مراقبت در منزل (home-based care; HBC)، برای ارتقای کیفیت زندگی و محدود کردن مراقبتهای بیمارستانی، در بسیاری از کشورها، بهویژه در مناطقی که خدمات سلامت عمومی با بار کاری بیشازحد (overburdened) روبهرو هستند، استفاده میشود. اهداف این مرور، ارزیابی تاثیرات HBC بر میزان عوارض و مرگومیر در افراد مبتلا به HIV/AIDS بود. جستوجوی جامعی برای یافتن کارآزماییهای بالینی در زمینه HBC شامل تمام اشکال درمان، مراقبت و حمایتهای ارائهشده در منزل صورت گرفت. یازده مطالعه تکمیلشده و دو مطالعه در حال انجام شناسایی شدند. حجمنمونه مطالعات، عموما کوچک بودند و مطالعات بسیار کمی در کشورهای در حال توسعه صورت گرفتند. کمبود مطالعاتی که صرفا به بررسی تاثیر خود-مراقبتی در منزل یا پیامدهای اصلی (مرگومیر و پیشرفت بیماری به سمت AIDS) پرداخته باشند، مشهود بود. مراقبتهای پرستاری متمرکز در منزل موجب بهبودی قابل توجهی در دانش خود-اظهاری درباره HIV و داروها، و پایبندی خود-اظهاری به مصرف داروها شدند. مطالعه دیگری که نسبتی از شرکتکنندگان را با میزان پایبندی بیشاز 90% به درمان مقایسه کرد، تفاوتهایی را با اهمیت آماری در طول زمان گزارش داد، اما هیچ تغییر معنیداری در تعداد CD4 و بار ویروسی مشاهده نشد. مطالعه سوم نیز تفاوتهای معنیداری را در انگ مرتبط با HIV، نگرانی و عملکرد فیزیکی نشان داد، اما هیچ تفاوتی در نشانههای افسردگی، خلقوخو، سلامت عمومی و عملکرد کلی مشاهده نشد. مدیریت جامع هر بیمار توسط تیمهای چند-تخصصی در مقایسه با مراقبتهای معمول ارائهشده توسط پرستاران مراقبتهای اولیه، تفاوت معنیداری را در کیفیت زندگی پساز 6 ماه پیگیری و میانگین طول دوره ارائه خدمات نشان نداد. تغذیه کامل وریدی در منزل هیچ تاثیر معنیداری بر بقای کلی و میزان بستری مجدد در بیمارستان نداشت. دو کارآزمایی که به مقایسه استفاده از رایانه با بروشور/عدم انجام مداخله/مراقبت پزشکی استاندارد پرداختند، هیچ تاثیر معنیداری را بر وضعیت سلامت، اعتمادبهنفس و مهارت تصمیمگیری نشان ندادند، اما پساز کنترل افسردگی، کاهش انزوای اجتماعی مشاهده شد. دو کارآزمایی که برنامههای ورزش در منزل را ارزیابی کردند، به نتایج متضادی دست یافتند. سیستمهای آب سالم خانگی موجب کاهش تعداد دفعات و شدت اسهال میان افراد مبتلا به HIV در آفریقا شد.
مطالعه چکیده کامل
مراقبت در منزل (home-based care; HBC)، برای ارتقای کیفیت زندگی و محدود کردن مراقبتهای بیمارستانی، در بسیاری از کشورها، بهویژه در مناطقی که خدمات سلامت عمومی با بار کاری بیشازحد (overburdened) روبهرو هستند، استفاده میشود.
اهداف
این مرور تاثیرات HBC را بر میزان عوارض و مرگومیر در افراد مبتلا به HIV/AIDS ارزیابی کرد.
روشهای جستوجو
کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی و کنترلشده در زمینه HBC شامل تمام اشکال درمان، مراقبت و حمایتهای ارائهشده در منزل، وارد این مرور شدند. از روشهای جستوجوی بسیار حساس برای جستوجو در پایگاههای CENTRAL؛ MEDLINE؛ EMBASE؛ AIDSearch؛ CINAHL؛ PsycINFO/LIT استفاده شد. خطر سوگیری (risk of bias) در تمام کارآزماییها ارزیابی شد.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی و کنترلشده که با مشارکت افراد مبتلا به HIV/AIDS مثبت، بزرگسالان و کودکان، از هر جنسیت و در هر محیط و شرایطی انجام شدند، وارد این مرور شدند. مراقبت در منزل، که توسط خانواده، افراد غیرمتخصص و/یا متخصصان ارائه شد و شامل تمام اشکال درمان، مراقبت و حمایت در منزل فرد مبتلا به HIV/AIDS مثبت بود، در مقایسه با مراقبتهای بیمارستانی یا مراکز درمانی، بررسی شد.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
عناوین، چکیدهها و اصطلاحات توصیفکننده نتایج جستوجوی الکترونیکی توسط دو نویسنده بهطور مستقل از هم از نظر مرتبط بودن براساس انواع شرکتکنندگان، مداخلات و طراحی مطالعه، غربالگری شدند. متن کامل مقالات مرتبط با تمام چکیدههای انتخابشده بهدست آمدند و از یک فرم واجد شرایط بودن برای تعیین انتخاب نهایی مطالعه استفاده شد. استخراج دادهها و ارزیابی خطر سوگیری (risk of bias) بهصورت جداگانه انجام شدند. سنتز روایی (narrative) نتایج انجام شد. معیارهای تاثیر مرتبط و 95% فواصل اطمینان گزارش شدند.
نتایج اصلی
تعداد دَه مطالعه افراد را تصادفیسازی کردند و حجمنمونه کارآزمایی از 31 تا 549 متغیر بود. یک مطالعه 392 خانوار را تصادفیسازی کرد و در مجموع 509 فرد مبتلا به HIV و 1,521 عضو خانوار را که HIV-منفی بودند، وارد کرد. دو مطالعه در حال انجام شناسایی شدند. مراقبتهای پرستاری متمرکز در منزل موجب بهبودی قابل توجهی در دانش خود-اظهاری درباره HIV و داروها، پایبندی خود-اظهاری به درمان و تفاوت در دفعات دریافت مجدد دارو از داروخانه شدند (1 مطالعه). مطالعه دیگری که نسبتی از شرکتکنندگان را با میزان پایبندی بیشاز 90% به درمان مقایسه کرد، تفاوتهایی را با اهمیت آماری در طول زمان گزارش داد، اما هیچ تغییر معنیداری در تعداد CD4 و بار ویروسی مشاهده نشد. مطالعه سوم نیز تفاوتهای معنیداری را در انگ مرتبط با HIV، نگرانی و عملکرد فیزیکی نشان داد، اما هیچ تفاوتی در نشانههای افسردگی، خلقوخو، سلامت عمومی و عملکرد کلی مشاهده نشد. مدیریت جامع هر بیمار توسط تیمهای چند-تخصصی در مقایسه با مراقبتهای معمول ارائهشده توسط پرستاران مراقبتهای اولیه، تفاوت معنیداری را در کیفیت زندگی پساز 6 ماه پیگیری (n=57) و میانگین طول دوره ارائه خدمات (n=549) نشان نداد. تغذیه کامل وریدی در منزل هیچ تاثیر معنیداری بر بقای کلی و میزان بستری مجدد در بیمارستان نداشت. دو کارآزمایی که به مقایسه استفاده از رایانه با بروشور/عدم انجام مداخله/مراقبت پزشکی استاندارد پرداختند، هیچ تاثیر معنیداری را بر وضعیت سلامت، اعتمادبهنفس و مهارت تصمیمگیری نشان ندادند، اما پساز کنترل افسردگی، کاهش انزوای اجتماعی مشاهده شد. دو کارآزمایی که برنامههای ورزش در منزل را ارزیابی کردند، به نتایج متضادی دست یافتند. سیستمهای آب سالم خانگی موجب کاهش تعداد دفعات و شدت اسهال میان افراد مبتلا به HIV در آفریقا شد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
حجمنمونه مطالعات، عموما کوچک بودند و مطالعات بسیار کمی در کشورهای در حال توسعه صورت گرفتند. کمبود مطالعاتی که صرفا به بررسی تاثیر خود-مراقبتی در منزل یا پیامدهای اصلی (مرگومیر و پیشرفت بیماری به سمت AIDS) پرداخته باشند، مشهود بود. بااینحال، طیف وسیعی از مداخلات و مدلهای HBC ارزیابیشده میتواند به تصمیمگیری مبتنی بر شواهد در مورد مراقبت و حمایت از بیماران HIV کمک کند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
