انگشت چکشی (mallet finger) که به آن انگشت افتاده (drop) یا انگشت بیسبال (baseball) نیز گفته میشود، حالتی است که در آن انتهای انگشت بهدلیل آسیبدیدگی نمیتواند بهطور فعال صاف شود. معمولا پوست دست نخورده باقی میماند، و این اختلال ناشی از پارگی تاندون انگشت یا شکستگی کوچکی در محل اتصال تاندون به استخوان است. درمان معمولا شامل بیحرکت کردن انتهای انگشت در یک آتل بهمدت شش هفته یا بیشتر است. برای درمان آسیبهای شدیدتر ممکن است از جراحی استفاده شود.
چهار کارآزمایی تصادفیسازیشده در این مرور وارد شدند. این مطالعات در مجموع شامل 278 شرکتکننده، عمدتا بزرگسال، با 283 مورد آسیب انگشت چکشی بودند. روشهای انجام هر چهار کارآزمایی دارای نواقصی بودند که منجر به ایجاد نگرانیهایی در مورد سوگیری (bias) شد. ادغام و تجمیع دادهها انجام نشد.
سه کارآزمایی انواع مختلف آتلهای انگشت را در مقابل یک آتل استاندارد Stack مقایسه کردند. یک کارآزمایی، شکست درمان کمتری را در شرکتکنندگانی نشان داد که با آتل سفارشی سوراخدار درمان شدند. کارآزمایی دوم نشان داد در شرکتکنندگانی که با آتل انگشت انعطافپذیر از جنس آلیاژ آلومینیوم پددار درمان شدند، عوارض کمتری رخ داد. بااینحال، بروز شکست درمان در دو گروه درمانی این کارآزمایی مشابه بود. کارآزمایی سوم، آتل Abouna را ارزیابی کرد و بروز مشابهی را از شکست درمان در دو گروه یافت. بااینحال، آتل Abouna اغلب بهدلیل از بین رفتن پوشش لاستیکی آن و زنگ زدن سیمهای نمایان، نیاز به تعویض داشت و بین شرکتکنندگان نیز محبوبیت کمتری را بهدست آورد.
چهارمین کارآزمایی در این مرور، هیچ تفاوت معنیداری را میان شرکتکنندگانی که انگشت چکشی آنها با تثبیت سیم Kirschner درمان شد و شرکتکنندگانی که از آتل Pryor و Howard استفاده کردند، نشان نداد. تعداد مشابهی از بیماران در دو گروه دچار عوارض جانبی شدند.
این مرور نتیجه گرفت که شواهد کافی برای نشان دادن بهترین راه درمان آسیب انگشت چکشی وجود ندارد. بااینحال، خاطرنشان شد آتلهایی که برای بیحرکتی طولانیمدت استفاده میشوند باید برای استفاده روزمره بهاندازه کافی محکم باشند.
مطالعه چکیده کامل
انگشت چکشی (mallet finger) که به آن انگشت افتاده (drop) یا انگشت بیسبال (baseball) نیز گفته میشود، حالتی است که در آن انتهای انگشت بهدلیل آسیب به مکانیسم تاندون اکستنسور (extensor tendon) نمیتواند بهطور فعال صاف شود. درمان معمولا شامل آتلبندی انگشت بهمدت شش هفته یا بیشتر است. کمتر پیش میآید که از تثبیت جراحی برای اصلاح بدشکلی استفاده شود.
اهداف
بررسی شواهد مربوط به اثربخشی نسبی روشهای مختلف درمان آسیبهای انگشت چکشی.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت تخصصی گروه ترومای استخوان، مفصل و عضله در کاکرین (مارچ 2008)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( کتابخانه کاکرین ، شماره 1، 2008)، MEDLINE (1966 تا هفته 1 مارچ 2008)، EMBASE (1988 تا هفته 11، 2008)، دیگر بانکهای اطلاعاتی، فهرست منابع مقالات و مجموعه مقالات کنفرانسهای مختلف، جستوجو را انجام دادیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشده یا شبه-تصادفیسازیشده که مداخلات مختلف را، از جمله عدم انجام مداخله، برای درمان آسیبهای انگشت چکشی ارزیابی کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم انتخاب مطالعه، ارزیابی کیفیت و استخراج دادهها را انجام دادند. برای دستیابی به اطلاعات بیشتر، با نویسندگان مطالعه تماس گرفته شد.
نتایج اصلی
چهار کارآزمایی وارد شدند. این مطالعات در مجموع شامل 278 شرکتکننده، عمدتا بزرگسال، با 283 مورد آسیب انگشت چکشی بودند. هر چهار کارآزمایی از نظر روششناسی (methodology) دارای نواقصی بودند، از جمله ارزیابی ناکافی پیامد.
سه کارآزمایی انواع مختلف آتلهای انگشت را در مقابل یک آتل استاندارد Stack مقایسه کردند. یک کارآزمایی، بروز کمتری را از شکست درمان در شرکتکنندگانی نشان داد که با آتل سفارشی سوراخدار درمان شدند. یک کارآزمایی نشان داد در شرکتکنندگانی که با آتل انگشت انعطافپذیر پددار از جنس آلیاژ آلومینیوم درمان شدند، عوارض جانبی کمتری رخ دادند؛ بااینحال، بروز شکست درمان در دو گروه درمانی مشابه بود. یک کارآزمایی که آتل Abouna را ارزیابی کرد، بروز مشابهی را از شکست درمان در دو گروه نشان داد. بااینحال، آتل Abouna اغلب بهدلیل از بین رفتن پوشش لاستیکی آن و زنگ زدن سیمهای نمایان، نیاز به تعویض داشت و بین شرکتکنندگان نیز محبوبیت کمتری را بهدست آورد.
در کارآزمایی چهارم، هیچ تفاوت معنیداری از نظر آماری میان شرکتکنندگانی که انگشت چکشی آنها با تثبیت سیم Kirschner درمان شد و شرکتکنندگانی که از آتل Pryor و Howard استفاده کردند، مشاهده نشد. تعداد مشابهی از بیماران در دو گروه دچار عوارض جانبی شدند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد کافی از مقایسههای آزمایششده در کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده برای تعیین اثربخشی نسبی آتلهای انگشت مختلف، چه سفارشی و چه آماده، که برای درمان آسیب انگشت چکشی استفاده میشوند، وجود نداشت. یک یادآوری مفید وجود داشت مبنی بر اینکه آتلهایی که برای بیحرکتی طولانیمدت استفاده میشوند، باید برای استفاده روزمره بهاندازه کافی محکم باشند، و از اهمیت اساسی پایبندی بیمار به دستورالعملهای استفاده از آتل صحبت شد. شواهد کافی برای تعیین زمان نیاز به جراحی وجود نداشت.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
