کاربامازپین (carbamazepine) رایج‌ترین داروی مورد استفاده برای درمان تشنج‌های صرعی کانونی است. اکس‌کاربازپین (oxcarbazepine) داروی جدیدتری است که با هدف اثربخشی مشابه کاربامازپین، اما با ایجاد عوارض جانبی کمتر، تولید شده است. در این مرور سیستماتیک، ما سه مطالعه را ترکیب می‌کنیم که در آنها درمان با اکس‌کاربازپین و کاربامازپین مستقیما با هم مقایسه شدند. ما دریافتیم که هر دو دارو به یک میزان موثر هستند و به یک اندازه عوارض جانبی ایجاد می‌کنند. تعداد بسیار کمتری از بیمارانی که کاربامازپین مصرف کردند، در طول درمان دچار حالت تهوع یا استفراغ شدند.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
تشنج‌های با شروع کانونی (partial onset seizures) اغلب با داروی ضدصرع استاندارد، کاربامازپین (carbamazepine)، درمان می‌شوند. اکس‌کاربازپین (oxcarbazepine) یک داروی ضدصرع جدیدتر مرتبط با کاربامازپین است که ادعا می‌شود تحمل‌پذیری بهتری دارد.
اهداف
مقایسه اثربخشی و تحمل‌پذیری تک‌درمانی (monotherapy) با کاربامازپین و اکس‌کاربازپین در درمان تشنج‌های با شروع کانونی.
روش‌های جست‌وجو
ما در پایگاه ثبت تخصصی گروه صرع در کاکرین (4 آگوست 2009)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین (CENTRAL، کتابخانه کاکرین، شماره 3، 2009)، MEDLINE (ژانویه 1966 تا می 2008)، فهرست منابع مقالات مرتبط و مجموعه مقالات کنفرانس‌ها به جست‌وجو پرداختیم. ما همچنین برای دستیابی به داده‌های منتشرشده یا منتشرنشده با تولیدکنندگان و محققان در این زمینه تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده، کورسازی‌شده و کورسازی‌نشده، از تک‌درمانی با کاربامازپین در مقایسه با اکس‌کاربازپین برای درمان تشنج‌های با شروع کانونی.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
هر دو نویسنده به‌طور مستقل از هم کیفیت کارآزمایی را طبق دستورالعمل‌های موجود در کتابچه راهنمای نویسندگان کاکرین (Cochrane Reviewer's Handbook) ارزیابی کردند و اطلاعات مربوط به جمعیت مورد مطالعه، نوع مداخله، معیارهای پیامد و طراحی مطالعه را استخراج کردند. تمام آنالیزهای این مرور با قصد درمان (intention-to-treat; ITT) انجام شدند. با استفاده از تست chi-square، ناهمگونی آماری (statistical heterogeneity) را میان مطالعات شناسایی‌شده بررسی کردیم.
نتایج اصلی
سه کارآزمایی (723 شرکت‌کننده) وارد شدند. فقط یک کارآزمایی از معیارهای کافی پیامد برای بررسی اثربخشی مداخله استفاده کرد؛ بنابراین، نتایج مربوط به اثربخشی براساس یک کارآزمایی واحد است، درحالی‌که نتایج مربوط به عوارض جانبی از هر سه کارآزمایی واردشده به‌دست آمدند. هیچ تفاوت کلی میان دو دارو در زمان لازم تا خروج بیماران از گروه درمانی وجود نداشت (نسبت خطر (HR) اکس‌کاربازپین (OXC) در مقایسه با کاربامازپین (CBZ): 1.04؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.78 تا 1.39). آنالیزهای بیشتر هیچ تفاوت معنی‌داری را در قطع درمان به‌دلیل عوارض جانبی غیرقابل قبول (HR برای OXC در مقایسه با CBZ: 0.85؛ 95% CI؛ 0.59 تا 1.24) و در قطع درمان به‌دلیل کنترل ناکافی تشنج (HR برای OXC در مقایسه با CBZ: 1.33؛ 95% CI؛ 0.82 تا 2.15) نشان نداد. به نظر می‌رسد اکس‌کاربازپین و کاربامازپین به یک میزان موثر بوده و به خوبی تحمل می‌شوند، اگرچه فواصل اطمینان تخمین‌ها گسترده بودند و احتمال وجود تفاوت‌های مهم موجود را رد نمی‌کنند. تعداد بسیار کمتری از بیماران تحت درمان با کاربامازپین دچار حالت تهوع یا استفراغ، یا هر دو، شدند (نسبت شانس OXC در مقایسه با CBZ: 3.15؛ 95% CI؛ 1.39 تا 7.14).
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
به نظر می‌رسد اکس‌کاربازپین و کاربامازپین به یک اندازه موثر هستند و به خوبی تحمل می‌شوند. بااین‌حال، نمی‌توان احتمال وجود تفاوت‌های مهم را میان این داروها رد کرد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
