وزوز گوش را میتوان بهعنوان درک صدایی توصیف کرد که به منبع صوتی خارجی مربوط نیست. وزوز گوش ذهنی توسط هیچ فرد دیگری جز فرد مبتلا شنیده نمیشود. در حال حاضر هیچ درمان خاصی برای وزوز گوش در همه بیماران موثر شناخته نشده است.
صدادرمانی (که بهعنوان دستگاههای تولید سیگنال پوششی نیز شناخته میشود) براساس اصل حواسپرتی معرفی شد - اگر صدایی، معمولا «نویز سفید» (شبیه به نویزی که توسط یک رادیوی تنظیمنشده ایجاد میشود) پخش شود، ممکن است برای پرت کردن حواس بیمار از شنیدن صداهای تولیدشده توسط وزوز گوش کافی باشد؛ صدای جدید صداهای وزوز گوش بیمار را میپوشاند.
هدف از این مرور، ارزیابی این موضوع بود که صدادرمانی در مدیریت بیماران مبتلا به وزوز گوش موثر است یا خیر.
شش کارآزمایی (553 شرکتکننده) در این مرور وارد شدند. پساز آنالیز دادهها، هیچ تغییر قابل توجهی در بلندی وزوز گوش یا شدت کلی وزوز گوش پساز استفاده از صدادرمانی در مقایسه با دیگر مداخلات مانند آموزش بیمار، «تکنیکهای آرامشبخش»، «استراتژیهای مقابله با وزوز گوش»، مشاوره، «بازآموزی وزوز گوش» و قرار گرفتن در معرض صداهای محیطی مشاهده نشد. هیچ عارضه جانبی ناشی از استفاده از دستگاههای تولید صدا گزارش نشد.
دادههای محدود حاصل از مطالعات موجود در این مرور، شواهد محکمی را از اثربخشی صدادرمانی در مدیریت وزوز گوش نشان ندادند، بااینحال، فقدان شواهد قطعی نباید بهعنوان شواهدی از عدم اثربخشی مداخله تفسیر شود. در این زمینه تحقیقات با کیفیتی وجود ندارد و همچنین رویکردهای ترکیبی (شنواییدرمانی بههمراه مشاوره) معمولا در مدیریت وزوز گوش استفاده میشوند. مدیریت مطلوب وزوز گوش ممکن است شامل چندین استراتژی باشد.
مطالعه چکیده کامل
این مطالعه بهروزرسانی از یک مرور کاکرین است که نخستینبار در کتابخانه کاکرین شماره 12، 2010 منتشر شد.
وزوز گوش (tinnitus) بهصورت درک صدا یا نویز (noise) در غیاب تحریک صوتی واقعی توصیف میشود. استراتژیهای مدیریتی متعددی برای این علامت بالقوه ناتوانکننده و ناهمگن امتحان شدهاند. بیشاز یک قرن است که از نویز خارجی بهعنوان ابزاری برای مدیریت وزوز گوش، در ظرفیتهای مختلف و با اهداف فلسفی متفاوت، استفاده میشود.
اهداف
ارزیابی اثربخشی دستگاههای تولید صدا (از جمله سمعک) در مدیریت وزوز گوش در بزرگسالان. معیارهای پیامد اولیه، تغییرات در بلندی یا شدت وزوز گوش و/یا تاثیر آن بر کیفیت زندگی بودند. معیارهای پیامد ثانویه عبارت بودند از تغییر در حد آستانههای شنوایی با تون خالص و عوارض جانبی درمان.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه گوش و حلق و بینی (ENT) در کاکرین، CENTRAL؛ PubMed؛ EMBASE؛ CINAHL؛ Web of Science؛ BIOSIS Previews؛ Cambridge Scientific Abstracts؛ ISRCTN و منابع دیگر را برای یافتن کارآزماییهای منتشرشده و منتشرنشده، جستوجو کردیم. تاریخ آخرین جستوجو 8 فوریه 2012 بود.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده آیندهنگر که بزرگسالان مبتلا به وزوز گوش مداوم، آزاردهنده و ذهنی را با هر علتی بررسی کردند و در آنها استراتژی مدیریتی شامل سیگنال پوششی (masker)، دستگاههای تولید نویز و/یا سمعک بود که بهعنوان تنها ابزار مدیریتی یا در ترکیب با دیگر استراتژیها، از جمله مشاوره، استفاده شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم 387 نتیجه جستوجو را برای شناسایی مطالعات مناسب برای ورود در این مرور بررسی کردند که از این تعداد، 33 مورد بهطور بالقوه مرتبط بودند. جستوجوهای بهروزشده در سال 2012 هیچ مطالعه بالقوه مرتبط دیگری را بازیابی نکرد. هر دو نویسنده بهطور جداگانه دادهها را استخراج کردند.
نتایج اصلی
شش کارآزمایی (553 شرکتکننده) وارد این مرور شدند. مطالعات از نظر طراحی متنوع بودند، و ناهمگونی قابل توجهی در ارزیابی درک ذهنی وزوز گوش، با نمرات، مقیاسها، تستها و پرسشنامههای مختلف و همچنین تفاوت در معیارهای پیامد مورد استفاده برای ارزیابی بهبودی در احساس وزوز گوش/کیفیت زندگی داشتند. این امر مانع از انجام متاآنالیز دادهها شد. دوره پیگیری طولانیمدتی وجود نداشت. خطر سوگیری (risk of bias) را در سه مطالعه در حد متوسط و در سه مطالعه در سطح بالا ارزیابی کردیم. پساز آنالیز دادهها، هیچ تغییر قابل توجهی در بلندی وزوز گوش یا شدت کلی وزوز گوش پساز استفاده از صدادرمانی در مقایسه با دیگر مداخلات مانند آموزش بیمار، «تکنیکهای آرامشبخش»، «استراتژیهای مقابله با وزوز گوش»، مشاوره، «بازآموزی وزوز گوش» و قرار گرفتن در معرض صداهای محیطی مشاهده نشد. هیچ عارضه جانبی یا بیماری قابل توجهی در اثر استفاده از دستگاههای تولید صدا گزارش نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
دادههای محدود حاصل از مطالعات واردشده، شواهد محکمی را از اثربخشی صدادرمانی در مدیریت وزوز گوش نشان ندادند. فقدان شواهد قطعی نباید بهعنوان شواهدی مبنی بر نداشتن اثربخشی تفسیر شود. نبود تحقیقات با کیفیت در این زمینه، علاوهبر استفاده رایج از رویکردهای ترکیبی (شنواییدرمانی بههمراه مشاوره) در مدیریت وزوز گوش، تا حدی، مسئول فقدان شواهد قطعی هستند. دیگر اشکال ترکیبی مدیریت درمانی، مانند درمان بازآموزی وزوز گوش، تحت مرور کاکرین قرار گرفتهاند. مدیریت مطلوب ممکن است شامل چندین استراتژی باشد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
