لنگش متناوب (intermittent claudication) نوعی درد کرامپی در پا است که هنگام راه رفتن بروز کرده و با استراحت بهتر میشود. این بیماری ناشی از جریان خون ناکافی به عضلات پا به دلیل تصلب شرایین (رسوب چربی روی دیواره رگها که جریان خون را مسدود میکند) است. به افراد مبتلا به فرمهای خفیف تا متوسط لنگش توصیه میشود که پیادهروی را انجام دهند، سیگار را ترک کنند، و عوامل خطرساز قلبیعروقی را کاهش دهند. درمانهای احتمالی شامل ورزش، دارو، جراحی بایپس یا آنژیوپلاستی هستند. آنژیوپلاستی شامل گشاد کردن شریان تنگشده است. این کار را میتوان با باد کردن یک «بالون» درون شریان انجام داد. گاهی استنتها (اسلیو فلزی نازک) برای باز نگه داشتن شریان قرار داده میشوند.
نویسندگان این مرور دو مطالعه کنترلشده را شناسایی کردند که در آنها در مجموع 104 شرکتکننده (68 مرد و 36 زن) مبتلا به لنگش متناوب بهطور تصادفی برای دریافت یک نوع استنت اندوواسکولار (Palmaz) یا آنژیوپلاستی با بالون بهتنهایی انتخاب شدند. این مرور نشان داد که شواهد کافی از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده در مورد تاثیرات استفاده از استنت همراه با آنژیوپلاستی نسبت به آنژیوپلاستی بهتنهایی برای درمان لنگش متناوب وجود ندارد.
مطالعه چکیده کامل
کارگذاری استنتهای اندوواسکولار به عنوان وسیلهای برای بهبودی در باز ماندن شریانها پساز آنژیوپلاستی در بیماران مبتلا به لنگش متناوب پیشنهاد شدهاند. این مطالعه یک نسخه بهروز شده از مرور کاکرین است که در سال 2002 منتشر شد.
اهداف
فرضیه اولیه که باید در این مرور بررسی شود، آن است که برای افراد مبتلا به لنگش، استفاده از استنت اندوواسکولار، علاوهبر آنژیوپلاستی ترانسلومینال از راه پوست، در مقایسه با آنژیوپلاستی از راه پوست بهتنهایی، نشانههای لنگش محدودکننده سبک زندگی را بهبود نمیبخشد.
روشهای جستوجو
برای این بهروزرسانی، گروه بیماریهای عروق محیطی در کاکرین، پایگاه ثبت تخصصی خود (آخرین جستوجو در آگوست 2009) و پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL) در کتابخانه کاکرین (آخرین جستوجو در سال 2009، شماره 3) را جستوجو کرد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده که آنژیوپلاستی بهتنهایی را در مقابل آنژیوپلاستی همراه با استنتهای اندوواسکولار در بیماران مبتلا به لنگش متناوب مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کرده و به استخراج دادهها پرداختند. فقط از دادههای کارآزمایی منتشرشده استفاده شد، اما دادههای منتشرنشده نیز برای بهروزرسانی بررسی شدند. اثربخشی مداخله با معیارهای پیامد اولیه از پیش تعریفشده، یعنی میزان تنگی مجدد یا انسداد مجدد و حداکثر مسافت پیادهروی، اندازهگیری شد.
نتایج اصلی
دو مطالعه با مجموع 104 شرکتکننده وارد شدند. هر دو مطالعه فقط افراد مبتلا به بیماری فموروپولیتئال را وارد کردند. آنها آنژیوپلاستی و استنتگذاری با استنت Palmaz را در مقابل آنژیوپلاستی بهتنهایی مقایسه کردند. اگرچه یک مطالعه، مزیت آماری اندکی را در باز ماندن شریان پساز آنژیوپلاستی بهتنهایی نشان داد، وقتی دو مطالعه با هم ترکیب شدند، چنین یافتهای به دست نیامد. هیچ تفاوتی در پیامدهای ثانویه در هیچیک از مطالعات مشاهده نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
تعداد کم مطالعات مرتبط شناساییشده، همراه با حجمنمونه کم و نقاط ضعف روششناسی (methodology)، سودمندی این مرور را در هدایت شیوه بالینی به شدت محدود میکند. نتایج حاصل از کارآزماییهای چندمرکزی بزرگتر مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
