شواهد کافی از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده برای نشان دادن تاثیرات و بی‌خطری (safety) استفاده از استروژن در آماده‌سازی دهانه رحم و کمک به زایمان وجود ندارد.
گاهی به‌دلیل نگرانی‌های ایمن بودن برای زن باردار یا نوزاد، لازم است زایمان به‌صورت مصنوعی انجام شود. استروژن، هورمونی است که در رسیده شدن دهانه رحم (cervix) و آماده‌سازی آن برای تولد نوزاد نقش دارد. این احتمال وجود دارد که استروژن، ترشح هورمون‌های موضعی دیگر (پروستاگلاندین‌ها) را افزایش دهد که به آماده‌سازی دهانه رحم کمک می‌کنند. انواع مختلفی از فراورده‌های استروژنی (مانند قرص، کرم و تزریقی) استفاده شده‌اند. آنها برای القای زایمان در زنان بستری و به‌صورت سرپایی در دسترس قرار دارند. از بررسی هفت مطالعه (با 465 زن) برای نشان دادن تاثیر واقعی استروژن، پژوهش‌های کافی به دست نیامد. استروژن در بالین معمولا استفاده نمی‌شود، زیرا عوامل جایگزین که موثر شناخته شده‌اند، در دسترس هستند.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
گفته می‌شود که استروژن ممکن است با حداقل تاثیر بر فعالیت رحم، تغییراتی را در آماده کردن دهانه رحم ایجاد کند و می‌تواند برای القای زایمان یا آماده‌سازی دهانه رحم استفاده شود. انواع فراورده‌های استروژن (تزریقی، ژل، کرم و قرص) و روش‌های تجویز (خوراکی، واژینال، خارج آمنیوتیک) در محیط‌های بستری و سرپایی استفاده شده‌اند. استروژن به‌ندرت در بالین استفاده می‌شود. هیچ ترکیب استروژنی برای القای زایمان به‌صورت تجاری در دسترس نیست و در بیشتر موارد، این دارو به‌طور خاص برای مطالعه تهیه می‌شود.
اهداف
تعیین اثربخشی و بی‌خطری (safety) استفاده از استروژن‌ها به‌تنهایی، یا همراه با آمنیوتومی، برای آماده‌سازی دهانه رحم و القای زایمان در سه ماهه سوم در مقایسه با دیگر روش‌های القای زایمان.
روش‌های جست‌وجو
ما در پایگاه ثبت کارآزمایی‌ها گروه بارداری و زایمان در کاکرین (ژانویه 2008)، پایگاه ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین ( کتابخانه کاکرین، شماره 4، 2007) و فهرست منابع (bibliography) مقالات مرتبط جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده که استروژن‌ها را برای آماده‌سازی دهانه رحم یا القای زایمان در سه ماهه سوم بارداری، با دارونما (placebo)/عدم درمان، یا دیگر روش‌های ذکر شده در فهرست ازپیش‌تعریف‌شده روش‌های القای زایمان، مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
مطالعات توسط حداقل دو نویسنده مرور ارزیابی شدند.
نتایج اصلی
هفت مطالعه (465 زن) وارد شدند. فقط مطالعاتی وارد شدند که از استروژن به‌تنهایی استفاده کردند؛ هیچ کارآزمایی‌‌ای در مورد استروژن همراه با آمنیوتومی شناسایی نشد. سه مطالعه از استروژن داخل واژن، دو مطالعه از استروژن خارج آمنیوتیک، یک مطالعه از ترکیب داخل وریدی و یک مطالعه از قرص‌های خوراکی استفاده کردند. سه مطالعه در شرایط بستری، یک مطالعه در محیط سرپایی انجام شدند و سه مطالعه مشخص نکردند که محل انجام مطالعه کدام‌یک بود. هیچ‌یک از مطالعات، پیامدهای اولیه میزان انجام زایمان واژینال را که در 24 ساعت حاصل نشد، گزارش نکردند. در مقایسه استروژن در مقابل پروستاگلاندین واژینال (PGE2)، اکسی‌توسین به‌تنهایی یا PGF2a خارج آمنیوتیک، در مورد اینکه استروژن در القای زایمان موثر است یا خیر، داده‌های کافی برای نتیجه‌گیری معنادار وجود نداشت.
هیچ شواهدی مبنی بر تفاوت میان استروژن و دارونما در میزان زایمان سزارین، تحریک بیش‌ازحد رحم با یا بدون تغییرات ضربان قلب جنین، یا زایمان واژینال با ابزار کمکی وجود نداشت.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
داده‌های کافی برای تعیین کمیّت بی‌خطری (safety) و اثربخشی استروژن به‌عنوان یک عامل القای زایمان وجود نداشت؛ آنها فقط باید به‌عنوان بخشی از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده استفاده شوند، زیرا گزینه‌های موثر دیگری برای القای زایمان وجود دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
