سندرم درد پاتلوفمورال میان نوجوانان و بزرگسالان جوان شایع است. شایع‌ترین نشانه آن، درد اطراف کشکک زانو هنگام نشستن با زانوهای خمیده برای مدت طولانی یا هنگام انجام فعالیت‌هایی مانند بالا رفتن یا پائین آمدن از پله‌ها، چمباتمه زدن یا فعالیت‌های ورزشی است. این مرور از مداخلات دارویی نشان داد که داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) ممکن است درد را در کوتاه‌مدت کاهش دهند، اما درد کلی پس‌از سه ماه بهبود نیافت. شواهد متناقضی در مورد تاثیر پلی‌سولفات گلیکوزآمینوگلیکان وجود دارد. استروئید آنابولیک، ناندرولون، ممکن است موثر باشد، اما خطرات مرتبط با آن ایجاب می‌کند که در صورت استفاده برای سندرم درد پاتلوفمورال، به‌ویژه در ورزشکاران، احتیاط زیادی صورت گیرد.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
سندرم درد پاتلوفمورال (patellofemoral pain syndrome; PFPS) میان نوجوانان و بزرگسالان جوان شایع است. این وضعیت با درد در پشت یا اطراف کشکک زانو و صدا دادن زانو (crepitation) مشخص می‌شود که با بالا رفتن یا پائین آمدن از پله‌ها، چمباتمه زدن، نشستن طولانی‌مدت با زانوهای خمیده، دویدن و دوچرخه‌سواری تشدید می‌شود. نشانه‌های آن مانع از عملکرد درست در فعالیت‌های روزانه یا ورزشی می‌شوند. درمان‌های دارویی بر کاهش نشانه‌های درد (داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)، گلوکوکورتیکواستروئیدها) یا ترمیم پاتولوژی زمینه‌ای فرضی (ترکیبات حاوی گلوکزامین برای تحریک متابولیسم غضروف، استروئیدهای آنابولیک برای افزایش تراکم استخوان کشکک زانو و ایجاد عضلات پشتیبان) تمرکز دارند. در مطالعات، علاوه‌بر تمریناتی که با هدف تقویت عضلات حمایتی انجام می‌شوند، معمولا از داروها نیز استفاده می‌شود.
اهداف
هدف این مرور، جمع‌بندی شواهد پیرامون اثربخشی دارودرمانی در کاهش درد قدامی زانو و بهبود عملکرد زانو در افراد مبتلا به PFPS است.
روش‌های جست‌وجو
ما در پایگاه‌های ثبت کارآزمایی‌های گروه ترومای استخوان، مفصل و عضله در کاکرین، گروه بازتوانی در کاکرین، و حوزه درمان‌های مرتبط، پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین (کتابخانه کاکرین، شماره 4، 2003)، PEDro (تا ژانویه 2004)، MEDLINE (1966 تا ژانویه 2004)، EMBASE (1988 تا ژانویه 2004) و CINAHL (1982 تا ژانویه 2004) جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های کنترل‌شده (تصادفی‌سازی‌شده یا نشده) که دارودرمانی را با دارونما (placebo)، انواع مختلف دارودرمانی، یا دارودرمانی را با دیگر درمان‌ها در افراد مبتلا به PFPS مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
جست‌وجو در متون علمی منجر به یافتن 780 مقاله شد. هشت کارآزمایی وارد شدند، که سه مورد از آنها کیفیت بالایی داشتند. داده‌ها به‌صورت کیفی و با استفاده از بهترین سنتز شواهد آنالیز شدند، زیرا به‌دلیل تفاوت در نحوه تجویز داروها، برنامه‌های مراقبتی و معیارهای پیامد، متاآنالیز با مشکل مواجه بود.
نتایج اصلی
چهار کارآزمایی (163 شرکت‌کننده) تاثیر NSAIDها را بررسی کردند. آسپرین (aspirin) در مقایسه با دارونما در یک کارآزمایی با کیفیت بالا، هیچ تفاوت معنی‌داری را در علائم و نشانه‌های بالینی ایجاد نکرد. ناپروکسن (naproxen) در مقایسه با دارونما، کاهش قابل توجه درد را در کوتاه‌مدت برجای گذاشت، اما در مقایسه با دیفلونیسال (diflunisal)، چنین کاهشی را نشان نداد. لیزردرمانی برای تحریک جریان خون در نواحی حساس، نسبت به تنوکسیکام (tenoxicam)، منجر به رضایت بیشتر شرکت‌کنندگان شد، هرچند این رضایت قابل توجه نبود.
دو RCT با کیفیت بالا (84 شرکت‌کننده) تاثیر پلی‌سولفات گلیکوزآمینوگلیکان (GAGPS) را بررسی کردند. دوازده تزریق عضلانی در شش هفته منجر به افزایش قابل توجه در تعداد شرکت‌کنندگان با تاثیر درمانی کلی خوب پس‌از یک سال و کاهش بسیار درد در طول یکی از دو فعالیت شد. پنج تزریق هفتگی داخل مفصلی GAGPS و لیدوکائین با تزریق داخل مفصلی سالین و لیدوکائین یا عدم تزریق، همگی با ورزش همزمان عضلات چهارسر ران، مقایسه شدند. شرکت‌کنندگان در گروه تزریق، عملکرد بهتری را پس‌از شش هفته نشان دادند، اگرچه تنها تفاوت میان شرکت‌کنندگان در گروه تزریق GAGPS و شرکت‌کنندگان بدون تزریق، معنادار بود. تفاوت‌ها پس‌از یک سال از میان رفتند.
یک کارآزمایی (43 شرکت‌کننده) نشان داد که تزریق عضلانی استروئید آنابولیک، ناندرولون فنیل پروپیونات (nandrolone phenylpropionate) در مقایسه با تزریق دارونما، درد و عملکرد را به‌طور قابل توجهی بهبود بخشید.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
شواهد محدودی برای اثربخشی NSAIDها در کاهش درد کوتاه‌مدت در PFPS وجود دارد. شواهد مربوط به تاثیر پلی‌سولفات گلیکوزآمینوگلیکان متناقض است و نیاز به بررسی بیشتر دارد. استروئید آنابولیک ناندرولون ممکن است موثر باشد، اما برای درمان PFPS بسیار بحث‌برانگیز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
