انتقال HIV از مادر به کودک (mother-to-child transmission; MTCT) راه اصلی ابتلای کودکان به HIV است. روزانه بیش‌از 2000 کودک در سراسر جهان به این روش آلوده می‌شوند.

انجام سزارین پیش‌از شروع زایمان و پیش‌از پاره شدن غشاها (که به آن «زایمان سزارین انتخابی» (elective cesarean section) یا ECS نیز گفته می‌شود) به‌عنوان مداخله‌ای جهت پیشگیری از انتقال HIV از طریق MTCT مطرح شده است. اهداف این مرور، ارزیابی اثربخشی (به منظور پیشگیری از انتقال HIV از طریق MTCT) و بررسی بی‌خطری انجام ECS میان زنان آلوده به HIV بودند.

نویسندگان دریافتند که ECS مداخله خوبی برای پیشگیری از MTCT میان زنان مبتلا به HIV است که داروهای آنتی‌رتروویرال (antiretrovirals; ARV) مصرف نمی‌کنند یا فقط زیدوودین (zidovudine) استفاده می‌کنند. خطر انتقال HIV از طریق MTCT براساس روش زایمان میان زنان آلوده به HIV که بار ویروسی HIV اندکی دارند (کم یا به دلیل پیشرفت نکردن بیماری HIV زن، یا به دلیل کنترل مطلوب بیماری HIV با ARVها)، هم‌چنان نامشخص است. بنابراین، موضوع مهمی که باید در یک یا چند مطالعه گسترده به آن پرداخته شود، ارزیابی اثربخشی ECS در پیشگیری از انتقال HIV از طریق MTCT در زنان آلوده به HIV با بار ویروسی غیرقابل تشخیص است، صرف‌نظر از اینکه آن‌ها درمان ARV بسیار فعال (highly active ARV therapy; HAART) دریافت می‌کنند یا خیر.

مطالعه چکیده کامل

پیشینه

سزارین پیش‌از شروع زایمان و پیش‌از پاره شدن غشاها («زایمان سزارین انتخابی» (elective cesarean section) یا ECS) به‌عنوان مداخله‌ای جهت پیشگیری از انتقال HIV-1 از مادر به کودک (mother-to-child transmission; MTCT) مطرح شده است. نقش روش زایمان در مدیریت زنان مبتلا به HIV-1 باید با توجه به خطرات و هم‌چنین مزایای آن ارزیابی شود، چراکه زنان باردار مبتلا به HIV-1 باید به اطلاعات موجود دسترسی داشته باشند تا بتوانند در خصوص زایمان سزارین و دیگر گزینه‌های پیشگیری از انتقال عفونت به فرزندانشان تصمیمات آگاهانه اتخاذ کنند.

اهداف

اهداف این مرور عبارت بودند از ارزیابی اثربخشی (به منظور پیشگیری از انتقال HIV-1 از طریق MTCT) و بررسی بی‌خطری ECS میان زنان آلوده به HIV-1.

روش‌های جست‌وجو

جست‌وجوهای الکترونیکی با استفاده از MEDLINE و دیگر بانک‌های اطلاعاتی انجام شدند. جست‌وجوی دستی در فهرست منابع مرورها و مطالعات مرتبط، هم‌چنین چکیده مقالات کنفرانس‌های مرتبط انجام شد. با متخصصان این حوزه تماس گرفته شد تا مطالعات دیگر در این زمینه شناسایی شوند. روش‌های جست‌وجو تکراری بودند.

معیارهای انتخاب

کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی‌شده‌ای که اثربخشی و بی‌خطری ECS را جهت پیشگیری از انتقال HIV-1 از طریق MTCT ارزیابی کردند، همانند مطالعات مشاهده‌ای با داده‌های مرتبط، در این آنالیز گنجانده شدند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

داده‌های مربوط به وضعیت عفونت HIV-1 در نوزادان متولدشده از زنان آلوده به HIV-1 براساس روش زایمان از گزارش‌های مطالعات استخراج شدند. به همین ترتیب، داده‌های مربوط به موربیدیتی پس‌از زایمان (postpartum morbidity; PPM) (شامل موربیدیتی خفیف (مانند عوارض تب‌دار، عفونت مجاری ادراری (UTI)) و شدید (مانند اندومتریت، ترومبوآمبولی)) در زنان آلوده به HIV-1 و موربیدیتی نوزادان، براساس روش زایمان، استخراج شدند.

نتایج اصلی

یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده در مورد اثربخشی ECS برای پیشگیری از انتقال HIV-1 از طریق MTCT شناسایی شد. هیچ داده‌ای در مورد میزان موربیدیتی نوزادان براساس روش زایمان مادران آلوده به HIV-1 در دسترس نبود. داده‌های مربوط به PPM براساس روش زایمان از این کارآزمایی بالینی و هم‌چنین از پنج مطالعه مشاهده‌ای به دست آمدند. از میان زنان مبتلا به HIV-1 که در دوران بارداری داروهای آنتی‌رتروویرال (antiretrovirals; ARVs) مصرف نکردند یا فقط زیدوودین (zidovudine) استفاده کردند، مشخص شد که ECS برای پیشگیری از انتقال HIV-1 از طریق MTCT موثر است. میزان بروز PPM میان زنان مبتلا به HIV-1 که تحت زایمان سزارین قرار می‌گیرند در مقایسه با زایمان واژینال، به‌طور کلی بالاتر است، به‌طوری که خطر مرتبط با ECS میان زایمان واژینال و NECS (از جمله پروسیجرهای اورژانسی) قرار می‌گیرد. دیگر عوامل مرتبط با خطر PPM در زنان آلوده به HIV-1 شامل مرحله بیماری HIV-1 (بیماری پیشرفته‌تر، که با شمارش تعداد کمتر CD4 و بار ویروسی بالاتر مشخص می‌شود و با خطر بیشتر PPM همراه است) و بیماری‌های همراه (مانند دیابت) است.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

ECS یک مداخله موثر برای پیشگیری از MTCT میان زنان آلوده به HIV-1 است که ARV مصرف نمی‌کنند یا فقط زیدوودین استفاده می‌کنند. خطر PPM با ECS بیشتر از زایمان واژینال، اما کمتر از NECS است. میان زنان آلوده به HIV-1، مرحله پیشرفته‌تر بیماری HIV-1 مادر و بیماری‌های همراه (مانند دیابت)، عوامل خطر مستقل برای PPM هستند. خطر انتقال HIV-1 از طریق MTCT براساس روش زایمان میان زنان آلوده به HIV-1 که بار ویروسی اندکی دارند (کم یا به دلیل پیشرفت نکردن بیماری HIV-1 زن، یا به دلیل کنترل مطلوب بیماری HIV-1 با ARVها)، هم‌چنان نامشخص است. بنابراین، یک موضوع مهم که باید در یک یا چند مطالعه بزرگ (مطالعات مجزا یا متاآنالیز داده‌های فردی بیمار که داده‌های بیش‌از یک مطالعه را ترکیب می‌کند) بررسی شود، ارزیابی اثربخشی ECS برای پیشگیری از انتقال HIV-1 از طریق MTCT در زنان آلوده به HIV-1 است که بار ویروسی غیرقابل تشخیص (با یا بدون دریافت درمان ARV بسیار فعال (highly active ARV therapy; HAART)) دارند.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد

Read JS., Newell M-L. Efficacy and safety of cesarean delivery for prevention of mother-to-child transmission of HIV-1. Cochrane Database of Systematic Reviews 2005, Issue 4. Art. No.: CD005479. DOI: 10.1002/14651858.CD005479.