آسیبهای خانگی بسیار رایج هستند. بیشتر آسیبهای وارده به افراد مسن و کودکان زیر پنج سال در منزل رخ میدهند. بسیاری از افراد تشویق میشوند که منزل خود را تغییر دهند تا آسیب و خطر آسیب کاهش یابد. تغییرات رایج شامل نصب قفل روی کمدها، نصب دروازه برای راه پله، بهبود روشنایی در راهروها و راهپلهها و حذف خطرات زمین خوردن میشوند. این مرور نشان داد که شواهد کافی از مطالعات وجود ندارد که چنین تغییراتی تعداد آسیبها را در منزل کاهش میدهند، اما نتیجهگیری نمیکند که این مداخلات بیاثر هستند. تغییرات در منزل باید توسط مطالعات بزرگتر و با طراحی بهتر که شامل آسیبها در پیامدها باشند، ارزیابی شوند.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
آسیبدیدگی در منزل شایع است و تقریبا یکسوم از کل آسیبدیدگیها را تشکیل میدهد. اکثر آسیبهای وارده به کودکان زیر پنج سال و افراد 75 سال به بالا در منزل رخ میدهند. مداخلات پیشگیری از آسیب چندعاملی، کاهش آسیبها را در منزل نشان دادهاند. بااینحال، مطالعات کمی بهطور خاص بر تاثیر سازگاریهای فیزیکی با محیط منزل متمرکز شدهاند و اثربخشی چنین مداخلاتی باید مشخص شود.
اهداف
تعیین تاثیر ایجاد اصلاحات در محیط منزل بر کاهش آسیبهای ناشی از خطرات محیطی.
روشهای جستوجو
ما کتابخانه کاکرین ، MEDLINE؛ EMBASE و دیگر بانکهای اطلاعاتی تخصصی را جستوجو کردیم. ما همچنین مجموعه مقالات کنفرانسها و فهرست منابع را بررسی کردیم. ما با نویسنده اول تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده واردشده تماس گرفتیم. این جستوجوها آخرینبار تا پایان دسامبر 2009 بهروزرسانی شدند و از نظر زبان یا وضعیت انتشار محدود نشدند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs).
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده تمام چکیدهها را از نظر مرتبط بودن، پیامد و طراحی مطالعه، غربالگری کردند. دو نویسنده بهطور مستقل کیفیت روششناسی (methodology) را ارزیابی کرده و دادهها را از هر مطالعه واجد شرایط استخراج کردند. ما متاآنالیز را برای ترکیب معیارهای تاثیر مداخله، با استفاده از یک مدل اثرات تصادفی (random-effects model)، انجام دادیم. ناهمگونی (heterogeneity) را با استفاده از آماره I 2 و تست Chi 2 ارزیابی کردیم.
نتایج اصلی
ما 28 مطالعه منتشرشده و یک مطالعه منتشرنشده را یافتیم. فقط دو مطالعه به اندازه کافی مشابه بودند که امکان تجمیع دادهها را برای آنالیز آماری فراهم کنند. مطالعات به سه گروه تقسیم شدند؛ کودکان، افراد مسن و جمعیت عمومی/گروه سنی مختلط. هیچیک از مطالعات انجامشده روی کودکان یا افراد مسن، کاهش در وقوع آسیبهایی را که نتیجه مستقیم تغییرات محیطی در منزل بودند، نشان ندادند. یک مطالعه در افراد مسن، کاهش در میزان زمین خوردن و یک مطالعه دیگر، کاهش در میزان زمین خوردن و زمین خوردنهای آسیبزا را نشان داد که ممکن است بهدلیل کاهش خطر بوده باشد. یک متاآنالیز انجام شد که تاثیرات مداخلات چندعاملی را شامل ارزیابی و اصلاح خطرات در منزل، مرور داروها، ارزیابی سلامت و استخوان و ورزش، بر میزان افتادن بررسی کرد (RR: 1.09؛ 95% CI؛ 0.97 تا 1.23).
نتیجهگیریهای نویسندگان
برای تعیین اینکه مداخلات متمرکز بر اصلاح خطرات محیطی منزل، میزان وقوع آسیبها را کاهش میدهند یا خیر، شواهد کافی وجود ندارد. انجام مداخلات بیشتر برای کاهش خطرات در منزل باید توسط کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شده، با طراحی مناسب که پیامدهای آسیب را اندازهگیری میکنند، ارزیابی شوند. بهکارگیری حجمنمونههای بزرگ برای اندازهگیری تاثیر مداخله باید از ملاحظات اصلی کارآزماییهای آینده باشد. محققان همچنین باید استفاده از طراحیهای فاکتوریل را در نظر بگیرند تا امکان ارزیابی اجزای منفرد مداخلات چندعاملی فراهم شود.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
