رفتن به محتوای اصلی

شواهدی مبنی بر تاثیرات مفید یا مضر بیسیکلول در درمان هپاتیت C مزمن یافت نشد

در دسترس به زیان‌های

بیسیکلول (bicyclol) یک داروی «ضدهپاتیت» مصنوعی جدید است که عمدتا در چین برای بیماران مبتلا به هپاتیت C مزمن استفاده می‌شود. فقط یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده کوچک و کوتاه‌مدت برای ارزیابی اثربخشی بیسیکلول در درمان بیماران مبتلا به هپاتیت C مزمن یافت شد. پزشکان باید از فقدان شواهد برای بیسیکلول آگاه باشند.

پیشینه

بیسیکلول (bicyclol) یک داروی صناعی جدید «ضدهپاتیت» است که در چین برای درمان هپاتیت C مزمن استفاده می‌شود. تاکنون، مرورهای سیستماتیک در مورد درمان با بیسیکلول انجام نشده است.

اهداف

بررسی مزایا و خطرات بیسیکلول برای درمان بیماران مبتلا به هپاتیت C مزمن.

روش‌های جست‌وجو

ما پایگاه ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده گروه هپاتوبیلیاری در کاکرین (جولای 2005)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین در کتابخانه کاکرین (شماره 2، 2005)، MEDLINE (1994 تا جولای 2005)، EMBASE (1994 تا جولای 2005)، Science Citation Index Expanded (1994 تا جولای 2005)، بانک اطلاعاتی زیست‌پزشکی چین (1994 تا آگوست 2005)، بانک اطلاعاتی مقالات کامل VIP چین (1994 تا آگوست 2005)، بانک اطلاعاتی مجلات علوم و فنون VIP چین (1994 تا آگوست 2005) و زیرساخت ملی چین (CNKI) (1994 تا آگوست 2005) را جست‌وجو کردیم. با تولیدکنندگان و پژوهشگران در این زمینه نیز تماس گرفتیم.

معیارهای انتخاب

کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی‌شده در زمینه استفاده از بیسیکلول در مقابل عدم انجام مداخله، دارونما (placebo) یا دیگر مداخلات در بیماران مبتلا به هپاتیت C مزمن، صرف‌نظر از وضعیت کورسازی (blinding)، وضعیت انتشار یا زبان، وارد شدند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

معیارهای پیامد اولیه، مرگ‌ومیر (کلی و مرتبط با کبد) و عوارض مرتبط با کبد (مثلا سیروز و کارسینوم) بودند. معیارهای پیامد ثانویه، پاسخ ویروسی و بافت‌شناسی کبد بودند.

نتایج اصلی

این جست‌وجو یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده را شناسایی کرد که بیسیکلول را با دارونما در 39 بیمار مبتلا به هپاتیت C مزمن مقایسه ‌کرد. طول دوره پیگیری سه ماه بود. در این کارآزمایی، هیچ شواهدی مبنی بر برتری بیسیکلول نسبت به دارونما در پاک‌سازی HCV RNA (RR: 3.80؛ 95% CI؛ 0.47 تا 31.0) و آنتی‌بادی‌های ضد-HCV وجود نداشت، اما بیسیکلول با کاهش آماری معنی‌داری در فعالیت آلانین آمینوترانسفراز در 12-هفته پس‌از درمان همراه بود (WMD: -69 IU/L؛ 95% CI؛ 115- تا 24-).

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

فقط یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده، بیسیکلول را برای بیماران مبتلا به هپاتیت C مزمن بررسی کرده است. این کارآزمایی کوچک و کوتاه‌مدت، هیچ شواهدی را برای حمایت یا رد استفاده از آن پیدا نکرد. برای بررسی مزایا و خطرات احتمالی مرتبط با مصرف بیسیکلول، انجام کارآزمایی‌های بالینی بزرگ، تصادفی‌سازی‌شده و دوسو کور (double blind) با دوره پیگیری طولانی‌مدت نیاز است. استفاده از بیسیکلول فقط در کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده توصیه می‌شود.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

استناد
Yang X, Zhuo Q, Wu T, Liu GJ. Bicyclol for chronic hepatitis C. Cochrane Database of Systematic Reviews 2007, Issue 1. Art. No.: CD004994. DOI: 10.1002/14651858.CD004994.pub2.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید