این مرور به بررسی مطالعاتی میپردازد که مصرف منظم و حداقل چهار هفتهای انواع مختلف برونکودیلاتور (شامل داروهای بتا-2 آگونیستهای طولانیاثر و ایپراتروپیوم (ipratropium)) را در افراد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه ((chronic obstructive pulmonary disease; COPD) یا آمفیزم (emphysema)/برونشیت مزمن (chronic bronchitis)) در وضعیت پایدار مقایسه کردند.
بیماری مزمن انسدادی ریه (chronic obstructive pulmonary disease; COPD)، وضعیتی است که با نرخ بالای عوارض، مرگومیر و تحمیل هزینههای سنگین بر جامعه همراه است. بیماران اغلب بهبودی علامتی را با مصرف بتا-2 آگونیستهای طولانیاثر (long acting beta- agonists; LABAs) و برونکودیلاتورهای حاوی داروهای آنتیکولینرژیک (ایپراتروپیوم) گزارش میکنند. این داروها، مکانیسمهای اثر متفاوتی دارند و بنابراین، در صورت ترکیب با یکدیگر، از نظر تئوری میتوانند تاثیر افزایشی داشته باشند. از آنجا که این داروها بهعنوان درمان طولانیمدت برای COPD تجویز میشوند، دانستن مزایای احتمالی تجویز ایپراتروپیوم، بهصورت تکدارویی یا در قالب درمان ترکیبی، در مقایسه با مصرف LABAها مهم است. هفت مطالعه (2652 شرکتکننده) وارد این مرور شدند. داروی سالمترول (salmeterol) در بهبود عملکرد ریه موثرتر از ایپراتروپیوم بود، اما تفاوت عمدهای میان پاسخ به ایپراتروپیوم و سالمترول در بهبود نشانههای بیماری دیده نشد. هنگامی که ترکیب این دو دارو را با مصرف سالمترول مقایسه کردیم، این ترکیب از نظر بهبودی در کیفیت زندگی برتر از سالمتِرول بود، اما تفاوتهای میان این دو روش درمانی در دیگر معیارهای اندازهگیری، کوچک و متناقض بودند. یافتههای این مرور از یک توصیه کلی برای ارزیابی و ترجیح مصرف ایپراتروپیوم بروماید نسبت به بتا-2 آگونیستهای بهتنهایی در درمان COPD پشتیبانی نمیکند، اما ترکیب آنها مزایای بیشتری را برای بهبودی در وضعیت سلامت بههمراه دارد. در این مرحله، افراد مبتلا به COPD باید از برونکودیلاتور استفاده کنند که بیشترین بهبودی را در نشانههای بیماری آنها ایجاد میکند. درمان ترکیبی باید مدنظر قرار گیرد، اما تاثیرات نسبی این روش در مقایسه با دیگر اشکال درمان استنشاقی، مانند استروئیدهای استنشاقی و تیوتروپیوم (tiotropium)، هنوز ناشناخته است. ملاحظات مربوط به هزینه نیز باید در نظر گرفته شوند، زیرا تفاوتهای چشمگیری در قیمت برونکودیلاتورها وجود دارند.
مطالعه چکیده کامل
بیماری مزمن انسدادی ریه (chronic obstructive pulmonary disease; COPD)، وضعیتی است که با نرخ بالای عوارض، مرگومیر و تحمیل هزینههای سنگین بر جامعه همراه است. بیماران اغلب بهبود علامتی را با مصرف بتا-2 آگونیستهای طولانیاثر (long acting beta- agonists; LABAs) و برونکودیلاتورهای آنتیکولینرژیک گزارش میکنند که هر دو در دستورالعملهای بالینی COPD توصیه شدهاند. این داروها، مکانیسمهای اثر متفاوتی دارند و بنابراین، در صورت ترکیب با یکدیگر، از نظر تئوری میتوانند تاثیر افزایشی داشته باشند. از آنجا که این داروها در COPD، بهعنوان یک درمان طولانیمدت تجویز میشوند، گردآوری شواهد معتبر در مورد تاثیرات نسبی و افزایشی آنها مهم است.
اهداف
مقایسه اثربخشی و بیخطری نسبی مصرف منظم و طولانیمدت (حداقل چهار هفته) ایپراتروپیوم بروماید و LABA در بیماران مبتلا به COPD پایدار. مقایسهها میان عوامل تکی و درمانهای ترکیبی در مقایسه با LABAها بهتنهایی انجام شدند.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت تخصصی کارآزماییهای گروه راههای هوایی در کاکرین (جولای 2008) و فهرست منابع مقالات را جستوجو کردیم. برای دریافت دادههای مرتبط با کارآزمایی، با شرکتهای دارویی نیز تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
تمامی کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که به بررسی تاثیر درمان حداقل چهار هفتهای با یک عامل آنتیکولینرژیک (ایپراتروپیوم بروماید) بهتنهایی یا در ترکیب با LABA در مقایسه با LABA بهتنهایی پرداختند، و داروها از طریق اسپری استنشاقی با دوز معین یا نبولایزر در افراد بزرگسال مبتلا به COPD پایدار و بدون آسم تجویز شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
سه نویسنده مرور بهطور مستقل از هم، استخراج دادهها و ارزیابی کیفیت مطالعات را انجام دادند. برای دریافت دادههای ازدسترفته با نویسندگان مطالعات و شرکتهای داروسازی تماس گرفتیم.
نتایج اصلی
هفت مطالعه با معیارهای ورود به این مرور مطابقت داشتند (2652 شرکتکننده). مقایسه درمان تکدارویی (monotherapy) (شش مطالعه) : تغییرات قابل توجه بیشتری به نفع داروی سالمترول (salmeterol) در مقادیر صبحگاهی PEF و FEV1 گزارش شدند. هیچ تفاوت معنیداری در کیفیت زندگی، تشدید بیماری یا نشانهها مشاهده نشد. به نظر میرسید داروی فورموترول (formoterol) در مقایسه با درمان با ایپراتروپیوم، از نظر بهبود شاخص حداکثر جریان صبحگاهی (morning peak flow)، مزایایی به همراه داشته باشد. مقایسه درمان ترکیبی (سه مطالعه) : بهبودی معنیداری در عملکرد ریوی پساز مصرف برونکودیلاتور، کاهش نیاز به استفاده از بتا-آگونیستهای کوتاهاثر بهعنوان داروی کمکی و نیز بهبودی در HRQL (کیفیت زندگی مرتبط با سلامت) به نفع درمان ترکیبی در مقایسه با مصرف سالمترول بهتنهایی مشاهده شد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
دادههای حاصل از کارآزماییها نشان میدهند که اگر هدف، بهبودی در نشانههای COPD و تحمل ورزش باشد، تفاوت چندانی میان مصرف منظم و طولانیمدت IpB بهتنهایی و سالمترول وجود ندارد. بااینحال، سالمترول در بهبود متغیرهای عملکرد ریه، موثرتر بود. در رابطه با عملکرد ریه پساز مصرف برونکودیلاتور، درمان ترکیبی مزایای نسبتا کمی به همراه داشت و منجر به بهبودی معنیداری در HRQL و کاهش نیاز به بتا-آگونیستهای کوتاهاثر کمکی شد، هرچند این تاثیر همسو و سازگار نبود. برای ارزیابی تاثیرات نسبی درمانهای ترکیبی با استفاده از معیارهای ذهنی معتبر، انجام مطالعات بیشتری مورد نیاز است، این مطالعات میبایست میزان انطباق با درمان (concordance) و راحتی افراد را هنگام استفاده از دستگاههای اسپری استنشاقی مختلف مدنظر قرار دهند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
