شواهد گستردهای نشان میدهد که فرایندهای التهابی در پاتوژنز بیماری آلزایمر نقش دارند. مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند ایندومتاسین برای درمان بیماران مبتلا به آلزایمر پیشنهاد شدهاند. فقط یک مطالعه معیارهای ورود را داشت. نویسندگان در این یک کارآزمایی انتخابشده، آنالیز آماری را روی تغییر مطلق نسبت به سطح پایه انجام ندادند، بلکه بر درصد تغییر نسبت به نمره پایه تمرکز کردند. با توجه به مشکلات موجود در ارزیابی یک کارآزمایی واحد، در حال حاضر هیچ اندیکاسیونی برای درمان بیماری آلزایمر خفیف تا متوسط با ایندومتاسین وجود ندارد.
مطالعه چکیده کامل
فرایندهای التهابی شامل سیتوکینها، پروستاگلاندینها، رادیکالهای آزاد و سلولهای گلیال در پاتوژنز بیماری آلزایمر نقش دارند. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند ایندومتاسین، واکنشهای التهابی را کاهش میدهند. ازاینرو، برخی از این داروها ممکن است نقشی در درمان بیماری آلزایمر داشته باشند.
اهداف
بررسی اثربخشی ایندومتاسین در درمان بیماران مبتلا به آلزایمر.
روشهای جستوجو
در 14 اپریل 2004، کارآزماییها از طریق جستوجو در پایگاه ثبت تخصصی گروه دمانس و بهبود شناختی در کاکرین (که شامل رکوردهای بسیاری از بانکهای اطلاعاتی پزشکی و کارآزماییهای مختلف است) با استفاده از اصطلاحات "indomethacin"؛ "*indome" و "NSAIDS" شناسایی شدند. علاوهبر این، دو نویسنده مستقل بانکهای اطلاعاتی کامپیوتری و سایتهای اینترنتی مرتبط را بهطور سیستماتیک جستوجو کردند. این امر با جستوجوی دستی و جستوجو در منابع بیشتر از مقالات منتخب، تکمیل شد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده تکمرکزی یا چندمرکزی و کنترلشده با دارونما (placebo) که اثربخشی ایندومتاسین را در بیماران مبتلا به بیماری آلزایمر بررسی کردند، واجد شرایط انتخاب برای این مرور بودند. با استفاده از یک فرم استخراج استاندارد، معیارهای ورود/خروج برای اطمینان از کیفیت طراحی و عدم وجود سوگیری (bias) در تمام کارآزماییهای مورد بررسی، تعیین شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها توسط دو نویسنده بهطور مستقل از هم جمعآوری شدند و هرگونه اختلافی مورد بحث و گفتوگو قرار گرفت. برای شناسایی دادههای ازدسترفته و مورد نیاز برای آنالیز آماری، با نویسندگان مسوول تماس گرفته شد.
نتایج اصلی
فقط یک مطالعه برای این مرور انتخاب شد (Rogers 1993). ما هیچ تفاوت معنیداری را از نظر آماری میان درمان با ایندومتاسین و دارونما برای آزمونهای شناختی فردی مشاهده نکردیم: آزمون کوتاه وضعیت ذهنی (Mini Mental State Examination; MMSE)، مقیاس ارزیابی بیماری آلزایمر (Alzheimer's Disease Assessment Scale; ADAS)، آزمون نامگذاری بوستون (Boston Naming Test; BNT) و آزمون توکن (Token Test; TK). میزان انصراف بیماران از ادامه درمان و مرگومیر تنها نتایج گزارششدهای بودند که قابل ارزیابی بودند. نرخ انصراف از ادامه درمان در گروه ایندومتاسین (10/24) بیشتر از گروه کنترل (6/20) بود. عوارض جانبی گوارشی در گروه درمان شایعتر بودند (5/24 در مقایسه با 1/20 مورد در گروه کنترل). تفاوت آماری معنیداری در میزان مرگومیر میان دو گروه وجود نداشت (p=0.9).
نتیجهگیریهای نویسندگان
براساس نتایج این یک کارآزمایی و آنالیز دادههای بعدی که توسط نویسندگان گزارش شدند، نمیتوان مصرف ایندومتاسین را برای درمان بیماری آلزایمر با شدت خفیف تا متوسط توصیه کرد. عوارض جانبی جدی این دارو در دوزهای 100 تا 150 میلیگرم روزانه، مصرف آن را محدود میکند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
