کمردرد یک وضعیت بسیار شایع است، بهویژه در کشورهای توسعهیافته، که میتواند باعث درد شدید و محدودیت در فعالیتهای روزمره شود.
متخصصان حوزه سلامت از روشهای آموزش به بیمار برای کمک به افراد در شناخت بهتر کمردرد و راهکارهای مواجهه با آن استفاده میکنند، از جمله:
-
حفظ تحرک و بازگشت به فعالیتهای عادی در کوتاهترین زمان ممکن
-
پرهیز از نگرانی
-
مقابله با کمردرد
-
راههایی برای پیشگیری از وارد آمدن فشار و جلوگیری از آسیبهای آتی کمر.
آموزش بیمار میتواند شامل گفتوگو با یک متخصص سلامت، شرکت در کلاسهای ویژه، دریافت اطلاعات مکتوب مانند کتابچههای آموزشی قابل استفاده در منزل، یا دیگر قالبها مانند ویدیو باشد.
این مرور شامل 24 کارآزمایی بود که انواع مختلف آموزش بیمار را برای افراد مبتلا به کمردرد بررسی کردند. پیامدهای اندازهگیریشده شامل درد، عملکرد و بازگشت به کار بودند.
علاوهبر این، افراد مبتلا به کمردرد که در کنار مراقبتهای معمول، در یک جلسه آموزش حضوری با مدت زمان حداقل دو ساعت شرکت کردند، پیامدهای بهتری نسبت به افرادی داشتند که فقط مراقبتهای معمول را دریافت کردند. به نظر میرسد جلسات آموزشی کوتاهتر، یا ارائه اطلاعات مکتوب بهتنهایی و بدون برگزاری جلسه آموزشی حضوری موثر نبودند.
احتمال بهرهمندی افراد مبتلا به کمردرد مزمن (طولانیمدت) از مزیت آموزشهای بیمار، کمتر از افراد مبتلا به درد حاد (کوتاهمدت) بود.
آموزش بیمار نسبت به دیگر مداخلات مانند درمان شناختی رفتاری گروهی، بازدید از محل کار، تصویربرداری با اشعه ایکس، طب سوزنی، کایروپراکتیک، فیزیوتراپی، ماساژ، درمان دستی (manual therapy)، گرمادرمانی، درمان تداخلی، تثبیت ستون فقرات، یوگا یا Swedish back school موثرتر نبود. یک مطالعه نشان داد که آموزش به بیمار برای برخی از اقدامات عملکردی، موثرتر از تمرینات ورزشی بهتنهایی بود.
مطالعاتی که به مقایسه انواع مختلف آموزش به بیمار پرداختند، نتایج روشنی را در مورد موثرترین نوع آن نیافتند. برخی مطالعات نشان دادند که ارائه اطلاعات بهصورت مکتوب به اندازه آموزش حضوری موثر بود.
به نظر میرسد که آموزش به بیمار تاثیرات زیانآوری نداشته باشد. اگرچه 24 مطالعه در این مرور وارد شدند، اکثر درمانها فقط در یک یا دو مطالعه بررسی شدند. انجام پژوهشهای بیشتر در این زمینه به منظور تائید این نتایج و شناسایی موثرترین شیوههای آموزش به بیمار ضروری است.
مطالعه چکیده کامل
درحالیکه انواع مختلفی از آموزشهای بیمار بهطور گسترده استفاده میشوند، تاثیر آموزش انفرادی به بیماران مبتلا به کمردرد (low-back pain; LBP) هنوز بهطور سیستماتیک مرور نشده است.
اهداف
هدف از انجام این مرور، تعیین این موضوع است که آموزش انفرادی بیمار در درمان کمردرد غیراختصاصی موثر است یا خیر، و کدام نوع آموزش موثرتر است.
روشهای جستوجو
جستوجوی کامپیوتری منابع علمی در بانکهای اطلاعاتی MEDLINE (1966 تا جولای 2006)؛ EMBASE (1988 تا جولای 2006)؛ CINAHL (1982 تا جولای 2006)، PsycINFO (1984 تا جولای 2006) و پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (کتابخانه کاکرین، سال 2006، شماره 2) انجام شد. منابع ذکرشده در مقالات شناساییشده غربالگری شدند.
معیارهای انتخاب
مطالعات در صورتی انتخاب شدند که طراحی آنها، کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده بود؛ بیماران دچار LBP بودند؛ نوع مداخله مربوط به آموزش انفرادی بیمار بود، و مقاله به زبانهای انگلیسی، آلمانی یا هلندی به نگارش درآمده بود.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
کیفیت روششناسی (methodology) کارآزماییها توسط دو نویسنده مرور بهطور جداگانه ارزیابی شد. مقالاتی که حداقل 50% از معیارهای کیفیت را داشتند، بهعنوان مقالاتی با کیفیت بالا در نظر گرفته شدند. معیارهای اصلی پیامد عبارت بودند از شدت درد، معیار کلی بهبودی، وضعیت عملکردی مختص کمردرد، بازگشت به کار و وضعیت عملکردی عمومی. آنالیزها شامل یک آنالیز کیفی بودند. شواهد در دستههای قوی، متوسط، محدود، متناقض یا فاقد شواهد طبقهبندی شدند.
نتایج اصلی
از 24 مطالعهای که در این مرور وارد شدند، 14 مورد (58%) از کیفیت بالایی برخوردار بودند. آموزش فردی بیمار در 12 مطالعه با عدم انجام مداخله؛ در 11 مطالعه با مداخلات غیرآموزشی؛ و در هشت مطالعه با دیگر مداخلات آموزشی فردی مقایسه شد. نتایج نشان دادند در بیماران مبتلا به LBP نیمهحاد، شواهدی قوی وجود دارد مبنی بر اینکه برگزاری یک جلسه آموزشی شفاهی انفرادی 2.5 ساعته در مقایسه با عدم انجام مداخله، بر بازگشت به کار در کوتاهمدت و طولانیمدت موثرتر است. مداخلات آموزشی با شدت کمتر، موثرتر از عدم انجام مداخله نبودند. علاوهبر این، شواهد قوی حاکی از آن است که آموزش انفرادی برای بیماران مبتلا به LBP (تحت)حاد در زمینه درد مزمن و بهبودی کلی به اندازه مداخلات غیرآموزشی موثر است، اما در بیماران مزمن، آموزش انفرادی در مقایسه با مداخلات فشردهتر، برای عملکرد مختص کمردرد، چندان موثر نیست. در مقایسه انواع مختلف آموزشهای انفرادی، تفاوت معنیداری مشاهده نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
به نظر میرسد آموزشهای فشرده برای بیماران مبتلا به LBP حاد یا تحتحاد موثر باشد. اثربخشی آموزشهای انفرادی در مورد بیماران مبتلا به LBP مزمن، همچنان نامشخص است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
