مصرف کوتریموکسازول (cotrimoxazole) به پیشگیری از ایجاد عفونت در بزرگسالان مبتلا به HIV کمک میکند، اما ممکن است مقاومت به دارو را افزایش دهد و انجام کارآزماییهای بیشتری لازم است.
ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) به سیستم ایمنی بدن حمله میکند، و افراد را در برابر عفونتها آسیبپذیر میسازد. چنین عفونتهایی اغلب باعث مرگومیر یا عوارض جدی میشوند. داروهای ضدویروسی میتوانند روند پیشرفت HIV را کُند کنند. بااینحال، اکثر افراد آلوده به HIV در کشورهای در حال توسعه زندگی میکنند و به این درمانها دسترسی ندارند. بنابراین، پیشگیری از بروز عفونتها، هدف اصلی درمان HIV در کشورهای در حال توسعه است. مصرف دوز پائین روزانه کوتریموکسازول، یک آنتیبیوتیک (دارویی که با عفونتهای باکتریایی مبارزه میکند)، برای پیشگیری از بروز عفونتها و بهبود بقا (survival) بیمار استفاده میشود، اما اثربخشی آن برای افراد مبتلا به HIV مشخص نیست. این مرور نشان داد که کوتریموکسازول بقای بیمار را در برخی مناطق آفریقا بهبود بخشیده و در دیگر پیامدها نیز بهبودی دیده شد، اما عوارض جانبی و مقاومت دارویی احتمالی نامشخص است. انجام کارآزماییهای بیشتری مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
پیشگیری و درمان زودهنگام عفونتها، اساس مدیریت طبی اکثر افراد مبتلا به عفونت HIV را تشکیل میدهد که در کشورهای فقیر و بدون دسترسی به داروهای ضدرتروویروسی زندگی میکنند. کوتریموکسازول (cotrimoxazole)، دارویی ارزانقیمت بوده و در برابر طیف وسیعی از ارگانیسمها موثر است. بااینحال، ارائه درمان روتین پیشگیرانه در مناطق کمدرآمد دشوار است، و میتواند منجر به افزایش مقاومت در برابر دارو نیز شود.
اهداف
ارزیابی تاثیرات تجویز روتین کوتریموکسازول بر مرگومیر و دورههای بیماری در بزرگسالان مبتلا به HIV.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت گروه HIV/AIDS در کاکرین، MEDLINE، پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین، بانکهای اطلاعاتی LILACS؛ AIDSLINE؛ AIDSTRIALS و AIDSDRUGS، و مجموعه مقالات و چکیدههای کنفرانسهای AIDS و سل (TB) (جولای 2001) جستوجو کردیم. فهرست منابع کارآزماییها و دیگر مقالات مرتبط را بررسی کرده، و با شرکتهای داروسازی و متخصصان در این زمینه تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده یا شبه-تصادفیسازیشده که تجویز روتین کوتریموکسازول را در مقابل دارونما (placebo) یا عدم درمان در بزرگسالان (سن بالای 13 سال) مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم واجد شرایط بودن و کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کرده، و دادهها را استخراج کردند. در مواردی که دادهها ناقص یا نامشخص بودند، برای دریافت جزئیات بیشتر با نویسندگان کارآزمایی تماس گرفته شد.
نتایج اصلی
چهار کارآزمایی شامل 1476 نفر شناسایی شدند. سه کارآزمایی (1416 نفر) مردان و زنان دگرجنسگرا (heterosexual) را در غرب آفریقا بررسی کردند. کارآزمایی چهارم با مشارکت مردان همجنسگرا (homosexual) که به دلیل سارکوم کاپوسی (Kaposi's sarcoma) تحت شیمیدرمانی بودند، در ایالات متحده انجام شد. متاآنالیز سه کارآزمایی آفریقا، تاثیر مفید قابل توجهی را از مصرف کوتریموکسازول برای مرگومیر: نسبت خطر: 0.69 (95% فاصله اطمینان: 0.55 تا 0.87)؛ برای عوارض جانبی: 0.76 (0.64 تا 0.9)؛ و برای بستری شدن در بیمارستان: 0.66 (0.48 تا 0.92) نشان داد. خطر بروز عوارض جانبی بهطور معنیداری بیشتر نبود: نسبت خطر: 1.28 (0.47 تا 3.51). تاثیرات درمان در افراد مبتلا به بیماری HIV در مراحل اولیه و پیشرفته مشابه بودند. شواهد کافی در مورد تاثیرات مداخله در مناطقی با مقاومت باکتریایی بالاتر یا در افرادی که تحت درمان ضدرتروویروسی بودند، یافت نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در کارآزماییهای واردشده در این مرور، پروفیلاکسی کوتریموکسازول تاثیر مفیدی را در پیشگیری از مرگومیر و دورههای بیماری در بزرگسالان مبتلا به بیماری HIV در مراحل اولیه و پیشرفته نشان داد. بااینحال، کاربرد گستردهتر این یافتهها، به ویژه در مناطقی که مقاومت باکتریایی زمینهای بالاتری نسبت به کوتریموکسازول دارند، مشخص نیست. برای گسترش قابلیت کاربرد مداخله، انجام کارآزماییهای بیشتری در شرایط مختلف نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
