رفتن به محتوای اصلی

چسب‌های فیبرین نسبت به برخی دیگر از فناوری‌های طراحی‌شده برای کاهش خطرات مرتبط با تزریق خون اهدایی، مزایای اثبات‌شده کمتری دارند

در دسترس به زیان‌های

چسب‌های فیبرین (fibrin sealants) از عوامل خاص لخته‌کننده خون تشکیل شده‌اند که وقتی روی سطوح زخم قرار داده می‌شوند، به توقف خون‌ریزی کمک می‌کنند. چسب‌های فیبرین به‌صورت مایع، معمولا مستقیما روی سطوح زخم اسپری می‌شوند. آن‌ها اغلب برای کاهش خون‌ریزی حین و پس‌از جراحی و در نتیجه جلوگیری از تزریق خون استفاده می‌شوند. اگرچه اجزای چسب فیبرین از فرآورده‌های خونی گرفته می‌شوند، خطر انتقال عفونت در آن‌ها کمتر از خون اهدایی است. مرور کارآزمایی‌ها نشان داد که چسب‌های فیبرین می‌توانند میزان خون‌ریزی جراحی و نیاز به تزریق خون را کاهش دهند. به نظر می‌رسد که چسب‌های فیبرین در جراحی ارتوپدی بیشترین اثربخشی را دارند.

پیشینه

استفاده از چسب‌های فیبرین (fibrin sealant) (که به آن‌ها چسب بیولوژیکی یا چسب‌های بافت فیبرین نیز گفته می‌شود) به‌عنوان مداخلاتی برای بهبود هموستاز حین و پس‌از جراحی و کاهش نیاز به تزریق گلبول‌های قرمز آلوژنیک (خون از یک اهداکننده غیرمرتبط) محبوبیت فزاینده‌ای پیدا کرده‌اند.

اهداف

بررسی اثربخشی چسب‌های فیبرین در کاهش خون‌ریزی حین و پس‌از جراحی و تزریق گلبول‌های قرمز خون (RBC) آلوژنیک.

روش‌های جست‌وجو

ما مطالعات را با جست‌وجو در CENTRAL ( کتابخانه کاکرین، 2007، شماره 3)، MEDLINE (1950 تا 2008)، EMBASE (1980 تا 2008)، وبسایت‌های تولیدکننده (تا مارچ 2008) و کتاب‌شناختی (bibliography) مقالات منتشرشده مرتبط شناسایی کردیم.

معیارهای انتخاب

کارآزمایی‌های کنترل‌شده‌ای که در آن‌ها بیماران بزرگسال و کاندید جراحی انتخابی، به‌طور تصادفی به دو گروه درمان با چسب فیبرین یا گروه کنترل که درمان با چسب فیبرین را دریافت نکردند، تقسیم شدند. کارآزمایی‌هایی واجد شرایط بودند که داده‌های مربوط به تعداد بیمارانی را که تحت تزریق گلبول‌های قرمز آلوژنیک قرار گرفتند، حجم خون تزریق‌شده یا میزان خون‌ریزی (ارزیابی‌شده به‌صورت عینی) را گزارش کردند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

پیامدهای اولیه اندازه‌گیری‌شده عبارت بودند از: تعداد بیمارانی که در معرض تزریق گلبول‌های قرمز آلوژنیک قرار گرفتند، میزان خون تزریق‌شده، و میزان خون‌ریزی. دیگر پیامدهای اندازه‌گیری شده شامل نیاز به جراحی مجدد به دلیل خون‌ریزی، عفونت، مرگ‌ومیر، حوادث ترومبوتیک و طول مدت بستری در بیمارستان، بودند. تاثیرات درمان با استفاده از مدل اثرات تصادفی (random-effects model) تجمیع شدند.

نتایج اصلی

هجده کارآزمایی که در مجموع شامل 1406 بیمار بودند، داده‌هایی را در مورد مواجهه با تزریق خون RBC آلوژنیک حین و پس‌از جراحی گزارش کردند. درمان با چسب فیبرین، به‌طور متوسط، میزان مواجهه با تزریق RBC آلوژنیک را به‌طور نسبی تا 37% (نسبت خطر (RR): 0.63؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.45 تا 0.88) و به‌طور مطلق تا 7% (CI 95%؛ 2% تا 13%) کاهش داد. چهارده کارآزمایی، شامل مجموعا 853 بیمار، داده‌هایی را برای میزان خون‌ریزی پس‌از جراحی ارائه دادند. در مجموع، درمان با چسب فیبرین، میزان خون‌ریزی را به‌طور متوسط تا ​​حدود 161 میلی‌لیتر به‌ازای هر بیمار کاهش داد (95% CI؛ 98.25 تا 224.53 میلی‌لیتر). درمان با چسب فیبرین، میزان خون‌ریزی پس‌از جراحی ارتوپدی را به‌طور متوسط ​​حدود 223 میلی‌لیتر به‌ازای هر بیمار (95% CI؛ 119.85 تا 325.18 میلی‌لیتر) کاهش داد و خطر قرار گرفتن در معرض تزریق RBC آلوژنیک را تا 32% (RR: 0.68؛ 95% CI؛ 0.51 تا 0.89) کم کرد. درمان با چسب فیبرین با افزایش خطر عفونت زخم (RR: 0.61؛ 95% CI؛ 0.24 تا 1.58)، هرگونه عفونت (RR: 0.93؛ 95% CI؛ 0.44 تا 1.94)، تشکیل هماتوم (RR: 0.46؛ 95% CI؛ 0.18 تا 1.18) یا مرگ‌ومیر (RR: 0.85؛ 95% CI؛ 0.38 تا 1.89) همراه نبود. طول مدت بستری در بیمارستان در بیماران تحت درمان با چسب فیبرین کاهش نیافت (تفاوت میانگین وزن‌دهی‌شده (WMD): 0.21- روز؛ 95% CI؛ 0.42- تا 0.01 روز).

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

به‌طور کلی، نتایج نشان می‌دهند که چسب‌های فیبرین در کاهش خون‌ریزی پس‌از جراحی و کاهش مواجهه با تزریق خون RBC آلوژنیک حین یا پس‌از جراحی موثر هستند. اگرچه ناهمگونی در تاثیر درمان برای این پیامدهای اولیه اثربخشی مشاهده شد، ناهمگونی عموما از نظر اندازه تاثیر درمان بود تا جهت تاثیر درمان. به نظر می‌رسید چسب‌های فیبرین بیشترین اثرات مفید خود را در زمینه جراحی ارتوپدی، که در آن اغلب خون‌ریزی قابل توجهی وجود دارد، نشان می‌دهند. کارآزمایی‌هایی که شامل جراحی ارتوپدی نبودند، عموما روندی را به سمت کاهش خون‌ریزی پس‌از جراحی نشان دادند، اما از نظر بالینی معنی‌دار نبودند. اکثر کارآزمایی‌های واردشده در این مرور کوچک بودند، که نگرانی‌هایی را در مورد تاثیرات بالقوه سوگیری انتشار (publication bias) ایجاد می‌کنند. ارزیابی نمودار قیفی (funnel plot) نشان می‌دهد که شواهدی از سوگیری انتشار به شکل عدم انتشار کارآزمایی‌های منفی کوچک وجود دارد. ما معتقدیم که انجام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده بزرگ، با روش‌شناسی دقیق، در مورد چسب‌های فیبرین مورد نیاز است.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Carless PA, Henry DA, Anthony DM. Fibrin sealant use for minimising peri-operative allogeneic blood transfusion. Cochrane Database of Systematic Reviews 2003, Issue 2. Art. No.: CD004171. DOI: 10.1002/14651858.CD004171.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید