زنان در دوران بارداری نسبت به مالاریا آسیبپذیرتر بوده و مالاریا ممکن است تاثیرات مضری بر نوزاد داشته باشد. گزینههای درمانی به دلیل مقاومت انگل مالاریا در برابر داروهای موجود و نگرانیها در مورد آسیب رساندن داروها به نوزاد، محدودتر میشوند. شواهد حاصل از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده محدود است و تعداد کمی از داروها و ترکیبات دارویی ارزیابی شدهاند.
مطالعه چکیده کامل
زنان در دوران بارداری نسبت به مالاریا آسیبپذیرتر بوده، و عفونت مالاریا ممکن است عواقب نامطلوبی برای جنین داشته باشد. شناسایی درمانهای بیخطر و موثر اهمیت زیادی دارد.
اهداف
مقایسه تاثیرات رژیمهای دارویی برای درمان مالاریای فالسیپاروم بدون عارضه در زنان باردار.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت تخصصی گروه بیماریهای عفونی در کاکرین (فوریه 2008)، CENTRAL ( کتابخانه کاکرین، سال 2008، شماره 1)، MEDLINE (1966 تا فوریه 2008)، EMBASE (1974 تا فوریه 2008)، LILACS (فوریه 2008)، m RCT (فوریه 2008)، خلاصهمقالات کنفرانسها، و فهرست منابع را جستوجو کردیم. ما همچنین با محققان این حوزه، سازمانها و شرکتهای داروسازی تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و شبه-تصادفیسازی و کنترلشده از داروهای ضدمالاریا برای درمان مالاریای بدون عارضه در زنان باردار.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم واجد شرایط بودن کارآزمایی و خطر سوگیری (risk of bias) را ارزیابی کرده و به استخراج دادهها پرداختند. ما فقط در جایی که توانستیم دادهها را ترکیب کنیم، آنالیز کمّی (quantitative) را انجام دادیم. دادههای دوحالتی (dichotomous data) را با استفاده از خطر نسبی (RR) ترکیب کرده و هر نتیجه را با 95% فاصله اطمینان (CI) ارائه دادیم.
نتایج اصلی
ده کارآزمایی (1805 شرکتکننده) معیارهای ورود به مرور را داشتند. دو مورد شبه-تصادفیسازیشده بودند، هفت مورد پنهانسازی تخصیص (allocation concealment) را توصیف نکردند و همگی، شکست درمان را برای حذف عفونتهای جدید، تعدیل کردند. یک کارآزمایی، شکست درمانی کمتری را در روز 63 با آرتسونات به همراه مفلوکین در مقایسه با کینین گزارش کرد (RR: 0.09؛ 95% CI؛ 0.02 تا 0.38؛ 106 شرکتکننده). یک کارآزمایی، شکستهای درمانی کمتری را در روز 63 با آرتسونات به همراه آتوواکون-پروگوانیل در مقایسه با کینین گزارش کرد (RR: 0.14؛ 95% CI؛ 0.03 تا 0.57؛ 80 شرکتکننده). یک کارآزمایی، شکستهای درمانی کمتری را در روز 28 با آمودیاکین در مقایسه با کلروکین (RR: 0.20؛ 95% CI؛ 0.08 تا 0.46؛ 420 شرکتکننده) و هنگامی که آمودیاکین به همراه سولفادوکسین-پیریمتامین با کلروکین مقایسه شد (RR: 0.02؛ 95% CI؛ 0.00 تا 0.26؛ 418 شرکتکننده)، گزارش کرد. یک کارآزمایی شکست درمان کمتری را در زمان زایمان (یا روز 40) با آرتسونات به همراه سولفادوکسین-پیریمتامین (RR: 0.15؛ 95% CI؛ 0.04 تا 0.59؛ 79 شرکتکننده) و آزیترومایسین به همراه سولفادوکسین-پیریمتامین (RR: 0.27؛ 95% CI؛ 0.10 تا 0.76؛ 82 شرکتکننده) در مقایسه با سولفادوکسین-پیریمتامین بهتنهایی، گزارش کرد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
دادهها اندک هستند. به نظر میرسد برخی از درمانهای ترکیبی در درمان مالاریا در دوران بارداری موثر هستند؛ بااینحال، دادههای مربوط به بیخطری (safety) آنها محدود است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
