رفتن به محتوای اصلی

فیلترها

شواهد

کتابچه‌های آموزشی و راهنماها

اخبار

راهکارهای بهبود پایبندی به انجام ورزش در بزرگسالان مبتلا به درد مزمن عضلانی‌اسکلتی

در دسترس به زیان‌های

این خلاصه از یک مرور کاکرین، آنچه را که ما در مورد تاثیر روش‌های مختلف کمک به افراد مبتلا به درد مزمن عضلانی‌اسکلتی برای پایبندی به انجام ورزش و فعالیت بدنی می‌دانیم، ارائه می‌دهد. 

این مرور نشان می‌دهد که ما مطمئن نیستیم کدام استراتژی‌ها برای بهبود پایبندی به انجام ورزش در بزرگسالان موثر خواهند بود، زیرا تاثیرات این استراتژی‌ها از مطالعه‌ای به مطالعه دیگر متناقض بودند. 

در اغلب موارد، اطلاعات دقیقی را در خصوص عوارض جانبی و عوارض دیگر در اختیار نداریم. این امر به‌‌ویژه در مورد عوارض جانبی نادر ولی جدی، صادق است.

درد مزمن عضلانی‌اسکلتی (CMP) چیست و چه راه‌هایی برای کمک به افراد برای ادامه ورزش وجود دارند؟

درد مزمن عضلانی‌اسکلتی، دردی مداوم در استخوان‌ها و مفاصل بدن، به‌عنوان مثال در کمر یا زانوها، است.  این وضعیت ممکن است نتیجه یک بیماری یا آسیب عضلانی‌اسکلتی باشد یا علت آن مشخص نباشد.  

ورزش می‌تواند هر فعالیتی باشد که قدرت عضلانی، آمادگی جسمانی و سلامت کلی را تقویت یا حفظ کند. افراد به دلایل مختلفی از جمله کاهش وزن و تقویت عضلات و بهبود سطح انرژی خود ورزش می‌کنند.

گاهی ادامه دادن به برنامه ورزشی که پزشک، پرستار یا فیزیوتراپیست شما توصیه می‌کند، می‌تواند دشوار باشد. یکی از راه‌های کمک به افراد برای پایبندی به انجام ورزش، «فعالیت ورزشی تدریجی» نام دارد.  این بدان معناست که تمرین روی عضلات ضعیف‌تر یا نواحی دردناک متمرکز شده و به‌طور فزاینده‌ای چالش‌برانگیزتر می‌شود.   راه‌های دیگر شامل نظارت بر جلسات ورزشی، ارائه جلسات «یادآوری» برای مرور مجدد برنامه ورزشی و ارائه نوارهای صوتی یا تصویری از تمرینات برای بردن به منزل بودند.

 

پیشینه

درد مزمن عضلانی‌اسکلتی (chronic musculoskeletal pain; CMP) یک مشکل عمده سلامت است که تقریبا یک‌چهارم از ویزیت‌های پزشکان عمومی (GP) را در بریتانیا (UK) تشکیل می‌دهد. ورزش و فعالیت بدنی برای شایع‌ترین انواع CMP، مانند کمردرد و زانو درد، مفید است. بااین‌حال، پایبندی ضعیف به انجام ورزش و فعالیت بدنی ممکن است اثربخشی طولانی‌مدت آن را محدود کند.

اهداف

ارزیابی تاثیرات مداخلات برای بهبود پایبندی به انجام ورزش و فعالیت بدنی برای افراد مبتلا به درد مزمن عضلانی‌اسکلتی.

روش‌های جست‌وجو

ما پایگاه‌های ثبت کارآزمایی‌های گروه‌های مروری کاکرین مرتبط را جست‌وجو کردیم. علاوه‌بر این، پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین، MEDLINE؛ EMBASE؛ CINAHL؛ AMED؛ PsycINFO؛ Science Citation Index و Social Science Citation Index و فهرست منابع مقالات را تا اکتبر 2007 جست‌وجو کردیم. ما برای شناسایی کارآزمایی‌های منتشرنشده با متخصصان مشورت کردیم.

معیارهای انتخاب

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده یا شبه-تصادفی‌سازی‌شده که مداخلاتی را ارزیابی کردند که با هدف بهبود پایبندی به انجام ورزش و فعالیت بدنی در بزرگسالان مبتلا به درد به مدت سه ماه و بیشتر در سیستم اسکلتی محوری یا مفاصل بزرگ محیطی انجام شدند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

دو نفر از چهار نویسنده به‌طور مستقل از هم کیفیت هر کارآزمایی واردشده را ارزیابی کرده و داده‌ها را استخراج کردند. برای کسب اطلاعات ازدست‌رفته با نویسندگان مطالعه تماس گرفتیم.

نتایج اصلی

ما 42 کارآزمایی‌ را با 8243 شرکت‌کننده، عمدتا مبتلا به آرتروز (استئوآرتریت) و درد ستون فقرات، وارد کردیم. روش‌های مورد استفاده برای بهبودی و اندازه‌گیری پایبندی در کارآزمایی‌های واردشده، متناقض بودند. دو مورد از 17 کارآزمایی که انواع مختلف ورزش را مقایسه کردند، تاثیرات مثبتی را نشان دادند، که نشان می‌دهد نوع ورزش عامل مهمی در بهبود پایبندی به انجام ورزش نیست. شش کارآزمایی روش‌های مختلف ارائه ورزش را، مانند نظارت بر جلسات ورزشی، جلسات یادآوری و نوارهای صوتی یا تصویری تمرینات را برای بردن به منزل، بررسی کردند. از این تعداد، پنج کارآزمایی دریافتند که مداخلات، پایبندی به انجام ورزش را بهبود بخشیدند. چهار کارآزمایی‌ مداخلات خاصی را ارزیابی کردند که پایبندی به انجام ورزش را هدف قرار ‌دادند؛ سه مورد از این کارآزمایی‌ها تاثیر مثبتی را بر پایبندی به انجام ورزش نشان دادند. در هشت کارآزمایی که برنامه‌های خود-مدیریتی را مطالعه کردند، شش مورد میزان پایبندی به درمان را بهبود بخشیدند. یک کارآزمایی نشان داد که فعالیت تدریجی در بهبود پایبندی به انجام ورزش، موثرتر از مراقبت‌های معمول بود. درمان شناختی رفتاری در یک کارآزمایی روی افراد مبتلا به اختلال مرتبط با آسیب شلاقی (whiplash، صدمه به مهره‌های گردن، ناشی از تکان ناگهانی سر به عقب) موثر بود، اما نه در کارآزمایی‌های افراد مبتلا به دیگر انواع CMP. در کارآزمایی‌هایی که تاثیر مثبتی را بر پایبندی به انجام ورزش نشان دادند، ارتباط میان پیامدهای بالینی و پایبندی به انجام ورزش متناقض بود.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

مداخلاتی مانند ورزش‌درمانی تحت نظارت یا به‌صورت فردی و تکنیک‌های خود-مدیریتی ممکن است پایبندی به انجام ورزش را افزایش دهند. بااین‌حال، انجام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده و با کیفیت بالا و دارای دوره پیگیری طولانی‌مدت که صراحتا پایبندی به تمرینات و فعالیت بدنی را بررسی کنند، مورد نیاز است. یک معیار استاندارد و معتبر برای سنجش پایبندی به انجام ورزش باید به‌طور مداوم در مطالعات آینده استفاده شوند.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Jordan JL, Holden MA, Mason EEJ, Foster NE. Interventions to improve adherence to exercise for chronic musculoskeletal pain in adults. Cochrane Database of Systematic Reviews 2022, Issue 3. Art. No.: CD005956. DOI: 10.1002/14651858.CD005956.pub2.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید