سرطان رکتوم یک سرطان شایع است که برای بهترین شانس درمان، نیاز به برداشتن رکتوم و مزورکتوم از طریق جراحی دارد. پیشرفتهای صورتگرفته در جراحی سرطان رکتوم، جراحی با حفظ اسفنکتر را در اکثر این بیماران تسهیل کردهاند. بااینحال، بسیاری از این افراد دچار مشکلات عملکردی قابل توجهی از جمله بیاختیاری مدفوع، فوریت در دفع و تکرر ادرار خواهند شد. چندین تکنیک جراحی (کیسه J کولون (روده بزرگ) (colonic J pouch; CJP)، آناستوموز جانبی به انتها (side-to-end; STE) و کولوپلاستی عرضی (transverse coloplasty; TC) بهعنوان جایگزینهایی برای آناستوموز استاندارد مستقیم کولون-آنال (straight coloanal anastomosis) توسعه یافتهاند.
در این مرور سیستماتیک، ما حدس میزنیم که کیسه J روده بزرگ منجر به عملکرد بهتر روده پساز جراحی، به مدت حداقل 18 ماه و احتمالا بیشتر میشود. علاوهبر این، به نظر میرسد کولوپلاستی عرضی و آناستوموز جانبی به انتها مزایای مشابهی دارند، اما در تعداد محدودی از مطالعات اینگونه بود.
مطالعه چکیده کامل
رزکسیون کامل مزورکتال (total mesorectal resection; TME) منجر به بهبودی در میزان بقا (survival) و کاهش عود موضعی در بیماران مبتلا به سرطان رکتوم شده است. آناستوموز مستقیم کولون-آنال (straight coloanal anastomosis; SCA) پساز TME میتواند منجر به بروز مشکلاتی در حرکات مکرر روده، فوریت در دفع مدفوع و بیاختیاری شود. کیسه J کولون (colonic J pouch; CJP)، آناستوموز جانبی به انتها (side-to-end; STE) و کولوپلاستی عرضی (transverse coloplasty; TC) بهعنوان استراتژیهای جایگزین جراحی برای بهبود عملکرد روده توسعه یافتهاند.
اهداف
هدف از این مطالعه تعیین آن است که بدانیم کدام تکنیک بازسازی رکتوم منجر به بهترین عملکرد روده پساز جراحی میشود.
روشهای جستوجو
جستوجوی سیستماتیک در منابع علمی (MEDLINE؛ Cancerlit؛ Embase و بانک اطلاعاتی Cochrane) از آغاز تا 14 فوریه 2006 توسط دو محقق بهطور مستقل از هم انجام شد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که در آنها بیماران مبتلا به سرطان رکتوم که تحت جراحی رزکسیون قسمت پائین رکتوم و آناستوموز کولون-آنال قرار گرفتند، بهصورت تصادفی به حداقل دو تکنیک مختلف آناستوموز تقسیم شدند. علاوهبر این، بررسی عملکرد روده پساز جراحی برای ورود در مطالعه ضروری بود.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
مطالعات شناساییشده برای ورود بالقوه، توسط حداقل دو نویسنده بهطور مستقل از هم از نظر واجد شرایط بودن ارزیابی شدند. دادههای حاصل از کارآزماییهای واردشده با استفاده از یک فرم استانداردشده جمعآوری دادهها، گردآوری شدند. دادههای جمعآوری شده و بهصورت کیفی برای پیامدهای عملکرد روده جمعبندی شدند و از تکنیکهای آماری متاآنالیز برای ترکیب دادهها در مورد عوارض پساز جراحی استفاده شد.
نتایج اصلی
از 2609 مطالعه مرتبط، 16 کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده (randomized controlled trials; RCTs) معیارهای ورود ما را داشتند. نه مورد RCT (473 بیمار) آناستوموز مستقیم کولون-آنال (SCA) را با کیسه J کولون (CJP) مقایسه کردند. تا 18 ماه پساز جراحی، در اکثر مطالعات، CJP از نظر فراوانی حرکت روده، فوریت در دفع، بیاختیاری مدفوع و استفاده از داروهای ضداسهال نسبت به SCA برتری داشت. تعداد بیمارانی که پیامدهای عملکرد رودهای بلندمدت را داشتند، بسیار اندک بودند و به همین دلیل مشخص نشد که این مزیت پساز 18 ماه پساز جراحی نیز ادامه داشت یا خیر. چهار مورد RCT (215 بیمار) آناستوموز جانبی به انتها (STE) را با CJP مقایسه کردند. این مطالعات هیچ تفاوتی را در پیامدهای عملکرد روده میان این دو تکنیک نشان ندادند. بهطور مشابه، سه مورد RCT (158 بیمار) کولوپلاستی عرضی (TC) را با CJP مقایسه کردند. به همین ترتیب، در این مطالعات کوچک هیچ تفاوتی در پیامدهای عملکرد روده وجود نداشت. در مجموع، هیچ تفاوت معنیداری در عوارض پساز جراحی با هیچیک از استراتژیهای آناستوموز وجود نداشت.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در چندین کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده، نشان داده شد که CJP از نظر پیامدهای عملکرد روده در بیماران مبتلا به سرطان رکتوم، حداقل 18 ماه پساز برقراری مجدد پیوستگی دستگاه گوارش، نسبت به SCA برتری داشت. در کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده کوچک، دیده شد که آناستوموزهای TC و STE در مقایسه با CJP، پیامدهای مشابهی در عملکرد روده داشتند؛ برای تعیین نقش این استراتژیهای جایگزین آناستوموز کولون-آنال، انجام مطالعات بیشتری ضروری است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
