تصور میشود ورزش و فعالیت بدنی منظم، سلامت جسمانی و روانی را بهبود میبخشد. اگرچه فقط سه مطالعه در این مرور وارد شدند، نتایج کلی نشان میدهند که ورزش منظم میتواند به برخی از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی کمک کند تا سلامت و رفاه جسمانی و روانی خود را بهبود بخشند. مطالعات آینده باید به این موضوع بپردازند که چگونه میتوان به بهترین شکل به افراد مبتلا به اسکیزوفرنی کمک کرد تا ورزش را شروع کنند و ادامه دهند.
مطالعه چکیده کامل
فواید فعالیت بدنی و ورزش برای سلامت بهخوبی مستند شدهاند و این تاثیرات میتوانند به افراد مبتلا به اسکیزوفرنی کمک کنند.
اهداف
تعیین تاثیرات سلامت روان برنامههای ورزشی/فعالیت بدنی برای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی یا بیماریهای مشابه اسکیزوفرنی.
روشهای جستوجو
ما پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه اسکیزوفرنی در کاکرین (دسامبر 2008) را جستوجو کردیم که براساس جستوجوهای منظم در CINAHL؛ EMBASE؛ MEDLINE و PsycINFO است. ما همچنین منابع موجود در مقالات مرتبط را بررسی کردیم.
معیارهای انتخاب
ما تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای را وارد کردیم که هرگونه مداخلهای را که در آن فعالیت بدنی یا ورزش به عنوان جزء اصلی یا فعال با مراقبتهای استاندارد یا دیگر درمانها برای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی یا بیماریهای مشابه اسکیزوفرنی در نظر گرفته شدند، مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
ما بهطور مستقل از هم استنادات و چکیدهها را بررسی کرده، مقالات را سفارش دادیم، کیفیت را ارزیابی کرده، و دادهها را استخراج کردیم. برای پیامدهای دوحالتی (binary)، خطر نسبی (RR) مدل اثر ثابت (fixed-effect model) و 95% فاصله اطمینان (CI) آن را محاسبه کردیم. در صورت امکان، آماره تعداد افراد مورد نیاز برای درمان/آسیب (numbers needed to treat/harm; NNT/H) وزندهیشده و 95% فاصله اطمینان (CI) آن نیز محاسبه شد. برای پیامدهای پیوسته (continuous outcome)، دادههای نقطه پایانی (endpoint) به دادههای تغییر ترجیح داده شدند. دادههای بدون چولگی (skewed) را از مقیاسهای معتبر با استفاده از تفاوت میانگین وزندهیشده (WMD) ترکیب کردیم.
نتایج اصلی
سه کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده، معیارهای ورود را داشتند. کارآزماییها تاثیرات ورزش را بر سلامت جسمانی و روانی ارزیابی کردند. تعداد کلی افرادی که از کارآزماییها خارج شدند، مشابه بودند. دو کارآزمایی ورزش را با مراقبتهای استاندارد مقایسه کردند و هر دو دریافتند که ورزش، نشانههای منفی وضعیت روانی را بهطور قابل توجهی بهبود میبخشد (پرسشنامه سلامت روان افسردگی: 1 RCT؛ n=10؛ MD: 17.50؛ 95% CI؛ 6.70 تا 28.30؛ PANSS negative: 1 RCT؛ n=10؛ MD: -8.50؛ 95% CI؛ 11.11- تا 5.89-). هیچ تاثیر مطلقی از ورزش برای نشانههای مثبت وضعیت روانی یافت نشد. سلامت جسمانی در گروه ورزش در مقایسه با گروه مراقبت استاندارد بهطور قابل توجهی بهبود یافت (1 RCT؛ n=13؛ MD: 79.50؛ 95% CI؛ 33.82 تا 125.18)، اما هیچ تاثیری بر وزن/BMI افراد مشاهده نشد. یک کارآزمایی ورزش را با یوگا مقایسه کرد و دریافت که یوگا پیامد بهتری برای وضعیت روانی داشت (PANSS total: 1 RCT؛ n=41؛ MD: 14.95؛ 95% CI؛ 2.60 تا 27.30). همین کارآزمایی نیز نشان داد که نمرات کیفیت زندگی در افراد گروه یوگا بهطور قابل توجهی بهتر بودند (WHOQOL Physical: 1 RCT؛ n=41؛ MD: -9.22؛ 95% CI؛ 18.86- تا 0.42). بااینحال، عوارض جانبی (نمرات کل AIMS) مشابه بودند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
نتایج این مرور کاکرین مشابه مرورهای موجود است که مزایای ورزش را بر سلامت در این جمعیت بررسی کردهاند. اگرچه مطالعات موجود در این مرور کوچک بوده و از معیارهای مختلفی برای بررسی سلامت جسمانی و روانی استفاده کردند، نتایج نشان دادند که برنامههای ورزشی منظم در این جمعیت امکانپذیر بوده و میتوانند تاثیرات مفیدی بر سلامت و رفاه جسمانی و روانی افراد مبتلا به اسکیزوفرنی داشته باشند. پیشاز هرگونه نتیجهگیری قطعی، انجام مطالعات تصادفیسازیشده بزرگتری مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
