رفتن به محتوای اصلی

فیلترها

شواهد

کتابچه‌های آموزشی و راهنماها

اخبار

هنوز در انتظار شواهد در مورد اثربخشی گیاهان دارویی در درمان هپاتیت C ویروسی هستیم

در دسترس به زیان‌های

هپاتیت C یک بیماری عفونی کبد است که توسط ویروس هپاتیت C ایجاد می‌شود. حدود 170 میلیون نفر در سراسر جهان به‌طور مزمن به این ویروس آلوده هستند. این عفونت با عوارض شدیدی مانند سیروز کبدی، سرطان کبد یا نارسایی کبد همراه است. داروهای گیاهی برای درمان هپاتیت C استفاده شده‌اند. این مرور سیستماتیک، اثرات داروهای گیاهی را برای درمان عفونت حاد و مزمن هپاتیت C ارزیابی می‌کند.

ده داروی گیاهی مختلف در ده کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده در بیماران مبتلا به هپاتیت C مزمن آزمایش شدند. مرور سیستماتیک حاضر هیچ اثر ضدویروسی قابل توجهی را از داروهای گیاهی در مقایسه با دارونما (placebo) نشان نداد، اما داده‌ها نشان می‌دهند که برخی از داروهای گیاهی در ترکیب با اینترفرون ممکن است بر پاک‌سازی RNA HCV و طبیعی شدن آنزیم‌های کبدی تاثیر داشته باشند. بااین‌حال، هیچ شواهد محکمی برای اثبات اثربخشی این گیاهان دارویی در درمان هپاتیت C مزمن وجود ندارد، زیرا بیشتر اثرات مثبت از کارآزمایی‌های بالینی با کیفیت روش‌شناسی (methodology) پائین حاصل شدند. گیاهان دارویی برای درمان عفونت ویروس هپاتیت C نباید خارج از کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی‌شده و با طراحی خوب استفاده شوند.

پیشینه

عفونت ویروس هپاتیت C یا HCV یک مشکل جدی سلامت در سراسر جهان است. گیاهان دارویی به‌طور فزاینده‌ای برای درمان هپاتیت C استفاده می‌شوند.

اهداف

ارزیابی اثربخشی و بی‌خطر بودن (safety) گیاهان دارویی در درمان عفونت ویروس هپاتیت C.

روش‌های جست‌وجو

جست‌وجوها در پایگاه‌های ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده گروه هپاتوبیلیاری در کاکرین ، حوزه طب مکمل کاکرین ، و کتابخانه کاکرین ، هم‌چنین MEDLINE ؛ EMBASE ؛ BIOSIS ، و بانک‌های اطلاعاتی چینی و ژاپنی (فوریه 2001) انجام شدند. پنج مجله چینی و یک مجله ژاپنی به‌صورت دستی جست‌وجو شدند. از هیچ محدودیت زبانی استفاده نشد.

معیارهای انتخاب

کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی‌شده که گیاهان دارویی را در مقابل دارونما (placebo)، عدم انجام مداخله، درمان عمومی غیراختصاصی، دیگر داروهای گیاهی، یا درمان با اینترفرون و/یا ریباویرین مقایسه کردند. کارآزمایی‌های مربوط به گیاهان دارویی به‌همراه اینترفرون و/یا ریباویرین در مقابل اینترفرون و/یا ریباویرین به‌تنهایی نیز گنجانده شدند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

دو نویسنده به‌طور مستقل از هم داده‌ها را استخراج کردند. کیفیت روش‌شناسی (methodology) کارآزمایی‌ها با توجه به تولید توالی تخصیص (allocation sequence)، پنهان‏‌سازی تخصیص (allocation concealment)، دوسو کور بودن (double blinding)، و پیگیری ارزیابی شد. پیامدها در قالب نسبت خطر (relative risk; RR) یا تفاوت میانگین وزن‌دهی‌شده (WMD)، هر دو با 95% فاصله اطمینان (CI) بیان شدند.

نتایج اصلی

ده کارآزمایی‌ تصادفی‌سازی‌شده، شامل 517 بیمار مبتلا به هپاتیت C عمدتا مزمن، ده گیاه دارویی مختلف را در مقایسه با مداخلات مختلف کنترل (چهار مورد دارونما، چهار مورد اینترفرون، دو مورد گیاه دارویی دیگر) ارزیابی کردند. کیفیت روش‌شناسی در چهار کارآزمایی، کافی و در شش کارآزمایی، ناکافی در نظر گرفته شد. هیچ‌یک از گیاهان دارویی در مقایسه با دارونما در چهار کارآزمایی‌، اثرات مثبتی را بر پاک‌سازی RNA HCV سرم یا آنتی‌بادی ضد-HCV یا بر آنزیم‌های کبدی سرم نشان ندادند، به‌جز یک کارآزمایی کوتاه‌مدت که در آن یک فراورده silybin، اثر معنی‌داری را بر کاهش فعالیت‌های آسپارتات آمینوترانسفراز سرم و گاما-گلوتامیل‌‌ترنس‌پپتیداز نشان داد. ترکیب گیاهی Bing Gan Tang همراه با اینترفرون-آلفا نسبت به تک‌درمانی (monotherapy) اینترفرون-آلفا، اثرات بسیار بهتری را بر پاک‌سازی RNA HCV سرم (نسبت خطر: 2.54؛ 95% فاصله اطمینان: 1.43 تا 4.49) و بر طبیعی شدن فعالیت آلانین آمینوترانسفراز سرم (نسبت خطر: 2.54؛ 95% فاصله اطمینان: 1.43 تا 4.49) نشان داد. ترکیب گیاهی جوشانده Yi Zhu در مقایسه با glycyrrhizin به‌همراه ریباویرین، تاثیر قابل توجهی را بر پاک‌سازی RNA HCV سرم و طبیعی شدن سطح ALT نشان داد. Yi Er Gan Tang در مقایسه با silymarin به‌همراه گلوکورولاکتون (glucurolactone)، تاثیر قابل توجهی را بر طبیعی شدن سطح آلانین آمینوترانسفراز سرم نشان داد. هیچ تاثیر قابل توجهی از دیگر گیاهان مورد بررسی مشاهده نشد. گیاهان با بروز عوارض جانبی مرتبط بودند.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

هیچ شواهد قطعی مبنی بر اثربخشی هریک از گیاهان دارویی برای پاک‌سازی عفونت HCV وجود ندارد. گیاهان دارویی برای پاک‌سازی عفونت HCV نباید خارج از کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی‌شده استفاده شوند.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Liu JP, Manheimer E, Tsutani K, Gluud C. Medicinal herbs for hepatitis C virus infection. Cochrane Database of Systematic Reviews 2001, Issue 4. Art. No.: CD003183. DOI: 10.1002/14651858.CD003183.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید