ایندومتاسین برای نوزادان بسیار نارس یا کوچک با علائم PDA اما بدون نشانه میتواند از بروز PDA پیشگیری کند، اما تحقیقات بیشتری در مورد پیامدهای بلندمدت مورد نیاز است. یک عارضه شایع برای نوزادان بسیار نارس یا بسیار کوچک، مجرای شریانی باز (patent ductus arteriosus; PDA) است. PDA یک کانال باز میان ریهها و قلب است که باید پساز تولد بسته میشد، و میتواند عوارض تهدیدکننده زندگی را ایجاد کند. ایندومتاسین (indomethacin) اغلب برای پیشگیری از بروز PDA به همه نوزادان در معرض خطر داده میشود، اما میتواند عوارض جانبی ایجاد کند. همچنین میتوان آن را فقط به نوزادانی داد که علائم اولیه PDA را دارند، اما هنوز نشانهای در آنها ایجاد نشده است. مرور کارآزماییها نشان داد که این استفاده انتخابی از ایندومتاسین میتواند از بروز PDA پیشگیری کند و مزایای کوتاهمدتی دارد، اما تحقیقات بیشتری در مورد پیامدهای بلندمدت آن مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
مجرای شریانی باز (patent ductus arteriosus; PDA) همچنان یکی از علل مهم مرگومیر و عوارض در نوزادان نارس بهشمار میآید. ایندومتاسین (indomethacin) یک درمان موثر برای بستن PDA بوده، و سالهاست که با چندین رژیم درمانی، از جمله استفاده پیشگیرانه در نوزادان نارس در معرض خطر، استفاده میشود. بااینحال، نگرانیهایی در مورد عوارض جانبی آن وجود دارد. استفاده از ایندومتاسین در گروهی از نوزادان مبتلا به PDA بدون علامت، بهجای درمان پیشگیرانه همه نوزادان VLBW، مصرف آن را محدود کرده و احتمال عوارض جانبی قابل توجه را به کسانی که شانس بیشتری برای بهرهمندی دارند، محدود میکند.
اهداف
ارزیابی اینکه درمان با ایندومتاسین در نوزادان نارس مبتلا به PDA بدون علامت، پیامدهای کوتاهمدت و بلندمدت را بهبود میبخشد یا خیر؛ بهویژه: بروز PDA علامتدار، مرگومیر، بیماری مزمن ریوی (chronic neonatal lung disease; CLD) نوزاد، خونریزی داخل بطنی (intraventricular haemorrhage; IVH)، رتینوپاتی نوزادان نارس (retinopathy of prematurity; ROP)، پیامد تکامل سیستم عصبی، طول مدت استفاده از تهویه مکانیکی.
روشهای جستوجو
از استراتژیهای استاندارد گروه مروری نوزادان در کاکرین استفاده شد. جستوجوها در بانک اطلاعاتی کارآزماییهای پریناتال آکسفورد، MEDLINE و EMBASE از سال 1966 تا سپتامبر 2002، CINAHL از سال 1982 تا سپتامبر 2002، و پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL/CCTR) در کتابخانه کاکرین، شماره 3، 2002 انجام شدند. جستوجوهایی نیز در مرورهای قبلی از جمله ارجاعات متقابل، چکیدهها و مجموعه مقالات کنفرانسها و سمپوزیومهای منتشرشده در Pediatric Research انجام شد.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده مربوط به ایندومتاسین در مقایسه با دارونما (placebo) یا عدم انجام مداخله برای درمان PDA بدون علامت در نوزادان نارس، واجد شرایط بودند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
روشهای استاندارد گروه مروری نوزادان در کاکرین استفاده شدند. کارآزماییهای شناساییشده توسط روشهای جستوجو، بهطور مستقل توسط هر نویسنده بررسی شده و از نظر واجد شرایط بودن و کیفیت کارآزمایی ارزیابی شدند. سپس دادهها توسط هر نویسنده بهطور مستقل از دیگران استخراج شده و مقایسه شدند و هرگونه اختلافنظر پساز گفتوگو، برطرف شد. اطلاعات بیشتر مورد نیاز از نویسندگان کارآزمایی درخواست شد. فقط دادههای منتشرشده برای مرور در دسترس بودند. نتایج بهصورت نسبت خطر معمول (typical relative risk) و تفاوت خطر معمول (typical risk difference) برای پیامدهای دوحالتی (dichotomous) و تفاوت میانگین وزندهیشده برای متغیرهای پیوسته (continuous) بیان میشوند.
نتایج اصلی
سه کارآزمایی کوچک شامل مجموعا 97 نوزاد وارد شدند. متاآنالیز دادههای ترکیبشده برای هفت پیامد امکانپذیر بود. درمان PDA بدون علامت با ایندومتاسین، میزان بروز PDA علامتدار (RR: 0.36؛ 95% CI؛ 0.19 تا 0.68) و مدت زمان دریافت اکسیژن کمکی (WMD: -12.5؛ 95% CI؛ 23.8- تا 1.26-) را بهطور قابل توجهی کاهش داد. هیچ شواهدی دال بر تاثیر مداخله بر مرگومیر (RR: 1.32؛ 95% CI؛ 0.45 تا 3.86)، CLD (RR: 0.91؛ 95% CI؛ 0.62 تا 1.35)، IVH (RR: 1.21؛ 95% CI؛ 0.62 تا 2.37)، ROP (RR: 0.68؛ 95% CI؛ 0.26 تا 1.78) یا مدت زمان استفاده از ونتیلاتور (WMD؛ 7.00- روز؛ 95% CI؛ 17.33- تا 3.34) وجود نداشت. پیامدهای طولانیمدت تکامل سیستم عصبی گزارش نشدند. یک کارآزمایی، کاهش قابل توجهی را در مدت زمان دریافت اکسیژن کمکی پساز درمان با ایندومتاسین در زیرگروهی از نوزادان با وزن هنگام تولد کمتر از 1000 گرم گزارش کرد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
این مرور کاهش قابل توجهی را در بروز PDAعلامتدار پساز درمان PDA بدون علامت با ایندومتاسین نشان میدهد. همچنین کاهش کوچک اما از نظر آماری معنیداری در مدت زمان نیاز به اکسیژن کمکی وجود دارد. هیچ پیامد طولانیمدتی در کارآزماییهای واردشده گزارش نشد، بنابراین نمیتوان در مورد تاثیرات بلندمدت احتمالی اظهارنظر کرد. برای تعیین مزایا یا خطرات طولانیمدت بستن PDA پیشاز شروع علائم، انجام مطالعات بیشتری مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
