فلوتیکازون پروپیونات (fluticasone propionate; FP) یک استروئید استنشاقی است که بهعنوان یک عامل پیشگیرانه در کنترل نشانههای آسم بهخوبی شناخته شده است. این مرور نشان داد که FP حتی در دوزهای پائین نیز بسیار موثر است. به نظر میرسد که این تاثیر با دوزهای بالاتر افزایش مییابد، اما این میزان بهبودیها اندک هستند. مصرف این دارو با نشانههایی مانند برفک دهان، گلودرد و گرفتگی صدا همراه است، که با دوزهای بالاتر بدتر میشوند. در افرادی که مبتلا به آسم شدید بوده و برای کنترل آسم خود به قرصهای استروئیدی خوراکی نیاز دارند، FP میتواند دوز استروئیدهای خوراکی مورد نیاز آنها را کاهش داده و همزمان آسم آنها را بهبود بخشد. بااینحال، برای رسیدن به این تاثیر، دوزهای بالا یا بسیار بالا مورد نیاز است. به نظر میرسد این دارو در کودکان و بزرگسالان موثر است.
مطالعه چکیده کامل
فلوتیکازون پروپیونات (fluticasone propionate; FP) استنشاقی یک کورتیکواستروئید استنشاقی نسبتا جدید برای درمان آسم است.
اهداف
ارزیابی پیامدهای اثربخشی و بیخطری (safety) استفاده از آن در مطالعاتی که FP را با دارونما (placebo) برای درمان آسم مزمن مقایسه کردند.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت تخصصی گروه راههای هوایی در کاکرین (ژانویه 2008)، و فهرست منابع مقالات جستوجو کردیم، با محققان کارآزماییها تماس گرفتیم و چکیدههای جلسات مهم انجمنهای تنفسی (2006-1997) را بررسی کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده در کودکان و بزرگسالان که FP را با دارونما در درمان آسم مزمن مقایسه کردند. دو نویسنده بهطور مستقل از هم مقالات را از نظر ورود و خطر سوگیری (risk of bias) ارزیابی کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور دادهها را استخراج کردند. آنالیزهای کمّی با استفاده از نرمافزار Review Manager انجام شدند.
نتایج اصلی
هشتاد و شش مطالعه معیارهای ورود را داشتند، و 16,160 شرکتکننده را وارد کردند. در بیماران مبتلا به آسم خفیف و متوسط که تحت درمان با استروئید غیرخوراکی بودند، FP در مقایسه با دارونما منجر به بهبودی بیمار نسبت به شروع مطالعه در تمام محدودههای دوز (100 تا 1000 میکروگرم در روز) در FEV1 (بین 0.1 و 0.43 لیتر)؛ PEF صبحگاهی (بین 23 و 46 لیتر در دقیقه)؛ نمرات نشانهها (براساس یک مقیاس استاندارد، بین 0.44 و 0.7)؛ کاهش مصرف بتا-2 آگونیست نجات (بین 1 و 1.4 پاف در روز) شد. دوز بالای FP تعداد بیمارانی را که توانستند مصرف پردنیزولون را قطع کنند، افزایش داد: نسبت شانس پتو (Peto) برای دوز 1500-1000 میکروگرم در روز: 14.07 (95% CI؛ 7.17 تا 27.57). FP در تمام دوزها احتمال بروز گلودرد، گرفتگی صدا و کاندیدیازیس دهانی را افزایش داد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
دوزهای FP در محدوده 100 تا 1000 میکروگرم در روز موثر هستند. در بیشتر بیماران مبتلا به آسم خفیف تا متوسط، بهبودی با دوز پائین FP در مقایسه با دارونما، فقط کمی کمتر از بهبودی با دوزهای بالا است. به نظر میرسد دوز بالای FP خواص ارزشمندی در کاهش دوز کورتیکواستروئید خوراکی دارد. استفاده از FP با افزایش احتمال عوارض جانبی دهانی-حلقی (اوروفارنکس) همراه است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
