شواهد نشان میدهد هیپوترمی (hypothermia؛ سرد کردن) نوزادان تازه متولد شده که ممکن است در بدو تولد از کمبود اکسیژن رنج ببرند، مرگ یا ناتوانی را کاهش میدهد، بدون آنکه ناتوانی در بازماندگان افزایش یابد. این بدان معنی است که والدین باید انتظار داشته باشند خنک کردن احتمال مرگ نوزادشان را کاهش میدهد و اگر نوزادشان زنده بماند، خنک کردن احتمال ناتوانی شدید او را کم میکند. کمبود اکسیژن پیش از و حین تولد میتواند سلولهای مغز نوزاد تازه متولد شده را از بین ببرد. آسیب ناشی از کمبود اکسیژن تا مدتی پس از آن ادامه دارد. یکی از راههای پیشگیری از وقوع این آسیب، ایجاد هیپوترمی - خنک کردن نوزاد یا فقط سر نوزاد برای ساعتها تا چند روز است. این درمان ممکن است میزان آسیب به سلولهای مغزی را کاهش دهد. این مرور شواهدی را از کارآزماییها به دست آورد که هیپوترمی القایی به بهبود بقا (survival) و رشد و تکامل در 18 تا 24 ماهگی برای نوزادان ترم و نارس دیررس در معرض خطر آسیب مغزی کمک میکند. برای درک اینکه کدام نوزادان نیاز به خنک کردن دارند و بهترین روش خنک کردن، از جمله مدت درمان و روش خنک کردن کدام هستند، انجام تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
مطالعات حیوانی نوزاد و مطالعات آزمایشی در انسان نشان میدهند که ایجاد هیپوترمی خفیف به دنبال هیپوکسی-ایسکمی حین زایمان در نوزادان تازه متولد شده ممکن است عواقب عصبی را بدون عوارض جانبی کاهش دهد.
اهداف
تعیین تاثیر هیپوترمی درمانی در نوزادان مبتلا به آسفیکسی انسفالوپاتی (encephalopathic asphyxiated) بر مرگومیر، ناتوانی طولانیمدت تکامل سیستم عصبی و عوارض جانبی مهم از نظر بالینی.
روشهای جستوجو
ما از استراتژی جستوجوی استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین استفاده کردیم، همانطور که در کتابخانه کاکرین (شماره 2، 2007) توضیح داده شد. کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای که به ارزیابی هیپوترمی درمانی در نوزادان ترم و نارس دیررس (late preterm) مبتلا به انسفالوپاتی هیپوکسیک ایسکمیک (hypoxic ischaemic encephalopathy) پرداختند، با جستوجو در بانک اطلاعاتی کارآزماییهای پریناتال آکسفورد (Oxford Database of Perinatal Trials)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL، کتابخانه کاکرین ، 2007، شماره 2)، MEDLINE (1966 تا جون 2007)، مرورهای قبلی شامل ارجاعات متقابل، چکیدهها، کنفرانسها، مجموعه مقالات سمپوزیومها، افراد مطلع در این زمینه و جستوجوی دستی در مجلات، به دست آمدند. ما این جستوجو را در می 2012 بهروز کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای را وارد کردیم که استفاده از هیپوترمی درمانی را با مراقبت استاندارد در نوزادان ترم یا نوزادان نارس دیررس مبتلا به انسفالوپاتی با شواهدی از آسفیکسی حین زایمان و بدون ناهنجاریهای مادرزادی عمده قابل تشخیص، مقایسه کردند. معیار پیامد اولیه، مرگ یا ناتوانی طولانیمدت عمده در تکامل سیستم عصبی بود. دیگر پیامدها شامل عوارض جانبی خنک کردن و شاخصهای «زودهنگام» پیامد تکامل سیستم عصبی بودند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
چهار نویسنده مرور، بهطور مستقل از هم به انتخاب مطالعات، ارزیابی کیفیت و استخراج دادهها از مطالعات واردشده پرداختند. برای کسب اطلاعات بیشتر، با نویسندگان مطالعه تماس گرفته شد. متاآنالیزها با استفاده از خطر نسبی (RR) و تفاوت خطر (risk difference) برای دادههای دو حالتی (dichotomous data) و تفاوت میانگین وزندهیشده برای دادههای پیوسته (continuous data) با 95% فاصله اطمینان (CI) انجام شدند.
نتایج اصلی
ما 11 کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده را در این مرور بهروز شده وارد کردیم، که شامل 1505 نوزاد ترم و نارس دیررس مبتلا به انسفالوپاتی متوسط/شدید و شواهدی از آسفیکسی حین زایمان بودند. هیپوترمی درمانی منجر به کاهش معنیدار مهم از نظر آماری و از نظر بالینی در پیامد ترکیبی مرگومیر یا ناتوانی تکامل سیستم عصبی عمده تا سن 18 ماه شد (RR معمول: 0.75؛ 95% CI؛ 0.68 تا 0.83؛ RD معمول: 0.15-؛ 95% CI؛ 0.20- تا 0.10-؛ تعداد افراد مورد نیاز جهت درمان تا حصول یک پیامد مفید بیشتر (number needed to treat for an additional beneficial outcome; NNTB): 7؛ 95% CI؛ 5 تا 10؛ 8 مطالعه، 1344 نوزاد). خنک کردن نوزاد همچنین منجر به کاهش قابل توجهی از نظر آماری در مرگومیر (RR معمول: 0.75؛ 95% CI؛ 0.64 تا 0.88؛ RD معمول: 0.09؛ 95% CI؛ 0.13- تا 0.04-؛ NNTB؛ 11؛ 95% CI؛ 8 تا 25؛ 11 مطالعه، 1468 نوزاد) و در ناتوانی رشدی عصبی در بازماندگان (RR معمول: 0.77؛ 95% CI؛ 0.63 تا 0.94؛ RD معمول: 0.13-؛ 95% CI؛ 0.19- تا 0.07-؛ NNTB؛ 8؛ 95% CI؛ 5 تا 14؛ 8 مطالعه، 917 نوزاد) شد. برخی از عوارض جانبی هیپوترمی شامل افزایش برادیکاردی سینوسی و افزایش قابل توجه در ترومبوسیتوپنی بود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد حاصل از 11 کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده موجود در این مرور سیستماتیک (1505 نوزاد) نشان میدهد هیپوترمی درمانی در نوزادان ترم و نارس دیررس مبتلا به انسفالوپاتی ایسکمیک هیپوکسیک مفید است. خنک کردن نوزاد، مرگومیر نوزاد را بدون افزایش ناتوانی عمده در بازماندگان کاهش میدهد. مزایای خنک کردن نوزاد بر بقا (survival) و تکامل سیستم عصبی بیشتر از عوارض جانبی کوتاهمدت آن است. هیپوترمی باید در نوزادان ترم و نارس دیررس مبتلا به انسفالوپاتی هیپوکسیک ایسکمیک متوسط تا شدید، در صورتی که پیش از شش ساعت تشخیص داده شود، ایجاد شود. انجام کارآزماییهای بیشتر برای تعیین تکنیکهای مناسب خنکسازی، از جمله اصلاح معیارهای انتخاب بیمار، مدت زمان خنکسازی و روش ارایه هیپوترمی درمانی، درک ما را از این مداخله اصلاح خواهند کرد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
