سیروز صفراوی اولیه (primary biliary cirrhosis; PBC) یک بیماری مزمن کبدی است که با تخریب مجاری صفراوی مشخص میشود. میزان بروز سالانه PBC از 2 تا 24 نفر در هر میلیون نفر جمعیت، و میزان شیوع آن از 19 تا 240 نفر در هر میلیون نفر جمعیت متغیر است. PBC عمدتا زنان میانسال را درگیر میکند. پیشبینی بهبودی برای بیمار علامتدار پساز تشخیص بین 10 و 15 سال است. علت ایجاد PBC ناشناخته است، اما پویایی این بیماری شبیه به گروه «بیماریهای خودایمنی» است. بنابراین، میتوان انتظار داشت که تجویز یک داروی سرکوبکننده سیستم ایمنی (immunosuppressant) تاثیر قابل توجهی داشته باشد. این مرور تمام دادههای بالینی مربوط به داروی سرکوبکننده سیستم ایمنی سیکلوسپورین A را برای مدیریت بالینی PBC ارزیابی میکند.
یافتههای این مرور براساس نتایج سه کارآزمایی بالینی با 390 بیمار به دست آمدند. داروی سیکلوسپورین A در برابر دارونما (placebo) آزمایش شد. یافتههای اولیه این مرور نشان میدهند سیکلوسپورین A هیچ تاثیری بر بقا (survival) یا پیشرفت بیماری (ایجاد سیروز) ندارد. بیمارانی که سیکلوسپورین A دریافت کردند، نسبت به بیماران گروه دارونما، دچار عوارض جانبی بیشتری، به ویژه اختلال عملکرد کلیه و فشار خون بالا، شدند. بهبودی قابل توجهی در خارش (pruritus) و بیوشیمی کبد، که از معیارهای پیامد ثانویه بودند، مشاهده شد.
ما نمیتوانیم استفاده از سیکلوسپورین A را خارج از کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشده توصیه کنیم.
مطالعه چکیده کامل
سیکلوسپورین A برای بیماران مبتلا به سیروز صفراوی اولیه (primary biliary cirrhosis) استفاده شده، اما پاسخهای درمانی در کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشده ناهمگون (heterogeneity) بودهاند.
اهداف
ارزیابی تاثیرات مفید و مضر سیکلوسپورین A برای بیماران مبتلا به سیروز صفراوی اولیه.
روشهای جستوجو
کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشده مرتبط با موضوع با جستوجو در پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده گروه هپاتوبیلیاری در کاکرین ، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL) در کتابخانه کاکرین؛ MEDLINE؛ EMBASE؛ Science Citation Index Expanded، بانک اطلاعاتی زیستپزشکی چین ، و LILACS ، و جستوجوهای دستی در کتابشناختی (bibliography) تا جون 2006 شناسایی شدند. ما با نویسندگان کارآزماییها و شرکت تولیدکننده سیکلوسپورین A تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشده که سیکلوسپورین A را در مقابل دارونما (placebo)، عدم انجام مداخله، یا داروی دیگر مقایسه کردند، صرفنظر از کورسازی (blinding)، زبان، سال انتشار، و وضعیت انتشار، وارد شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
پیامدهای اولیه، مرگومیر، و مرگومیر یا پیوند کبد بودند. پیامدهای دوحالتی (dichotomous outcome) به صورت نسبت خطر (relative risk) و در صورت لزوم، نسبت شانس پتو (Peto odds ratio) با 95% فاصله اطمینان (CI) گزارش شدند. پیامدهای پیوسته (continuous outcome) بهصورت تفاوت میانگین وزندهیشده (WMD) یا تفاوت میانگین استانداردشده (SMD) ارائه شدند. تاثیرات مداخله را با مدلهای اثرات تصادفی (random-effect model) و مدلهای اثر ثابت (fixed-effect model) بررسی کردیم.
نتایج اصلی
ما سه کارآزمایی را با 390 بیمار شناسایی کردیم که سیکلوسپورین A را در مقابل دارونما مقایسه کردند. دو مورد از آنها از نظر روششناسی (methodology) با خطر پائین سوگیری مواجه بودند. سیکلوسپورین A خطر مرگومیر (RR: 0.92؛ 95% CI؛ 0.59 تا 1.45)، و مرگومیر یا پیوند کبد (RR: 0.85؛ 95% CI؛ 0.60 تا 1.20) را بهطور قابل توجهی کاهش نداد. سیکلوسپورین A خارش را بهطور قابل توجهی بهبود بخشید (SMD: -0.38؛ 95% CI؛ 0.63- تا 0.14-)، اما تاثیری بر خستگی نداشت. سیکلوسپورین A بهطور قابل توجهی آلانین آمینوترانسفراز را کاهش داده (WMD: -41 U/L؛ 95% CI؛ 63- تا 18-) و سطح آلبومین سرم را افزایش داد (WMD: 1.66 g/L؛ 95% CI؛ 0.26 تا 3.05). تعداد قابل توجهی از بیماران در گروه سیکلوسپورین A نسبت به گروه دارونما دچار عوارض جانبی شدند، به ویژه اختلال عملکرد کلیه (نسبت شانس پتو: 5.56؛ 95% CI؛ 2.52 تا 12.27) و هیپرتانسیون (SMD: 0.88؛ 95% CI؛ 0.27 تا 1.48).
نتیجهگیریهای نویسندگان
ما هیچ شواهدی را نیافتیم مبنی بر تائید یا رد این موضوع که سیکلوسپورین A ممکن است مرگومیر، مرگومیر یا پیوند کبد، یا پیشرفت سیروز صفراوی اولیه را به تاخیر اندازد. سیکلوسپورین A نسبت به دارونما عوارض جانبی بیشتری را مانند اختلال عملکرد کلیه و هیپرتانسیون ایجاد کرد. ما استفاده از سیکلوسپورین A را خارج از کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشده توصیه نمیکنیم.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
