هیپرتروفی آدنوئید معمولا یکی از بیماریهای شایع در دوران کودکی محسوب میشود و از دلایل متداول انجام اندیکاسیونهای جراحی در کودکان است. در موارد خفیفتر، میتوان مداخلات غیرجراحی را در نظر گرفت، بااینحال، در حال حاضر جایگزینهای دارویی محدودی در دسترس قرار دارند. این مرور بهمنظور ارزیابی اثربخشی کورتیکواستروئیدهای داخل بینی در بهبود انسداد راههای هوایی بینی در کودکان 0 تا 12 سال مبتلا به هیپرتروفی متوسط تا شدید آدنوئید انجام شد. شواهد بهدستآمده از پنج مورد از شش کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده که در این مرور وارد شدند، نشان میدهند که استروئیدهای داخل بینی ممکن است نشانههای انسداد بینی را در کودکان مبتلا به هیپرتروفی آدنوئید بهطور قابل توجهی بهبود بخشند و این بهبودی میتواند با کاهش اندازه آدنوئید همراه باشد. یک مطالعه بهبودی معنیداری را در نشانههای انسداد بینی نشان نداد. انجام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده، در ابعاد بزرگ و با کیفیت بالا ضروری است.
مطالعه چکیده کامل
این مطالعه، یک نسخه بهروز شده از یک مرور کاکرین است که نخستینبار در کتابخانه کاکرین ، شماره 3، سال 2008 منتشر شد.
هیپرتروفی آدنوئید (adenoidal hypertrophy) معمولا یکی از بیماریهای شایع دوران کودکی محسوب میشود. در صورت بروز آپنه انسدادی خواب یا سندرم قلبیتنفسی، معمولا آدنوئیدکتومی (adenoidectomy) توصیه میشود. در موارد خفیفتر، میتوان مداخلات غیرجراحی را در نظر گرفت، بااینحال، در حال حاضر جایگزینهای دارویی محدودی در دسترس قرار دارند. استروئیدهای داخل بینی ممکن است برای کاهش انسداد راههای هوایی بینی بهکار روند.
اهداف
ارزیابی اثربخشی کورتیکواستروئیدهای داخل بینی در بهبود انسداد راههای هوایی بینی در کودکان مبتلا به هیپرتروفی متوسط تا شدید آدنوئید.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه اختلالات گوش و حلق و بینی در کاکرین؛ پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL)؛ MEDLINE؛ EMBASE؛ ISI Web of Science؛ Cambridge Scientific Abstracts؛ ISRCTN و منابع دیگر را برای یافتن کارآزماییهای منتشرشده و منتشرنشده جستوجو کردیم. تاریخ آخرین جستوجو، 4 می 2010 بود.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای وارد این مرور شدند که کورتیکواستروئیدهای داخل بینی را با دارونما (placebo)، عدم انجام مداخله یا درمان دیگر در کودکان 0 تا 12 سال مبتلا به هیپرتروفی متوسط تا شدید آدنوئید مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم دادهها را از کارآزماییهای واردشده استخراج کرده و کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کردند. انجام متاآنالیز (meta-analysis) امکانپذیر نبود، بنابراین دادهها را در قالب روایی (narrative) جمعبندی کردیم.
نتایج اصلی
شش کارآزمایی تصادفیسازیشده با مجموع 394 بیمار در این مرور وارد شدند. پنج مورد از شش کارآزمایی نشان دادند که کورتیکواستروئیدهای داخل بینی در بهبود نشانههای انسداد بینی و کاهش اندازه آدنوئید اثربخشی قابل توجهی دارند.
در اولین مطالعه متقاطع هشت-هفتهای، درمان با بکلومتازون (beclomethasone؛ 336 میکروگرم/روز)، در فاصله میان هفته 0 و هفته 4، نسبت به دارونما باعث بهبودی بیشتری در میانگین نمرات نشانه شد (18.5- در مقایسه با 8.5-؛ P < 0.05)، کاهش میانگین نسبت آدنوئید/کوآنا (adenoid/choana) نیز بیشتر از گروه دارونما بود (راست، 14-% در مقایسه با 0.4+%؛ P = 0.002؛ چپ، 15-% در مقایسه با 2.0-%؛ P = 0.0006). دومین مطالعه متقاطع چهار-هفتهای نشان داد که شاخص انسداد بینی در 38% از بیماران تحت درمان با بکلومتازون (400 میکروگرم/روز) میان هفته 0 و هفته 2 نسبت به مقدار پایه، حداقل 50% کاهش یافت، درحالیکه هیچیک از بیماران دریافتکننده دارونما این میزان بهبودی را گزارش نکردند (P < 0.01). سومین کارآزمایی گروه موازی (parallel-group) نشان داد که 77.7% از بیمارانی که به مدت 40 روز تحت درمان با مومتازون (mometasone؛ 100 میکروگرم/روز) قرار گرفتند، با بهبودی در نشانههای انسداد بینی و کاهش اندازه آدنوئید مواجه شدند، بهطوری که از انجام آدنوئیدکتومی پیشگیری شد، درحالیکه هیچ بهبودی قابل توجهی در گروه دارونما رخ نداد. چهارمین کارآزمایی گروه موازی نشان داد که درمان هشت هفتهای با فلونیزولید (flunisolide؛ 500 میکروگرم/روز) نسبت به محلول سالین ایزوتونیک با کاهش بیشتر اندازه آدنوئید همراه بود (0.05 > P). پنجمین کارآزمایی گروه موازی نشان داد که درمان هشت هفتهای با فلوتیکازون (fluticasone؛ 400 میکروگرم/روز) نشانههای انسداد بینی و اندازه آدنوئید را به میزان قابل توجهی کاهش داد و در 76% از این بیماران و 20% از بیماران تحت درمان با نرمال سالین، از انجام آدنوئیدکتومی پیشگیری شد (P < 0.05).
در مقابل، یک کارآزمایی گروه موازی پساز هشت هفته درمان با بکلومتازون (200 میکروگرم/روز) بهبودی قابل توجهی را در نشانههای انسداد بینی و اندازه آدنوئید نشان نداد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد موجود نشان میدهند که کورتیکواستروئیدهای داخل بینی ممکن است نشانههای انسداد بینی را در کودکان مبتلا به هیپرتروفی متوسط تا شدید آدنوئید بهطور قابل توجهی بهبود بخشند و این بهبودی میتواند با کاهش اندازه آدنوئید همراه باشد. اثربخشی طولانیمدت کورتیکواستروئیدهای داخل بینی در این بیماران هنوز مشخص نیست.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
