سمفیزیوتومی (symphysiotomy) نوعی جراحی است که برای افزایش ظرفیت لگن مادر انجام میشود و در آن فیبرهایی که استخوانهای پوبیس را در جلوی لگن به هم متصل میکنند، تاحدی بریده میشوند. معمولا وقتی نوزاد برای عبور از لگن خیلی بزرگ باشد، زایمان سزارین انجام میشود. اگر زایمان سزارین در دسترس نباشد، یا مادر برای زایمان سزارین خیلی بیمار باشد یا از آن امتناع ورزد، یا اگر زمان کافی برای انجام زایمان سزارین وجود نداشته باشد (مثلا وقتی نوزاد ابتدا با پا متولد شود و سر او گیر کرده باشد)، میتوان سمفیزیوتومی را انجام داد. محلول بیحسی موضعی برای بیحس کردن ناحیه تزریق میشود، سپس با چاقوی جراحی برش کوچکی در پوست ایجاد شده و بیشتر فیبرهای سمفیز بریده میشوند. با تولد نوزاد، سمفیز بهاندازهای جدا میشود که نوزاد بتواند از آن عبور کند. مطالعات مشاهدهای بزرگ نشان دادهاند که سمفیزیوتومی از نظر عوارض تهدیدکننده زندگی بسیار بیخطر است، اما به ندرت ممکن است منجر به بیثباتی لگن شود. به همین دلیل، و بهدلیل اینکه این روش بهعنوان یک گزینه «کلاس دو» تلقی میشود، امروزه بهندرت صورت میگیرد. متخصصان سلامت از انجام سمفیزیوتومی که منجر به عوارض میشود، میترسند که مورد انتقاد قرار گیرند. طرفداران این روش استدلال میکنند که در مناطقی از جهان که امکانات زایمان سزارین وجود ندارد، میتوان با استفاده از سمفیزیوتومی از بسیاری از مرگومیرهای مادران و نوزادان ناشی از زایمان دشوار پیشگیری کرد. این مرور هیچ کارآزمایی تصادفیسازیشدهای را نیافت که سمفیزیوتومی را ارزیابی کند.
مطالعه چکیده کامل
سمفیزیوتومی (symphysiotomy) نوعی پروسیجر است که در آن فیبرهای سمفیز پوبیس (pubic symphysis) تا حدی تقسیم میشوند تا امکان جداسازی مفصل و در نتیجه بزرگ شدن ابعاد لگن هنگام زایمان فراهم شود. این اقدام با بیحسی موضعی انجام میشود و نیازی به اتاق عمل یا مهارتهای پیشرفته جراحی ندارد. این روش میتواند در چندین موقعیت بالینی، جان مادر یا نوزاد، یا هر دو، را نجات دهد. این موارد عبارتند از: عدم پیشرفت زایمان در صورت عدم دسترسی به زایمان سزارین، ناامن بودن یا عدم قبول آن توسط مادر؛ و تولد دشوار سر نوزاد در وضعیت بریچ (breech). انتقاد از این جراحی بهدلیل عوارض، بهویژه بیثباتی لگن، و بهعنوان «دومین گزینه برتر»، منجر به کاهش یا عدم استفاده از آن در بسیاری از کشورها شده است. چندین مطالعه مشاهدهای بزرگ، میزان بالای موفقیت، میزان پائین عوارض و میزان بسیار پائین مرگومیر را گزارش کردهاند.
اهداف
تعیین اثربخشی و بیخطر بودن سمفیزیوتومی در مقایسه با گزینههای جایگزین برای زایمان مسدودشده (obstructed labour) در موقعیتهای بالینی مختلف، براساس بهترین شواهد موجود.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین را جستوجو کردیم (7 جولای 2012).
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده که سمفیزیوتومی را با مدیریت جایگزین، یا تکنیکهای جایگزین سمفیزیوتومی، برای زایمان مسدودشده یا مشکل در پائین آمدن سر نوزاد هنگام زایمان بریچ مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
روشهای برنامهریزیشده شامل ارزیابی مطالعات براساس معیارهای کیفی عینی برای ورود به مطالعه، استخراج دادهها، و آنالیز دادهها با استفاده از خطر نسبی یا تفاوت میانگین با 95% فواصل اطمینان آنها بودند. پیامدهای اولیه عبارت بودند از مرگومیر یا عوارض شدید در مادر، و مرگومیر یا عوارض شدید پریناتال.
نتایج اصلی
ما هیچ کارآزمایی تصادفیسازیشدهای را در مورد سمفیزیوتومی پیدا نکردیم.
نتیجهگیریهای نویسندگان
بهدلیل نگرانیها پیرامون استفاده از سمفیزیوتومی، و احتمال اینکه این روش در شرایط خاص میتواند یک روش نجاتبخش باشد، نهادهای تخصصی و جهانی باید دستورالعملهایی را برای استفاده (یا عدم استفاده) از سمفیزیوتومی براساس بهترین شواهد موجود (در حال حاضر از مطالعات مشاهدهای) ارائه دهند. برای ارائه شواهد قوی در مورد اثربخشی و بیخطر بودن سمفیزیوتومی در مقایسه با عدم انجام آن یا مقایسه تکنیکهای جایگزین سمفیزیوتومی در موقعیتهای بالینی که زایمان سزارین در دسترس نیست؛ و در مقایسه با زایمان سزارین در موقعیتهای بالینی که خطرات و مزایای نسبی آن نامشخص است (بهعنوان مثال در زنانی که در معرض خطر بسیار بالای عوارض ناشی از زایمان سزارین هستند)، انجام تحقیقات لازم است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
