برخی افراد از کاتتر برای کمک به مدیریت مشکلات مثانه خود (مانند نشت ادرار یا عدم توانایی در دفع ادرار) استفاده میکنند. کاتترها ممکن است کاتترهای دائمی مجرای ادرار (در لوله تخلیه مثانه)، کاتترهای سوپراپوبیک (از طریق شکم) یا کاتترهای متناوب (زمانیکه یک کاتتر چندینبار در روز از طریق مجرای ادرار وارد میشود) باشند. هیچ کارآزماییای یافت نشد که این روشهای مختلف را با یکدیگر مقایسه کرده باشد. گاهی افرادی که از کاتتر استفاده میکنند، دچار عفونتهای مجاری ادراری میشوند. شواهد ضعیفی وجود داشت مبنی بر اینکه استفاده مداوم از آنتیبیوتیکها، احتمال ابتلا به عفونت ادراری را هنگام استفاده از کاتترهای متناوب کاهش میدهد، اما اطلاعات کافی در مورد عوارض جانبی به دست نیامد.
مطالعه چکیده کامل
افرادی که نیاز به تخلیه طولانیمدت مثانه دارند، معمولا دچار عفونت مجاری ادراری (UTI) ناشی از کاتتر و دیگر مشکلات میشوند.
اهداف
تعیین اینکه کدامیک از سیاستهای خاص کاتتر از نظر اثربخشی، عوارض، کیفیت زندگی و مقرونبهصرفه بودن در بزرگسالان و کودکانی که بهمدت طولانی کاتترگذاری شدهاند، بهتر از دیگر موارد هستند.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای تخصصی گروه بیاختیاری در کاکرین (28 سپتامبر 2011) را جستوجو کردیم. علاوهبر این، همه منابع کارآزماییهای شناساییشده را بررسی کردیم.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و شبه-تصادفیسازی که سیاستهای کاتترگذاری (مسیر قرار دادن و استفاده از آنتیبیوتیکها) را برای سوندگذاری طولانیمدت (بیشاز 14 روز) در بزرگسالان و کودکان مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها توسط دو نویسنده بهطور جداگانه، استخراج و مقایسه شدند. اختلافنظرها با بحث و گفتوگو، حلوفصل شدند. دادهها مطابق با دستورالعملهای کتابچه راهنمای کاکرین (Cochrane Handbook)، پردازش شدند. اگر دادههای کارآزماییها بهطور کامل گزارش نشده بودند، توضیح بیشتر از نویسندگان خواسته شد. در صورت لزوم، نرخ تراکم بروز (incidence-density rate; IDR) و/یا تفاوت تراکم بروز (incidence-density difference; IDD) در یک دوره زمانی خاص محاسبه شدند.
نتایج اصلی
هشت کارآزمایی شامل 504 بیمار در چهار کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده متقاطع (cross-over) و چهار مطالعه گروه موازی (parallel-group)، معیارهای ورود را داشتند. فقط دو مورد از شش مقایسه از پیش تعیینشده در این کارآزماییها بررسی شدند.
چهار کارآزمایی، پروفیلاکسی آنتیبیوتیکی را با آنتیبیوتیکها در صورت وجود اندیکاسیون بالینی مقایسه کردند. برای بیمارانی که از سوندگذاری متناوب استفاده میکنند، یافتههای متناقضی در مورد تاثیر پروفیلاکسی آنتیبیوتیکی بر بروز عفونت مجاری ادراری (urinary tract infection; UTI) علامتدار به دست آمد. فقط یک مطالعه تفاوت معنیداری را در فراوانی UTI به نفع پروفیلاکسی نشان داد. برای بیمارانی که از سوندگذاری دائمی مجرای ادراری استفاده کردند، یک کارآزمایی کوچک، تعداد کمتری را از اپیزودهای UTI علامتدار در گروه پروفیلاکسی گزارش کرد.
چهار کارآزمایی، پروفیلاکسی آنتیبیوتیکی را با تجویز آنتیبیوتیکها در صورت وجود اندیکاسیون میکروبیولوژیکی مقایسه کردند. برای بیمارانی که از سوندگذاری متناوب استفاده کردند، شواهد محدودی وجود داشت که دریافت آنتیبیوتیکها میزان باکتریوری (بدون علامت و علامتدار) را کاهش داد. شواهد ضعیفی به دست آمد مبنی بر اینکه آنتیبیوتیکهای پروفیلاکتیک از نظر کاهش موارد باکتریوری علامتدار، بهتر بودند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
هیچ کارآزمایی واجد شرایطی شناسایی نشد که مسیرهای جایگزین قرار دادن کاتتر را مقایسه کرده باشد. دادههای هشت کارآزمایی که سیاستهای مختلف آنتیبیوتیکی را مقایسه کردند، اندک بودند، به خصوص هنگامی که سوندگذاری متناوب جدا از سوندگذاری دائمی در نظر گرفته شد. مزایای احتمالی پروفیلاکسی آنتیبیوتیکی باید در برابر عوارض جانبی احتمالی، مانند ایجاد باکتریهای مقاوم به آنتیبیوتیک، متعادل شوند. این موارد را نمیتوان بهطور قابل اعتمادی از کارآزماییهای موجود فعلی تخمین زد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
