کمردرد یک اختلال شایع است که تمایل به عود دارد. ما این مرور را انجام دادیم تا بدانیم تمرینات ورزشی، چه بهعنوان بخشی از درمان و چه بهعنوان یک برنامه پساز درمان، چه تاثیری بر کاهش عود کمردرد دارند. ما به دنبال مطالعاتی بودیم که شامل افراد مبتلا به کمردرد بودند، مداخلاتی که فقط شامل تمرینات ورزشی بوده، و عود کمردرد را بررسی کردند.
تعداد نه مطالعه را با حضور 1520 شرکتکننده بررسی کردیم. شواهدی با کیفیت متوسط نشان داد انجام تمرینات ورزشی پساز درمان میتواند هم میزان و هم تعداد موارد عود کمردرد را کاهش دهد. بااینحال، نتایج مطالعات مربوط به ورزشدرمانی متناقض بودند.
عوارض جانبی ورزش در هیچیک از مطالعات ذکر نشدند. محدودیتهای این مرور شامل تفاوت در تمرینات ورزشی در مطالعات مختلف است، بنابراین اختصاصیسازی محتوای چنین برنامهای را برای پیشگیری از عود کمردرد دشوار میکند.
مطالعه چکیده کامل
کمردرد یک اختلال شایع است که تمایل به عود دارد. مشخص نیست که انجام تمرینات ورزشی، چه بهعنوان بخشی از درمان و چه بهعنوان یک برنامه پساز درمان، چه تاثیری بر کاهش عود کمردرد دارند.
اهداف
بررسی اثربخشی انجام تمرینات ورزشی برای پیشگیری از بروز دورههای جدید کمردرد یا ناتوانی ناشی از کمردرد.
روشهای جستوجو
ما تا جولای 2009 در CENTRAL ( کتابخانه کاکرین ، شماره 3، 2009)، MEDLINE؛ EMBASE و CINAHL به جستوجو پرداختیم.
معیارهای انتخاب
معیارهای ورود به مطالعه عبارت بودند از: شرکتکنندگانی که قبلا دچار کمردرد بودند، مداخلهای که شامل تمرینات ورزشی بدون درمان خاص کمکی بود، و پیامدها که عود کمردرد یا زمان عود را اندازهگیری کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم قضاوت کردند که منابع معیارهای ورود را داشتند یا خیر. همان نویسندگان مرور بهطور جداگانه دادهها را استخراج کرده و به ارزیابی خطر سوگیری (risk of bias) در مطالعات پرداختند. مطالعات به برنامههای مداخلهای پساز درمان و مطالعات درمانی تقسیم شدند. اگر شرکتکنندگان، مداخلات، کنترلها و پیامدها به اندازه کافی همگن تشخیص داده شدند، نتایج مطالعات با متاآنالیزها تجمیع شدند.
نتایج اصلی
ما 13 مقاله را وارد کردیم که در مورد نه مطالعه با نه مداخله گزارش دادند. چهار مطالعه با 407 شرکتکننده، برنامههای پساز درمان و پنج مطالعه با 1113 شرکتکننده، ورزش را بهعنوان یک روش درمانی ارزیابی کردند. چهار مطالعه خطر پائین سوگیری، یک مطالعه خطر سوگیری بالا و مابقی، خطر سوگیری نامشخصی داشتند.
ما شواهدی را با کیفیت متوسط یافتیم که انجام ورزش پساز درمان در کاهش میزان عود بیماری در یک سال، موثرتر از عدم مداخله بود (نسبت نرخ (rate ratio): 0.50؛ 95% فاصله اطمینان: 0.34 تا 0.73). شواهدی با کیفیت متوسط نشان داد، در دو مطالعه، تعداد موارد عود (تفاوت میانگین: 0.35-؛ 95% CI؛ 0.60- تا 0.10-) در پیگیری یک و نیم تا دو سال بهطور قابل توجهی کاهش یافتند. شواهدی با کیفیت بسیار پائین وجود داشت که در پیگیری یک و نیم تا دو سال، روزهای مرخصی استعلاجی با انجام ورزش پساز درمان کاهش یافتند (تفاوت میانگین: 4.37-؛ 95% CI؛ 7.74- تا 0.99-).
ما شواهد متناقضی را در مورد اثربخشی ورزشدرمانی در کاهش تعداد موارد عود یا نرخ عود یافتیم.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهدی با کیفیت متوسط نشان میدهد برنامههای ورزشی پساز درمان میتوانند از عود کمردرد پیشگیری کنند، اما شواهد متناقضی برای ورزشدرمانی به دست آمدند. انجام مطالعاتی در مورد روایی (validity) اندازهگیری تعداد موارد عود و اثربخشی ورزش پساز درمان مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
