تجویز کینین از راه رکتوم ممکن است به اندازه کینین داخل وریدی و عضلانی برای درمان مالاریای بدون عارضه ناشی از پلاسمودیوم فالسیپاروم موثر باشد. دادههای بررسیشده به این نتیجه رسیدند که تجویز داخل رکتال از محلول رقیقشده و اختصاصی کینین (که با تنظیم pH روی 4.5، اسیدیته آن کاهش یافته است) به مدت دو تا سه روز، در مقایسه با تجویز عضلانی کینین در همان بازه زمانی، عوارض زیانبار کمتری داشت. تجویز کینین از راه رکتوم (که با تنظیم pH روی 4.5، اسیدیته آن کاهش یابد) درد بسیار کمتری نسبت به تزریق عضلانی کینین دارد. انجام کارآزماییهای بیشتری برای بیماران مبتلا به مالاریای شدید و در بزرگسالان مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
در کودکان مبتلا به مالاریای فالسیپاروم (falciparum malaria)، استفاده از یک فراورده اختصاصی کینین (quinine) (که برای کاهش خاصیت اسیدی آن تعدیل شده باشد ) به روش داخل رکتال، ممکن است نسبت به تجویز عضلانی یا داخل وریدی آن، آسانتر و با درد کمتر همراه باشد. بااینحال، کینین داخل رکتال ممکن است اثربخشی کمتری داشته باشد.
اهداف
مقایسه کینین تجویزشده از طریق رکتوم در مقابل کینین داخل وریدی یا عضلانی برای درمان مالاریای ناشی از پلاسمودیوم فالسیپاروم .
روشهای جستوجو
در می 2008، پایگاه ثبت تخصصی گروه بیماریهای عفونی در کاکرین، CENTRAL ( کتابخانه کاکرین ، 2008، شماره 2)؛ MEDLINE؛ EMBASE؛ LILACS و CINAHL را جستوجو کردیم. ما مجموعهمقالات کنفرانسها را نیز جستوجو کردیم، با پژوهشگران و یک شرکت داروسازی تماس گرفتیم و فهرست منابع را بررسی کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده و شبه-تصادفیسازیشده و کنترلشده که مصرف کینین را از طریق رکتوم با کینین عضلانی و داخل وریدی برای درمان افراد مبتلا به مالاریای بدون عارضه و شدید ناشی از پلاسمودیوم فالسیپاروم مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
ما بهطور مستقل از هم کیفیت و خطر سوگیری (risk of bias) هر کارآزمایی را ارزیابی کردیم و دادهها را، از جمله دادههای مربوط به عوارض جانبی، به دست آوردیم. دادههای دوحالتی (dichotomous data) را با استفاده از نسبت شانس و دادههای پیوسته (continuous data) را با کمک تفاوت میانگین آنالیز کردیم.
نتایج اصلی
ده کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده که همگی صرفا شامل کودکان بودند (در مجموع 1417 کودک)، معیارهای ورود را داشتند. یک محقق در نه مورد از کارآزماییها مشارکت داشت. هفت کارآزمایی، کینین اختصاصی قابلتجویز از طریق رکتوم را با کینین داخل وریدی، و هفت کارآزمایی آن را با درمان عضلانی مقایسه کردند. ما هیچ تفاوت معناداری را از نظر آماری میان روشهای تجویز داخل رکتال و داخل وریدی یا داخل عضلانی از نظر مرگومیر، پاکسازی انگل در بازههای زمانی 48 ساعت و هفت روز، زمان لازم تا پاکسازی انگل، زمان لازم تا رفع تب، زمان لازم تا بهبودی از کما، طول مدت بستری و زمان لازم تا شروع نوشیدن، مشاهده نکردیم. کارآزماییهایی که این پیامدها را گزارش کردند، کوچک بودند، امری که منجر به فواصل اطمینان وسیع برای تمامی پیامدها، بهجز طول مدت بستری در بیمارستان، شد. یک کارآزمایی بزرگ (شامل 898 کودک) گزارش داد که تجویز داخل رکتال نسبت به تجویز داخل عضلانی درد کمتری داشت.
نتیجهگیریهای نویسندگان
ما هیچ تفاوتی را در تاثیر کینین تجویزشده از راه رکتوم بر انگلها و بیماری بالینی مشاهده نکردیم، اما بیشتر کارآزماییها کوچک بودند. درد ممکن است با استفاده از فراوردههای اختصاصی و بافرشده از کینین که بهصورت داخل رکتال تجویز میشوند (و با تنظیم pH روی 4.5، اسیدیته آنها کاهش یافته است)، کمتر باشد. پیشاز آنکه بتوان روش تجویز از طریق رکتوم را توصیه کرد، انجام کارآزماییهای بزرگتر و بیشتری بر بزرگسالان و بیماران مبتلا به مالاریای شدید نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
