رفتن به محتوای اصلی

فیلترها

شواهد

کتابچه‌های آموزشی و راهنماها

اخبار

تاثیر متالوپورفیرین‌ها در درمان هیپربیلی‌روبینمی غیرکونژوگه در نوزادان

در دسترس به زیان‌های

متالوپورفیرین‌ها (metalloporphyrin) ممکن است سطوح بسیار بالای زردی را در نوزادان تازه‌متولدشده کاهش دهند، اما تحقیقات بیشتری در مورد بی‌خطری (safety) و مقایسه آن با دیگر درمان‌ها مورد نیاز است. زردی در نوزادان بسیار شایع است و به‌دلیل تولید بیش‌ازحد بیلی‌روبین، یک ماده صفراوی زردرنگ توسط کبد، ایجاد می‌شود. سطح بسیار بالای بیلی‌روبین می‌تواند به مغز در حال رشد آسیب برساند و با فوتوتراپی (نوردرمانی) یا تعویض خون درمان می‌شود. متالوپورفیرین‌ها داروهایی هستند که می‌توانند از تشکیل بیلی‌روبین پیشگیری کنند، اما ممکن است باعث حساسیت به نور (photosensitivity) و کم‌خونی (کاهش سطح هموگلوبین در خون) نیز شوند. مرور کارآزمایی‌ها شواهدی را یافت که متالوپورفیرین‌ها ممکن است بتوانند بیلی‌روبین را کاهش دهند، اما تحقیقات بیشتری در مورد تاثیرات کوتاه‌مدت و بلندمدت و مقایسه آن با دیگر درمان‌ها مورد نیاز است.

پیشینه

متالوپورفیرین‌ها (metalloporphyrin) آنالوگ‌های هِم (heme analogues) هستند که هِم اکسیژناز (heme oxygenase)، آنزیم محدودکننده سرعت در کاتابولیسم هِم به بیلی‌روبین، را مهار می‌کنند. آن‌ها با جلوگیری از تشکیل بیلی‌روبین، پتانسیل کاهش سطح بیلی‌روبین غیرکونژوگه را در نوزادان دارند و در نتیجه خطر انسفالوپاتی نوزادی و اختلال در تکامل سیستم عصبی در طولانی‌مدت ناشی از سمیّت بیلی‌روبین را برای سیستم عصبی کاهش می‌دهند.

اهداف

1. تعیین اثربخشی متالوپورفیرین‌ها در کاهش سطح بیلی‌روبین، کاهش نیاز به فوتوتراپی یا تعویض خون و کاهش بروز انسفالوپاتی بیلی‌روبین در نوزادان مبتلا به هیپربیلی‌روبینمی غیرکونژوگه در مقایسه با دارونما (placebo)، فوتوتراپی یا تعویض خون.

2. تعیین ماهیت و فراوانی عوارض جانبی متالوپورفیرین‌ها هنگام استفاده در درمان هیپربیلی‌روبینمی غیرکونژوگه در نوزادان.

روش‌های جست‌وجو

ما Medline (1966 - ژانویه 2003) و پایگاه ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین (CCTR) از کتابخانه کاکرین (2003، شماره 1) را جست‌وجو کردیم. مقالات ذکرشده در هر مطالعه به‌دست‌آمده را به‌صورت دستی جست‌وجو کردیم. خلاصه مقالات انجمن تحقیقات کودکان (USA) (منتشرشده در Pediatric Research) را برای سال‌های 1985 تا 2002 به‌صورت دستی جست‌وجو کردیم.

معیارهای انتخاب

ما فقط مطالعات تصادفی‌سازی و کنترل‌شده‌ای را وارد کردیم که در آن‌ها نوزادان نارس یا رسیده (با سن 28 روز یا کمتر) مبتلا به هیپربیلی‌روبینمی غیرکونژوگه به ​​هر علتی، به‌طور تصادفی برای دریافت متالوپورفیرین در گروه(های) درمان و برای دریافت دارونما یا درمان مرسوم (فوتوتراپی یا تعویض خون) یا عدم درمان هیپربیلی‌روبینمی در گروه(های) مقایسه، اختصاص یافتند. هر فرمولاسیونی از متالوپورفیرین می‌توانست به هر شکلی، از هر طریقی و با هر دوزی استفاده شده باشد.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

دو نویسنده به‌طور مستقل از هم داده‌ها را استخراج کردند. داده‌ها توسط یکی از نویسندگان در Revman وارد شده و توسط نویسنده دوم بررسی شد. آنالیز زیرگروه از پیش تعیین‌شده براساس نوزادان ترم در مقابل نوزادان نارس، علل همولیتیک در مقابل علل غیرهمولیتیک زردی و براساس نوع متالوپورفیرین مورد استفاده، برنامه‌ریزی شد.

نتایج اصلی

سه مطالعه کوچک، که در مجموع 170 نوزاد را وارد کردند، واجد شرایط ورود به این مرور بودند. هیچ‌یک از مداخلات یا ارزیابی پیامد، کورسازی نشده بود. در هر سه مطالعه، برخی از بیماران پس‌از تصادفی‌سازی از مطالعه حذف شدند. به نظر می‌رسد نوزادان تحت درمان با متالوپورفیرین در مقایسه با گروه کنترل، با مزایای کوتاه‌مدتی از جمله کاهش حداکثر سطح بیلی‌روبین پلاسما در یک مطالعه، کاهش فراوانی هیپربیلی‌روبینمی شدید در یک مطالعه، کاهش نیاز به فوتوتراپی، کاهش مقادیر بیلی‌روبین پلاسما و مدت زمان کوتاه‌تر بستری در بیمارستان مواجه شدند. هیچ‌یک از نوزادان واردشده در دو مطالعه‌ای که این پیامد را توصیف کردند، نیاز به تعویض خون پیدا نکردند. هیچ‌یک از مطالعات گزارشی را در مورد کرنیکتروس نوزادی، مرگ‌ومیر، پیامدهای تکامل سیستم عصبی در بلندمدت یا کم‌خونی فقر آهن، ارائه نکردند. اگرچه تعداد کمی از نوزادان تحت درمان با متالوپورفیرین و هم‌چنین نوزادان گروه کنترل دچار بثورات حساسیت به نور شدند، کارآزمایی‌ها برای رد افزایش خطر حساسیت به نور یا دیگر عوارض جانبی ناشی از درمان با متالوپورفیرین بسیار کوچک بودند. به‌دلیل تعداد کم کارآزمایی‌های واردشده، انجام آنالیز زیرگروه امکان‌پذیر نبود.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

درمان هیپربیلی‌روبینمی غیرکونژوگه نوزادی با متالوپورفیرین‌ها می‌تواند سطح بیلی‌روبین نوزادی را کاهش داده و نیاز به فوتوتراپی و بستری شدن در بیمارستان را کم کند. هیچ شواهد برای تائید یا رد این احتمال وجود ندارد که درمان با متالوپورفیرین خطر کرنیکتروس نوزادی یا اختلال در تکامل سیستم عصبی در طولانی‌مدت ناشی از انسفالوپاتی بیلی‌روبین را کاهش دهد. هیچ شواهدی برای تائید یا رد احتمال افزایش حساسیت پوستی به نور با درمان با متالوپورفیرین وجود ندارد. در حال حاضر درمان روتین هیپربیلی‌روبینمی غیرکونژوگه نوزادی با متالوپورفیرین توصیه نمی‌شود.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Suresh G, Martin CL, Soll R. Metalloporphyrins for treatment of unconjugated hyperbilirubinemia in neonates. Cochrane Database of Systematic Reviews 2003, Issue 2. Art. No.: CD004207. DOI: 10.1002/14651858.CD004207.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید