روشهای طبی و دارویی زیادی برای ختم برنامهریزیشده بارداری در سهماهه دوم بارداری (سقط جنین پساز سه ماهگی) وجود دارد. ما در منابع علمی جستوجو کردیم تا بدانیم کدام روش بیشترین اثربخشی را دارد. ما 38 مطالعه را شناسایی کردیم و به این نتیجه رسیدیم که میزوپروستول داروی انتخابی برای ختم بارداری دارویی است، ترجیحا در ترکیب با میفپریستون که اثربخشی میزوپروستول را تسهیل میکند. میزوپروستول وقتی از راه واژن استفاده شود، بهترین عملکرد را دارد. زنانی که قبلا زایمان داشتهاند، میتوانند میزوپروستول را از طریق دهان (زیر-زبانی) مصرف کنند. صرفنظر از داروی مورد استفاده برای ختم بارداری در سه ماهه دوم، خطر قابل توجهی برای انجام مداخله جراحی بهدلیل خونریزی واژینال یا سقط ناقص وجود دارد.
مطالعه چکیده کامل
با پیشرفت تکنولوژی سونوگرافی، احتمال تشخیص ناهنجاریهای ساختاری عمده جنین در اواسط بارداری بهطور قابل توجهی افزایش یافته است. پساز تشخیص ناهنجاریهای جدی، معمولا به زنان گزینه خاتمه بارداری پیشنهاد میشود. علاوهبر این، هنوز دلایل زیادی غیر از ناهنجاریهای جنینی وجود دارند که زنان را در اواسط سه ماهه بارداری بهدنبال انجام سقط جنین میکشانند.
اهداف
مقایسه روشهای مختلف ختم دارویی بارداری در سه ماهه دوم از نظر اثربخشی و عوارض جانبی آنها.
روشهای جستوجو
ما پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL) (
کتابخانه کاکرین
)، MEDLINE؛ Popline و فهرست منابع مقالات بازیابیشده و دیگر منابع را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) که به بررسی رژیمهای طبی و دارویی برای ختم بارداری یک جنین تکقلو زنده بین هفتههای 12 و 28 بارداری پرداختند، بررسی و آنالیز شدند. معیارهای پیامد شامل فاصله بین القای زایمان تا سقط، میزان سقط جنین در عرض 24 ساعت، نیاز به تخلیه جراحی، خونریزی، پارگی رحم، درد و عوارض جانبی بودند. کارآزماییهایی که شامل مرگ جنین > 20%، بارداریهای چندقلویی، زخمهای رحمی قبلی و رژیمهایی که شامل آمادهسازی دهانه رحم بودند، حذف شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده کارآزماییها را انتخاب کردند و سه نویسنده دادهها را بهدست آوردند.
نتایج اصلی
چهل RCT وارد شدند که به عوامل مختلف برای ختم بارداری و روشهای تجویز آنها پرداختند. میزوپروستول، هنگامی که بهتنهایی استفاده شد، یک عامل القایی موثر بود، اگرچه به نظر میرسید که در ترکیب با میفپریستون موثرتر باشد. بااینحال، شواهد حاصل از RCTها محدود است.
میزوپروستول ترجیحا بهصورت واژینال تجویز شد، اگرچه بین زنان چندزا، تجویز زیرزبانی بههمان اندازه موثر به نظر میرسید. طیف وسیعی از دوزهای میزوپروستول واژینال استفاده شده است. هیچ کارآزمایی تصادفیسازیشدهای شناسایی نشد که دوزهای میزوپروستول را مقایسه کرده باشد؛ بااینحال، به نظر میرسد دوزهای پائین میزوپروستول با عوارض جانبی کمتری همراه هستند، درحالیکه دوزهای متوسط در تکمیل سقط جنین موثرتر به نظر میرسند. چهار RCT نشان دادند که فاصله زمانی میان القای زایمان تا سقط جنین با تجویز واژینال پروستاگلاندینها به مدت 3 ساعت، کوتاهتر از تجویز 6 ساعته است، بدون اینکه عوارض جانبی افزایش یابد.
بسیاری از مطالعات نیاز به تخلیه جراحی را گزارش کردند. اندیکاسیونهای تخلیه جراحی شامل بقایای جفت و خونریزی شدید واژینال است. زنانی که میزوپروستول را بهصورت واژینال دریافت کردند، در مقایسه با زنانی که با PGF 2a داخل آمنیوتیک درمان شدند، تعداد کمتری از زنان نیاز به تخلیه جراحی پیدا کردند. اسهال خفیف و خودمحدودشونده بین زنانی که میزوپروستول دریافت کردند، در مقایسه با سایر داروها شایعتر بود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
به نظر میرسد سقط جنین دارویی در سه ماهه دوم با استفاده از ترکیبی از میفپریستون و میزوپروستول بالاترین اثربخشی و کوتاهترین فاصله زمانی تا سقط را داشته باشد. در مواردی که میفپریستون در دسترس نباشد، میزوپروستول بهتنهایی یک جایگزین معقول است. روش مطلوب برای تجویز میزوپروستول، واژینال است، ترجیحا با استفاده از قرصها در فواصل 3 ساعته. جدا از درد، عوارض جانبی میزوپروستول واژینال معمولا خفیف و خودمحدودشونده هستند. بهدلیل محدودههای متغیر سن بارداری و رژیمهای دارویی، از جمله دوز، مسیرهای تجویز و فواصل تجویز دارو، نتیجهگیریهای حاصل از این مرور در کارآزماییهای واردشده محدود شدهاند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
