نوزادان تازه‌متولدشده که پیش، حین یا پس‌از زایمان دچار محرومیت از اکسیژن شده‌اند («آسفیکسی پری‌ناتال (perinatal asphyxia)») در معرض خطر بالای مرگ یا آسیب‌های مغزی قرار دارند. مطالعات انجام‌شده در مدل‌های حیوانی نشان می‌دهند که تولید بیش‌ازحد اوپیوئیدهای طبیعی در بدن (موادی مشابه داروهایی مانند مورفین (morphine)) مضر است. علاوه‌بر این، پژوهشگران دریافته‌اند که تجویز دارو برای خنثی کردن تاثیرات اوپیوئیدها (نالوکسان (naloxone)، یک آنتاگونیست اوپیوئیدی) به حیوانات تازه‌متولدشده مبتلا به آسفیکسی پری‌ناتال مفید است. فقط یک کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده کوچک را شناسایی کردیم که بررسی کرد تجویز نالوکسان برای نوزادان تازه‌متولدشده مشکوک به آسفیکسی پری‌ناتال، پیامدهای آنها را بهبود می‌بخشد یا خیر، اما این کارآزمایی تاثیر دارو را بر مرگ‌ومیر یا ناتوانی ارزیابی نکرد. بنابراین، برای تعیین اینکه نالوکسان بقا (survival) را بهبود می‌بخشد و/یا میزان ناتوانی را کاهش می‌دهد یا خیر، انجام کارآزمایی‌های بیشتر و در ابعاد بزرگ‌تر مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
مطالعات انجام‌شده در مدل‌های حیوانی نشان داده‌اند که نالوکسان (naloxone)، به‌عنوان یک آنتاگونیست اختصاصی اوپیوئیدها، ممکن است پیامدهای مربوط به نوزادان تازه‌متولدشده مبتلا به آسفیکسی پری‌ناتال (perinatal asphyxia) را بهبود بخشد.
اهداف
ارزیابی تاثیرات نالوکسان در مقایسه با دارونما (placebo) یا عدم مصرف دارو، و دوزهای واحد در مقایسه با دوزهای چندگانه نالوکسان بر مورتالیتی، مشکلات مزمن نورولوژیکی، شدت انسفالوپاتی هیپوکسیک-ایسکمیک (hypoxic-ischaemic encephalopathy)، و فراوانی تشنج‌های دوره نوزادی در نوزادان تازه‌متولدشده با سن بارداری بیشتر از 34 هفته و مشکوک به آسفیکسی پری‌ناتال.
روش‌های جست‌وجو
از روش‌های جست‌وجوی استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین استفاده شد. این جست‌وجو شامل پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین (CENTRAL، کتابخانه کاکرین، شماره 1، سال 2007)؛ MEDLINE (1966 تا فوریه 2007)؛ EMBASE (1980 تا فوریه 2007) و مجموعه مقالات کنفرانس‌ها و مرورهای قبلی بود.
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده یا شبه-تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده که به مقایسه تاثیرات نالوکسان در مقایسه با دارونما، یا عدم مصرف دارو، یا دوز متفاوتی از نالوکسان، در نوزادان تازه‌متولدشده با سن بارداری بیشتر از 34 هفته و مشکوک به آسفیکسی پری‌ناتال پرداختند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
داده‌ها با استفاده از روش‌های انجام استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین استخراج شدند، و ارزیابی کیفیت کارآزمایی و استخراج داده‌ها توسط دو نویسنده به‌صورت مستقل از هم صورت گرفتند. پیامدهای ازپیش‌تعیین‌شده برای این مرور عبارت بودند از: مرگ‌ومیر پیش‌از ترخیص از بیمارستان، اختلال شدید در تکامل سیستم عصبی، شدت انسفالوپاتی هیپوکسیک-ایسکمیک، و بروز تشنج‌های دوره نوزادی.
نتایج اصلی
فقط یک کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده واجد شرایط شناسایی شد. این مطالعه، استفاده از نالوکسان را با دارونما در نوزادان تازه‌متولدشده با نمره آپگار (Apgar score) شش یا کمتر در یک دقیقه پس‌از تولد مقایسه کرد. هیچ داده‌ای برای پیامدهای ازپیش‌تعیین‌شده در این مرور وجود نداشت.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
داده‌های موجود برای ارزیابی بی‌خطری و اثربخشی استفاده روتین از نالوکسان برای نوزادان تازه‌متولدشده با سن بارداری بیش‌از 34 هفته که مشکوک به آسفیکسی پری‌ناتال هستند، کافی نیست. به منظور تعیین مزیت نالوکسان برای نوزادان تازه‌متولدشده مشکوک به آسفیکسی پری‌ناتال، انجام یک کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده دیگر مورد نیاز است. چنین کارآزمایی‌ای باید پیامدهای مهم از نظر بالینی را مانند مورتالیتی، و پیامدهای نورولوژیکی نامطلوب کوتاه‌مدت و طولانی‌مدت را ارزیابی کند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
