پیششرطیسازی ایسکمیک (ischaemic preconditioning) مکانیسمی برای کاهش آسیب ایسکمی-ریپرفیوژن اندام توسط یک دوره کوتاه ایسکمی اندام است، به عبارت دیگر، با قرار دادن اندام در معرض دورههای کوتاهتر کاهش خونرسانی، آسیب ناشی از بازگشت خونرسانی را به اندام پساز یک دوره کاهش یا فقدان خونرسانی کاهش میدهد. در مورد اینکه پیششرطیسازی ایسکمیک در طول بازیابی کبد اهداکننده تاثیر مفیدی بر پیامد پیوند کبد دارد یا خیر، اختلافنظر قابل توجهی وجود دارد. این مرور سیستماتیک شامل پنج کارآزمایی بالینی تصادفیسازیشده است که مزایا و خطرات انجام پیششرطیسازی ایسکمیک را در طول هپاتکتومی اهداکننده برای گیرندگان پیوند کبد ارزیابی کردند. در چهار کارآزمایی، 270 مورد بازیابی کبد از اهداکنندگان جسد تصادفیسازی شدند؛ 131 مورد برای پیششرطیسازی ایسکمیک و 139 مورد برای عدم پیششرطیسازی ایسکمیک؛ و در یک کارآزمایی، 15 مورد بازیابی کبد از اهداکنندگان زنده تصادفیسازی شدند؛ 10 مورد برای پیششرطیسازی ایسکمیک و 5 مورد برای عدم پیششرطیسازی ایسکمیک. تمام کارآزماییها، خطر سوگیری بالا داشتند. هیچ تفاوت آماری معنیداری در مرگومیر، عملکرد ضعیف اولیه، پیوند مجدد، فقدان عملکرد اولیه پیوند، یا در هر پیامد دیگری غیر از نشانگرهای آنزیمی آسیب کبدی، که در کارآزماییهای مختلف در جهتهای مختلفی بود، دیده نشد. در حال حاضر هیچ شواهدی برای حمایت یا رد استفاده از پیششرطیسازی ایسکمیک در بازیابی کبد اهداکننده وجود ندارد. انجام مطالعات بیشتر برای شناسایی محرک مطلوب پیششرطیسازی ایسکمیک ضروری است.
مطالعه چکیده کامل
پیششرطیسازی ایسکمیک (ischaemic preconditioning) مکانیسمی برای کاهش آسیب ایسکمی-پرفیوژن مجدد اندامها (organ ischaemia reperfusion injury) از طریق ایجاد یک دوره کوتاهمدت ایسکمی در اندامها است.
اهداف
ارزیابی مزایا و خطرات پیششرطیسازی ایسکمیک در طول هپاتکتومی اهداکننده برای گیرندگان پیوند کبد.
روشهای جستوجو
ما پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده گروه هپاتوبیلیاری در کاکرین ؛ پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( CENTRAL ) در کتابخانه کاکرین ، MEDLINE؛ EMBASE ؛ و Science Citation Index EXPANDED را تا جون 2008 جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
ما در این مرور (صرفنظر از زبان یا وضعیت انتشار)، فقط کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشدهای را وارد کردیم که پیششرطیسازی ایسکمیک را در مقابل عدم انجام آن در طول بازیابی کبد اهداکننده که در انسان انجام شد، مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم کارآزماییها را برای ورود شناسایی کردند و بهطور جداگانه دادههای مربوط به ویژگیهای کارآزمایی، خطر سوگیری (bias) کارآزماییها، مرگومیر، عملکرد ضعیف اولیه، عدم عملکرد اولیه پیوند، پیوند مجدد، بستری در بخش مراقبت ویژه، بستری در بیمارستان و آزمایشهای عملکرد کبد را جمعآوری کردند. دادهها را با استفاده از هر دو مدل اثر ثابت (fixed-effect model) و مدل اثرات تصادفی (random-effects model) آنالیز کردیم. برای پیامد دوحالتی (binary)، خطر نسبی (RR) را با 95% فواصل اطمینان (CI)، براساس آنالیز موارد در دسترس (available case analysis) محاسبه کردیم. برای پیامدهای پیوسته (continuous outcome)، تفاوت میانگین (MD) را با 95% CI بهدست آوردیم.
نتایج اصلی
در چهار کارآزمایی، 270 مورد بازیابی کبد از اهداکنندگان جسد تصادفیسازی شدند؛ 131 مورد در گروه پیششرطیسازی ایسکمیک و 139 نفر در گروه بدون پیششرطیسازی ایسکمیک قرار گرفتند. در یک کارآزمایی، 15 مورد بازیابی کبد از اهداکننده زنده تصادفیسازی شدند؛ 10 مورد برای پیششرطیسازی ایسکمیک و 5 مورد برای عدم پیششرطیسازی ایسکمیک. همه کارآزماییها، خطر سوگیری بالا داشتند. هیچ تفاوت معنیداری از نظر آماری در میزان مرگومیر، عملکرد ضعیف اولیه، فقدان عملکرد اولیه پیوند، پیوند مجدد، بستری در بخش مراقبتهای ویژه یا بستری در بیمارستان میان دریافتکنندگان پیوند کبد در هر دو گروه وجود نداشت. هیچ الگوی ثابتی در فعالیت ترانسآمیناز مشاهده نشد. تفاوت آماری معنیداری در سطح بیلیروبین یا فعالیت پروترومبین دیده نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در حال حاضر هیچ شواهدی برای حمایت یا رد استفاده از پیششرطیسازی ایسکمیک در بازیابی کبد اهداکننده وجود ندارد. انجام مطالعات بیشتر برای شناسایی محرک مطلوب پیششرطیسازی ایسکمیک ضروری است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
