نویسندگان نتیجه میگیرند که فواید نوردرمانی برای افسردگی غیرفصلی هرچند امیدوارکننده، نسبتا کم است. به نظر میرسد درمان کوتاهمدت و همچنین استفاده از نور در صبح و همراه با کمبود خواب در پاسخدهندگان به کمبود خواب، برای پاسخ به درمان بیشترین اثربخشی را داشته باشد. هیپومانیا بهعنوان یک عارضه جانبی بالقوه باید در نظر گرفته شود. با توجه به دادههای محدود و ناهمگونی (heterogeneity) میان مطالعات، این نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند.
مطالعه چکیده کامل
اثربخشی نوردرمانی (light therapy) در مدیریت بالینی افسردگی غیرفصلی بدون هیچ اجماعنظری در مورد اثربخشی آن، بررسی شده است.
اهداف
ارزیابی تاثیرات بالینی نوردرمانی در مقایسه با درمان غیرفعال دارونما (placebo) در مدیریت بالینی افسردگی غیرفصلی.
روشهای جستوجو
ما با استفاده از روشهای جستوجوی گروهی و اصطلاحات #30 = phototherapy or ("light therapy" or light-therapy)، در پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده گروه افسردگی، اضطراب و اختلال روانی (CCDANCTR، ژانویه 2003) به جستوجو پرداختیم که شامل نتایج جستوجوها در پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL)، MEDLINE (1966-)؛ EMBASE (1980-)؛ CINAHL (1982-)؛ LILACS (1982-)؛ National Research Register؛ PsycINFO/PsycLIT (1974-)؛ PSYNDEX (1977-) و SIGLE (1982-) بود. ما همچنین کارآزماییها را از مجموعه مقالات کنفرانسها و منابع مقالات واردشده به دست آوردیم و با نویسنده اول هر مطالعه و محققان برجسته در این زمینه نیز تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که به مقایسه درمان با نور روشن در مقابل درمانهای غیرفعال دارونما (placebo) برای مدیریت بالینی افسردگی غیرفصلی پرداختند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها استخراج شده و ارزیابی کیفیت توسط دو نویسنده بهطور مستقل از هم انجام شد. برای کسب اطلاعات بیشتر با نویسندگان تماس گرفته شد.
نتایج اصلی
بیست مطالعه (49 گزارش) در این مرور وارد شدند. اکثر مطالعات، نور روشن را بهعنوان درمان کمکی در کنار دارودرمانی، کمبود خواب، یا هر دو بهکار بردند. بهطور کلی، کیفیت گزارشدهی ضعیف بود، و بسیاری از مرورها عوارض جانبی را بهطور سیستماتیک گزارش نکردند. پاسخ به درمان در گروه نور روشن بهتر از گروه درمان کنترل بود، اما به لحاظ آماری معنیدار نبود. این نتیجه عمدتا براساس مطالعاتی با دوره درمان کمتر از 8 روز بود. پاسخ به نور روشن بهطور قابل توجهی بهتر از درمان کنترل، در مطالعاتی با کیفیت بالا (تفاوت میانگین استانداردشده (SMD): 0.90-؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 1.50- تا 0.31-)، در مطالعاتی که از درمان با نور صبحگاهی استفاده کردند (SMD: -0.38؛ 95% CI؛ 0.62- تا 0.14-) و در پاسخدهندگان به کمبود خواب (SMD: -1.02؛ 95% CI؛ 1.60- تا 0.45-) بود. هیپومانیا در گروه درمان با نور روشن در مقایسه با گروه درمان کنترل شایعتر رخ داد (خطر نسبی (RR): 4.91؛ 95% CI؛ 1.66 تا 14.46، تعداد افراد مورد نیاز برای درمان تا بروز یک آسیب: 8؛ 95% CI؛ 5 تا 20).
نتیجهگیریهای نویسندگان
برای بیمارانی که از افسردگی غیرفصلی رنج میبرند، اثربخشی ضدافسردگی نوردرمانی نسبتا کم اما امیدوارکننده است، بهخصوص هنگامیکه در هفته اول درمان، صبحها و بهعنوان یک درمان کمکی برای افرادی که به کمبود خواب پاسخ میدهند، تجویز شود. هیپومانیا بهعنوان یک عارضه جانبی بالقوه باید در نظر گرفته شود. با توجه به دادههای محدود و ناهمگونی (heterogeneity) میان مطالعات، این نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
