رفتن به محتوای اصلی

مداخلات درمانی آپراکسی گفتاری پس‌از وقوع سکته مغزی

در دسترس به زیان‌های

هیچ شواهدی برای درمان آپراکسی گفتاری (apraxia of speech)، یک اختلال ارتباطی که می‌تواند بیماران دچار سکته مغزی را تحت تاثیر قرار دهد، یافت نشد. بیماران مبتلا به آپراکسی گفتاری می‌دانند چه می‌خواهند بگویند، اما به‌دلیل ناتوانی در برنامه‌ریزی توالی مورد نیاز، قادر به انجام حرکات گفتاری نیستند. برای مثال، یک بیمار ممکن است هنگام ترک کسی بتواند خداحافظی کند (خودکار)، اما وقتی از او خواسته می‌شود خارج از چارچوب، خداحافظی کند، نتواند آن را ادا کند (ارادی). چندین نوع مداخله درمانی شناسایی شده‌اند؛ بااین‌حال، ما نتوانستیم هیچ کارآزمایی بالینی را از این موارد بیابیم.

پیشینه

آپراکسی گفتاری (apraxia of speech) یک اختلال ارتباطی است که می‌تواند بیماران دچار سکته مغزی را تحت تاثیر قرار دهد. چندین استراتژی مداخله‌ای مختلف توسط گفتاردرمانگران و زبان‌درمانگرانی که با این گروه از بیماران کار می‌کنند، انجام می‌شوند.

اهداف

ارزیابی اینکه مداخلات درمانی، گفتار عملکردی را در بیماران دچار سکته مغزی مبتلا به آپراکسی گفتاری بهبود می‌بخشند یا خیر، و کدام مداخلات درمانی فردی موثر هستند.

روش‌های جست‌وجو

ما پایگاه ثبت کارآزمایی‌های گروه سکته مغزی (stroke) در کاکرین (می 2004) را جست‌وجو کردیم. علاوه‌بر این، بانک‌های اطلاعاتی زیر را جست‌وجو کردیم: پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین ( کتابخانه کاکرین، شماره 4، 2003)؛ MEDLINE (1966 تا اپریل 2004)؛ EMBASE (1980 تا اپریل 2004)؛ CINAHL (1982 تا اپریل 2004)؛ PsycINFO (1974 تا اپریل 2004)؛ National Research Register (جست‌وجو در اپریل 2004)؛ و Current Controlled Trials Register (جست‌وجو در می 2004). فهرست منابع مقالات مرتبط را بررسی کردیم و با نویسندگان و محققان تماس گرفتیم تا کارآزمایی‌های منتشرشده و منتشرنشده را شناسایی کنیم.

معیارهای انتخاب

ما به دنبال کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده از مداخلات غیردارویی برای بزرگسالان مبتلا به آپراکسی گفتاری پس‌از وقوع سکته مغزی بودیم که پیامد اولیه آن‌ها، گفتار عملکردی در شش ماه پیگیری بود.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

یکی از نویسندگان، عناوین، چکیده‌ها و کلمات کلیدی را جست‌وجو کرد. دو نویسنده چکیده‌هایی را که ممکن بود معیارهای ورود را داشته باشند، بررسی کردند. چهار نویسنده برای ارزیابی کیفیت کارآزمایی و استخراج داده‌ها از مطالعات واجد شرایط در دسترس بودند.

نتایج اصلی

هیچ کارآزمایی‌ای در این حوزه شناسایی نشد.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

هیچ شواهدی از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده برای تائید یا رد اثربخشی مداخلات درمانی برای آپراکسی گفتاری وجود ندارد. نیاز به انجام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده و با کیفیت بالا در این زمینه وجود دارد.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
West C, Hesketh A, Vail A, Bowen A. Interventions for apraxia of speech following stroke. Cochrane Database of Systematic Reviews 2005, Issue 4. Art. No.: CD004298. DOI: 10.1002/14651858.CD004298.pub2.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید