اندومتریوز به ایجاد تغییر در شدت نشانهها معروف است. برای برخی از زنان، برداشتن دوطرفه تخمدانها (اوفورکتومی) با یا بدون هیسترکتومی ممکن است برای مدیریت نشانهها لازم باشد. این وضعیت باعث یائسگی زودرس در زنان میشود. تصور میشود که درمان جایگزینی هورمون به دلیل تاثیر آن بر رسوبات اندومتریوز باقیمانده در لگن، ممکن است عود بیماری را افزایش دهد. فقط دو مطالعه تصادفیسازی و کنترلشده کوچک در منابع علمی شناسایی شدند که به بررسی این مشکل پرداختند. انجام تحقیقات بیشتری برای روشن شدن تاثیر انواع مختلف درمان جایگزینی هورمون بر عود بیماری و درد مرتبط با آن، از جمله در طول رابطه جنسی، مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
اندومتریوز با وجود بافت اندومتر نابهجا مشخص میشود که ممکن است منجر به بروز نشانههای ناراحتکننده و ناتوانکننده زیادی شود. علیرغم مطالعات موجود که از هورموندرمانی استاندارد برای زنان مبتلا به اندومتریوز و یائسگی پساز جراحی حمایت میکنند، هنوز این نگرانی وجود دارد که استروژنها ممکن است باعث عود بیماری و نشانههای آن شوند.
اهداف
این مرور با هدف بررسی درد و عود بیماری در زنان مبتلا به اندومتریوز که از هورموندرمانی برای یائسگی پساز جراحی استفاده کردند، انجام شد.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت تخصصی گروه اختلالات قاعدگی و ناباروری در کاکرین (مارچ 2008)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL) ( کتابخانه کاکرین 2008، شماره 3)، MEDLINE (1966 تا مارچ 2008)، EMBASE (1980 تا مارچ 2008) و فهرست منابع مقالات جستوجو کردیم. مجلات تخصصی و مجموعه مقالات کنفرانسها بهصورت دستی جستوجو شدند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که هورموندرمانی را برای زنان مبتلا به اندومتریوز در یائسگی پساز جراحی بررسی کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
نویسندگان مرور، واجد شرایط بودن کارآزماییها و کیفیت آنها را ارزیابی کردند.
نتایج اصلی
دو مطالعه معیارهای ورود را داشتند. یک کارآزمایی، مصرف بدون توقف ترانسدرمال 17β-استرادیول (0.05 میلیگرم/روز) را همراه با مدروکسی پروژسترون استات حلقوی (10 میلیگرم/روز) به مدت 12 روز در ماه در زنانی با رحم حفظشده با مصرف بدون توقف تیبولون (2.5 میلیگرم/روز) مقایسه کرد. در کارآزمایی دوم، از تجویز متوالی استروژنها و پروژسترون با دو پچ 22 سانتیمتر 2 که بهصورت هفتگی استعمال شدند، برای تولید آزادسازی کنترلشده 0.05 میلیگرم/روز استفاده شد. پروژسترون میکرونیزه بهصورت خوراکی (200 میلیگرم/روز) به مدت 14 روز با فاصله 16 روز بدون درمان تجویز شد.
درد و دیسپارونی
اولین کارآزمایی، عود درد را در گروه استروژن و پروژسترون در 4/10 از زنان در مقایسه با 1/11 در گروه تیبیلون (tibilone) گزارش کرد. در مطالعه دوم، 4/115 زن در گروه درمان در مقایسه با 0/57 زن در گروه بدون درمان، عود درد را گزارش کردند. هیچکدام از این یافتهها از نظر آماری متفاوت نبودند.
عود یا تشدید تائیدشده اندومتریوز
این پیامد در کارآزمایی اول گزارش نشد. دومین مطالعه نشان داد که 2/115 زن در گروه درمان دچار عود اندومتریوز شدند و هیچ عودی در گروه بدون درمان گزارش نشد. این یافته از نظر آماری معنیدار نبود. هیچ زنی در گروه بدون درمان، مجددا تحت جراحی قرار نگرفت، درحالیکه این رقم در گروه درمان 2/115 زن بود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
درمان جایگزینی هورمون برای زنان مبتلا به اندومتریوز در یائسگی پساز جراحی منجر به درد و عود بیماری شد. بااینحال، شواهد موجود در منابع علمی به اندازه کافی قوی نیستند که بتوان بیماران دارای نشانههای شدید را از این درمان محروم کرد. نیاز به انجام مطالعات تصادفیسازی و کنترلشده بیشتری وجود دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
