بدخیمی پانکراتیکوبیلیاری شامل سرطانهای پانکراس، آمپولا، دوازدهه و کلانژیوکارسینوما میشود. در این بیماران، عوارض و مرگومیر قابل توجهی در رابطه با جراحی وجود دارند. مطالعات، نقش مفید رفع فشار صفراوی را نشان دادهاند، که میتواند از طریق کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپیک (ERCP) با قرار دادن استنت، پیشاز جراحی انجام شود. این مرور نشان داد که استنتگذاری صفراوی پیشاز جراحی از طریق ERCP، میزان عوارض و مرگومیر را در بیماران مبتلا به بدخیمی پانکراتیکوبیلیاری بهبود نمیبخشد. شواهد بیشتری در مورد کارایی آن مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
میزان عوارض و مرگومیر پساز جراحی در بیمارانی که به دلیل تنگی بدخیم پانکراتیکوبیلیاری تحت جراحی پانکراتیکو-دئودنکتومی (pancreatico-duodenectomy) قرار میگیرند، بالا است. رویکردهای مختلفی برای بهبود پیامدها بررسی شدهاند، از جمله استنتگذاری صفراوی پیشاز جراحی با کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپیک (endoscopic retrograde cholangiopancreaticography; ERCP).
اهداف
ارزیابی تاثیرات مفید و مضر استنتگذاری صفراوی از طریق ERCP برای تنگی پانکراتیکوبیلیاری که بدخیمی آن تائید شده یا مشکوک به بدخیمی است، پیشاز جراحی.
روشهای جستوجو
ما کارآزماییها را از طریق پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده گروه هپاتوبیلیاری در کاکرین (اکتبر 2006)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( CENTRAL ) در کتابخانه کاکرین (شماره 2، 2006)، MEDLINE (1950 تا اکتبر 2006)، EMBASE (1980 تا اکتبر 2006) و Science Citation Index Expanded (1945 تا اکتبر 2006) شناسایی کردیم. ما همچنین منابع موجود در مقالات منتشرشده را جستوجو کرده و با تولیدکنندگان استنت مکاتبه کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده که ERCP را با استنتگذاری صفراوی در مقابل ERCP بدون استنتگذاری صفراوی برای بدخیمی پانکراتیکوبیلیاری پیشاز جراحی مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم کارآزماییها را برای ورود انتخاب و دادهها را استخراج کردند. معیارهای پیامدهای اولیه پیشاز جراحی، پساز جراحی و پیامد نهایی، میزان مرگومیر بودند. پیامدهای ثانویه شامل عوارضی مانند کلانژیت، پانکراتیت، خونریزی، فیستول پانکراس، آبسه داخل شکمی، بهبودی در بیلیروبین و کیفیت زندگی بودند. پیامدهای دوحالتی (dichotomous outcome) به صورت نسبت شانس (OR) با 95% فاصله اطمینان (CI) بر اساس مدلهای اثر ثابت و تصادفی (fixed- and random-effect) گزارش شدند.
نتایج اصلی
ما دو کارآزمایی تصادفیسازیشده را با 125 بیمار که تحت پانکراتیکودئودنکتومی قرار گرفتند، شناسایی کردیم؛ 62 بیمار پیشاز جراحی با ERCP با استنتگذاری صفراوی و 63 بیمار پیشاز جراحی با ERCP بدون استنتگذاری صفراوی درمان شدند. مرگومیر پیشاز جراحی بهطور قابل توجهی تحت تاثیر استنتگذاری قرار نگرفت (OR: 3.14؛ 95% CI؛ 0.12 تا 79.26)، درحالیکه عوارض در گروه استنتگذاری بسیار بیشتر بودند (OR: 43.75؛ 95% CI؛ 2.51 تا 761.8). استنتگذاری هیچ تاثیر معنیداری بر مرگومیر پساز جراحی نداشت (OR: 0.75؛ 95% CI؛ 0.25 تا 2.24). بااینحال، عوارض پساز جراحی در گروه استنتگذاری بهطور قابل توجهی کمتر بود (OR: 0.45؛ 95% CI؛ 0.22 تا 0.91). میزان مرگومیر کلی (OR: 0.81؛ 95% CI؛ 0.17 تا 3.89) و عوارض (OR: 0.50؛ 95% CI؛ 0.01 تا 23.68) در دو گروه تفاوت معنیداری نداشتند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
ما نتوانستیم شواهد قانعکنندهای را برای تائید یا رد تاثیر استنتگذاری آندوسکوپیک صفراوی بر مرگومیر در بیماران مبتلا به بدخیمی پانکراتیکوبیلیاری بیابیم. برای حل مسئله استنتگذاری صفراوی پیشاز جراحی، انجام کارآزماییهای تصادفیسازیشده بزرگی نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
