این مرور بررسی کرد که مصرف مکملهای منیزیم میتواند برای درمان بزرگسالان مبتلا به فشار خون بالا بدون علت شناخته شده توصیه شود یا خیر. این مطالعه، 12 کارآزمایی را با 545 نفر بررسی کرد که مکمل منیزیم را با یک داروی ساختگی (دارونما (placebo)) یا عدم درمان مقایسه کرده و فشار خون را 8 هفته تا 6 ماه بعد اندازهگیری کردند. نتایج کارآزماییها بسیار متفاوت بودند: برخی از کارآزماییها نشان دادند که منیزیم فشار خون را بسیار بیشتر از دارونما کاهش میدهد، درحالیکه برخی دیگر تفاوت کمی را بین منیزیم و دارونما نشان دادند. بهطور متوسط، افرادی که منیزیم اضافی دریافت کردند، در پایان کارآزماییها، فشار خون دیاستولیک کمی پائینتر داشتند. هیچیک از مطالعات هیچ عارضه جانبی جدی ناشی از مصرف مکملهای منیزیم را گزارش نکردند.
بااینحال، اکثر کارآزماییهای واردشده کیفیت پائین داشتند، بنابراین نتایج آنها ممکن است قابل اعتماد نباشند. کارآزماییها بهاندازه کافی طولانی یا بزرگ نبودند تا بتوانند اندازهگیری کنند که مصرف مکمل منیزیم میتواند عواقب احتمالی فشار خون بالا: مرگومیر، حمله قلبی یا سکته مغزی، را کاهش دهد یا خیر.
این مرور شواهد محکمی را مبنی بر کاهش فشار خون بالا در بزرگسالان با مصرف مکمل منیزیم خوراکی نیافت. برای روشن شدن اینکه مصرف مکمل منیزیوم میتواند فشار خون بالا را کاهش دهد یا خیر، انجام کارآزماییهای بزرگتر، طولانیتر و با کیفیت بهتر نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
شواهد اپیدمیولوژیکی در مورد تاثیرات منیزیم بر فشار خون متناقض است. مطالعات متابولیک و تجربی نشان میدهند که منیزیم ممکن است در تنظیم فشار خون نقش داشته باشد.
اهداف
ارزیابی تاثیرات مصرف مکمل منیزیم بهعنوان درمان هیپرتانسیون اولیه در بزرگسالان.
روشهای جستوجو
ما کتابخانه کاکرین، MEDLINE؛ EMBASE؛ Science Citation Index؛ ISI Proceedings؛ ClinicalTrials.gov؛ Current Controlled Trials، چکیدههای CAB و فهرست منابع مرورهای سیستماتیک، متاآنالیزها و کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) موجود در این مرور را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
معیارهای ورود عبارت بودند از: 1) RCTهایی با طراحی موازی (parallel) یا متقاطع (crossover) که مکمل منیزیم خوراکی را با دارونما، عدم درمان یا مراقبت معمول مقایسه کردند؛ 2) درمان و پیگیری ≥8 هفته؛ 3) شرکتکنندگان بالای 18 سال، با فشار خون سیستولیک (SBP) ≥140 میلیمتر جیوه یا فشار خون دیاستولیک (DBP) ≥85 میلیمتر جیوه؛ 4) SBP و DBP گزارششده در پایان دوره پیگیری. ما کارآزماییهایی را حذف کردیم که: شرکتکنندگان باردار بودند؛ داروهای آنتیهیپرتانسیو دریافت کردند که در طول مطالعه تغییر کرد؛ یا مکمل منیزیوم با مداخلات دیگر ترکیب شد.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم دادهها را جمعبندی کرده و کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کردند. اختلافنظرات از طریق تبادلنظر با سومین نویسنده مرور حلوفصل شدند. متاآنالیزهای اثرات تصادفی (random‐effects meta‐analyses) و آنالیز حساسیت (sensitivity) انجام شدند.
نتایج اصلی
دوازده RCT (مجموع 545 بیمار) با هشت تا 26 هفته دوره پیگیری، معیارهای ورود را داشتند. نتایج کارآزماییهای مجزا، ناهمگون بودند. با ترکیب تمام کارآزماییها مشخص شد SBP شرکتکنندگانی که مکملهای منیزیم را در مقایسه با کنترل دریافت کردند، بهطور قابل توجهی کاهش نیافت (تفاوت میانگین: -1.3 میلیمتر جیوه؛ 95% CI؛ 4.0- تا 1.5؛ I 2 =67%)، اما DBP آنها از نظر آماری کاهش قابل توجهی را نشان داد (تفاوت میانگین: 2.2- میلیمتر جیوه؛ 95% CI؛ 3.4- تا 0.9-، I 2 =47%). آنالیزهای حساسیت با حذف کارآزماییهای بیکیفیت، نتایج مشابهی را بههمراه داشتند. آنالیزهای زیرگروه و متارگرسیون نشان دادند که ناهمگونی (heterogeneity) میان کارآزماییها را نمیتوان با دوز منیزیم، فشار خون پایه یا نسبت مردان میان شرکتکنندگان توضیح داد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
با توجه به کیفیت پائین کارآزماییهای واردشده و ناهمگونی میان کارآزماییها، شواهد بهدستآمده که به نفع ارتباط علیتی میان مصرف مکمل منیزیوم و کاهش فشار خون هستند، ضعیف بوده و احتمالا بهدلیل وجود سوگیری (bias) است. دلیل این امر آن است که مطالعات با کیفیت پائین معمولا تمایل دارند تاثیرات درمان را بیشازحد برآورد کنند. برای ارزیابی تاثیر مصرف مکمل منیزیوم بر فشار خون و پیامدهای قلبیعروقی، انجام کارآزماییهای بزرگتر، طولانیمدتتر و با کیفیت بهتر، دوسو کور (double-blind) و کنترلشده با دارونما، نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
