تزریق کورتیکواستروئید ممکن است فواید کوتاهمدت محدودی برای درد شانه داشته باشد.
شواهد موجود از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده، استفاده از تزریق سابآکرومیال کورتیکواستروئید را برای درمان بیماری روتاتور کاف تائید میکند، اگرچه تاثیر آن ممکن است کوچک و کوتاهمدت بوده و بهتر از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی نباشد. بهطور مشابه، تزریق داخل مفصلی استروئید ممکن است برای کپسولیت چسبنده، فواید محدود و کوتاهمدتی داشته باشد. انجام کارآزماییهای بیشتری برای بررسی اثربخشی تزریق کورتیکواستروئید برای درمان درد شانه مورد نیاز است. مسائل مهمی که نیاز به شفافسازی دارند، عبارتند از اینکه دقت محل قرارگیری سوزن، محل آناتومیک، تعداد دفعات، دوز و نوع کورتیکواستروئید، بر اثربخشی آن تاثیر میگذارد یا خیر.
مطالعه چکیده کامل
درحالیکه بسیاری از درمانها، از جمله تزریق کورتیکواستروئید در داخل و اطراف شانه، برای درد شانه مفید توصیف میشوند، اثربخشی تعداد کمی از آنها اثبات شده است. این مرور در مورد تزریق کورتیکواستروئید برای مدیریت بالینی درد شانه، یکی از مجموعه مرورهای مربوط به مداخلات مختلف برای درمان اختلالات شانه است.
اهداف
تعیین اثربخشی و بیخطر بودن تزریق کورتیکواستروئید در درمان بزرگسالان مبتلا به درد شانه.
روشهای جستوجو
MEDLINE؛ EMBASE؛ CINAHL؛ Central و Science Citation Index تا جون 2002 جستوجو شدند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده و شبه-تصادفیسازیشده به همه زبانها در مورد تزریق کورتیکواستروئید در مقایسه با دارونما (placebo) یا مداخله دیگر، یا انواع و دوزهای مختلف تزریق استروئید در بزرگسالان مبتلا به درد شانه. موارد استثنای خاص شامل طول دوره درد شانه کمتر از سه هفته، آرتریت روماتوئید، پلیمیالژیا روماتیکا و شکستگی بودند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
ورود کارآزمایی و کیفیت روششناسی (methodology) آنها توسط دو نویسنده مستقل براساس معیارهای از پیش تعیینشده ارزیابی شدند. نتایج برای بیماری روتاتور کاف، کپسولیت چسبنده، پارگی تمام-ضخامت روتاتور کاف و تشخیصهای مختلط بهطور جداگانه ارائه شده، و، در صورت امکان، در متاآنالیز ترکیب شدند.
نتایج اصلی
بیست و شش کارآزمایی با معیارهای ورود مطابقت داشتند. تعداد، محل و دوز تزریقها بین مطالعات بسیار متفاوت بودند. تعداد شرکتکنندگان در هر کارآزمایی از 20 تا 114 نفر (میانه (median): 52 شرکتکننده) متغیر بودند. کیفیت روششناسی مطالعات متغیر بود.
در برخی از کارآزماییها، تزریق سابآکرومیال استروئید برای بیماری روتاتور کاف، مزیت کمی را نسبت به دارونما نشان داد، بااینحال، براساس نتایج تجمیعشده سه کارآزمایی، هیچ مزیتی برای تزریق سابآکرومیال استروئید نسبت به NSAID وجود نداشت.
برای کپسولیت چسبنده، دو کارآزمایی، مزیت احتمالی زودهنگام تزریق استروئید داخل مفصلی را نسبت به دارونما نشان دادند، اما دادههای کافی برای تجمیع هیچیک از کارآزماییها وجود نداشت. یک کارآزمایی، مزیت کوتاهمدت تزریق کورتیکواستروئید داخل مفصلی را نسبت به فیزیوتراپی در کوتاهمدت نشان داد (موفقیت در هفت هفته RR: 1.66؛ 95% CI؛ 1.21 تا 2.28).
نتیجهگیریهای نویسندگان
علیرغم وجود RCTهای متعدد در مورد تزریق کورتیکواستروئید برای مدیریت درمانی درد شانه، حجمنمونه کوچک، کیفیت روششناسی متغیر و ناهمگونی آنها به این معنی است که شواهد کلی کمی برای هدایت درمان وجود دارد. تزریق سابآکرومیال کورتیکواستروئید برای بیماری روتاتور کاف و تزریق داخل مفصلی برای کپسولیت چسبنده ممکن است مفید باشند، اگرچه تاثیر آنها ممکن است اندک بوده و بهخوبی حفظ نشود.
برای بررسی اثربخشی تزریق کورتیکواستروئید در درمان درد شانه، نیاز به انجام کارآزماییهای بیشتری وجود دارد. دیگر مسائل مهم که هنوز باید روشن شوند، عبارتند از اینکه دقت محل قرارگیری سوزن، محل آناتومیک، تعداد دفعات تزریق، دوز و نوع کورتیکواستروئید، بر اثربخشی آن تاثیر میگذارد یا خیر.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
