علاقه به داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) برای درمان بیماری آلزایمر (Alzheimer's disease; AD) رو به افزایش است. بررسیهای اپیدمیولوژیکی گسترده، شیوع پائینتری را از اختلال شناختی در بیمارانی که تحت درمان طولانیمدت با NSAIDها قرار دارند، نشان دادهاند. مطالعات کشت سلولی و حیوانی، شواهدی را ارائه دادهاند که فرایندهای التهابی ممکن است در پاتوژنز AD نقش داشته باشند. در نتیجه، داروهایی مانند ایبوپروفن برای درمان افراد مبتلا به AD پیشنهاد شدهاند. اگرچه ایبوپروفن در مجموع بهتر از برخی دیگر از NSAIDها مانند ایندومتاسین تحمل میشود، هیچ کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشدهای منتشر نشده که اثربخشی این دارو را برای درمان افراد مبتلا به AD بررسی کرده باشد. یکی از این کارآزماییها در حال انجام است. در حال حاضر، استفاده از ایبوپروفن برای درمان AD توصیه نمیشود.
مطالعه چکیده کامل
داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن ممکن است در درمان بیماریهایی که با فرایندهای التهابی مشخص میشوند، نقش داشته باشند. ایبوپروفن ممکن است تاثیرات تعدیلکنندههای التهابی را که در پاتوژنز بیماری آلزایمر (Alzheimer's disease; AD) نقش دارند، کاهش دهد.
اهداف
بررسی اثربخشی درمان با ایبوپروفن برای افراد مبتلا به بیماری آلزایمر.
روشهای جستوجو
کارآزماییها از طریق جستوجو در پایگاه ثبت تخصصی گروه دمانس و بهبود شناختی در کاکرین در 10 دسامبر 2002 با استفاده از (بسیاری) اصطلاحات ذکرشده در متن اصلی مرور، شناسایی شدند. پایگاه ثبت CDCIG شامل سوابقی از تمام بانکهای اطلاعاتی اصلی مراقبتهای سلامت و بسیاری از بانکهای اطلاعاتی کارآزماییهای در حال انجام بوده و مرتبا بهروزرسانی میشود.
علاوهبر این، بانکهای اطلاعاتی کامپیوتری و سایتهای اینترنتی مربوط به ایبوپروفن و بیماری آلزایمر توسط دو نویسنده بهطور مستقل از هم بهطور سیستماتیک بررسی شدند. دادههای مربوط به کارآزماییهای در حال انجام در مورد استفاده از ایبوپروفن برای درمان افراد مبتلا به AD نیز بررسی شدند.
معیارهای انتخاب
شرایط ورود به این مرور شامل تمام کارآزماییهای تصادفیسازیشده تکمرکزی یا چندمرکزی و کنترلشده با دارونما (placebo) بود که اثربخشی ایبوپروفن را در درمان افراد مبتلا به بیماری آلزایمر براساس معیارهای پذیرفتهشده بینالمللی بررسی کردند. معیارهای ورود و خروج مشخص شدند تا از عدم سوگیری (bias) در انتخاب و کیفیت روششناسی کارآزماییهای انتخابشده اطمینان حاصل شود.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
هدف این بود که دو نویسنده، NT و HF، دادهها را بهطور مستقل از هم گردآوری کنند. دادههای انتخابشده، حوزههای شناختی، رفتاری، جسمانی و روانشناختی آلزایمر را منعکس کنند.
نتایج اصلی
جستوجوی سیستماتیک در تمام بانکهای اطلاعاتی موجود و دیگر منابع، هیچ کارآزمایی تصادفیسازیشده، دوسو کور (double-blind) و کنترلشده با دارونما را شناسایی نکرد که اثربخشی ایبوپروفن را در AD ارزیابی کرده و واجد شرایط ورود به این مرور باشد. یک کارآزمایی دوسو کور و کنترلشده با دارونما که به بررسی درمان ایبوپروفن برای اختلال حافظه مرتبط با سن پرداخت، شناسایی شده است، اما هنوز به اتمام نرسیده و هیچ دادهای از آن در دسترس نیست. در حال حاضر، کارآزماییهای دیگری در حال انجام هستند که تاثیر ایبوپروفن را بر بتا-آمیلوئید CSF در افراد بدون اختلال شناختی و تاثیر دیگر NSAIDها را مانند ناپروکسن و روفکوکسیب برای افراد مبتلا به AD ارزیابی میکنند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
هنوز هیچ شواهدی از کارآزماییهای تصادفیسازیشده، دوسو کور و کنترلشده با دارونما وجود ندارد که به ما بگوید ایبوپروفن برای بیماران مبتلا به آلزایمر موثر است یا خیر. ایبوپروفن، مانند دیگر NSAIDها، عوارض جانبی قابل شناسایی و در برخی موارد قابل توجهی دارد که ممکن است شامل خونریزی از دستگاه گوارش باشد. بنابراین، پیشاز اینکه بتوان مصرف ایبوپروفن را برای افراد مبتلا به بیماری آلزایمر توصیه کرد، باید نشان داده شود که مزایای چنین درمانی بر خطر عوارض جانبی آن برتری دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
