بیوفیدبک الکترومیوگرافی (تکنیکهایی که از سیگنالهای بصری یا صوتی برای نظارت بر فعالیت عضلات استفاده میکنند) تاثیر نامشخصی بر بهبودی پساز سکته مغزی دارد. بیوفیدبک الکترومیوگرافی (EMG-BFB) از الکترودهایی که روی عضلات بیمار قرار میگیرند، برای تولید سیگنال بازخورد (به صورت بصری یا صوتی) در پاسخ به فعال شدن عضلات استفاده میکند. اعتقاد بر این است که این امر ممکن است به بیماران اجازه دهد روش موثرتری برای استفاده از اندام معلول خود بیاموزند. میان 13 مطالعه شناساییشده، شواهد کمی وجود داشت که نشان دهد EMG-BFB هنگام استفاده با تکنیکهای استاندارد فیزیوتراپی، تاثیر مفیدی دارد. بااینحال، در حال حاضر EMG-BFB نمیتواند به عنوان یک درمان روتین موثر توصیه شود زیرا مطالعات دیگر هیچ تاثیری را نشان ندادند و کارآزماییهای مثبت، کوچک بودند.
مطالعه چکیده کامل
بیوفیدبک الکترومیوگرافی (EMG-BFB) تکنیکی است که در آن اعتقاد بر این است که در صورت استفاده همراه با فیزیوتراپی استاندارد برای بازیابی عملکرد حرکتی در بیماران پساز سکته مغزی، مزایای بیشتری دارد. بااینحال، شواهد حاصل از کارآزماییهای مجزا و مرورهای سیستماتیک قبلی بینتیجه بوده است.
اهداف
ارزیابی تاثیرات EMG-BFB برای بهبود عملکرد حرکتی پساز سکته مغزی.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه سکته مغزی (stroke) در کاکرین (آخرین جستوجو در 30 مارچ 2006)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL) ( کتابخانه کاکرین، شماره 4، 2005)، MEDLINE (1966 تا نوامبر 2005)، EMBASE (1980 تا نوامبر 2005)، CINAHL (1983 تا نوامبر 2005)، PsycINFO (1974 تا نوامبر 2005) و First Search (1966 تا نوامبر 2005) جستوجو کردیم. فهرست منابع را برای یافتن مقالات مرتبط بررسی کرده و با تولیدکنندگان و توزیعکنندگان تجهیزات تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
مطالعات تصادفیسازیشده و شبه-تصادفیسازیشده که EMG-BFB را با گروه کنترل برای بهبود عملکرد حرکتی در بیماران پساز سکته مغزی مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کرده و دادهها را استخراج کردند. در صورت امکان، برای دریافت اطلاعات بیشتر با نویسندگان مطالعه تماس گرفتیم. هرگونه عوارض جانبی گزارششده، مورد توجه قرار گرفتند.
نتایج اصلی
سیزده کارآزمایی با مجموع 269 شرکتکننده وارد شدند. تمام کارآزماییها EMG-BFB را بههمراه فیزیوتراپی استاندارد با فیزیوتراپی استاندارد، چه بهتنهایی و چه با EMG-BFB ساختگی، مقایسه کردند. فقط یک مطالعه از مقیاس ارزیابی قدرت حرکتی برای بررسی بیماران استفاده کرد که نشاندهنده سودمندی EMG-BFB بود (WMD: 1.09؛ 95% CI؛ 0.48 تا 1.70). EMG-BFB مزیت قابل توجهی را در بهبودی دامنه حرکتی (ROM) در مفاصل مچ پا (SMD: 0.05؛ 95% CI؛ 0.36- تا 0.46)، زانو یا مچ دست نشان نداد. بااینحال، نتایج یک کارآزمایی نشاندهنده مزیت در ROM در شانه بودند (SMD: 0.88؛ 95% CI؛ 0.07 تا 1.70). تغییر در طول گام یا سرعت راه رفتن با EMG-BFB بهبود نیافت. دو مطالعه از نمرات ارزیابی مختلف برای کمّیسازی کیفیت راه رفتن استفاده کردند. یکی از این مطالعات، تاثیر مفید EMG-BFB را نشان داد (SMD: 0.90؛ 95% CI؛ 0.01 تا 1.78). بیشتر مطالعاتی که پیامدهای عملکردی را بررسی کردند، از مقیاسهای ارزیابی متفاوتی استفاده کردند، که انجام متاآنالیز را غیرممکن ساخت. دو مطالعه که از مقیاس یکسانی استفاده کردند، تاثیر مفیدی را نشان دادند (SMD: 0.69؛ 95% CI؛ 0.15 تا 1.23).
نتیجهگیریهای نویسندگان
علیرغم شواهد حاصل از تعداد کمی از مطالعات مجزا که نشان میدهند EMG-BFB بههمراه فیزیوتراپی استاندارد، در مقایسه با فیزیوتراپی استاندارد بهتنهایی، باعث بهبود قدرت حرکتی، بهبود عملکرد و کیفیت راه رفتن میشود، ترکیب تمام مطالعات شناساییشده، هیچ مزیت درمانی را نشان نداد. در مجموع، نتایج محدود هستند زیرا کارآزماییها کوچک، عموما با طراحی ضعیف و با استفاده از معیارهای متفاوت پیامد بودند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
