تزریق هیالورونیداز به داخل دهانه رحم، مطلوب بودن دهانه رحم را افزایش داد، اما تاثیر آن بر القای زایمان ناشناخته است و استفاده از آن توصیه نمیشود.
گاهی انجام زایمان بهصورت مصنوعی، مفید تلقی میشود و در حال حاضر روشهای زیادی برای این کار در دسترس قرار دارند. یکی از این روشها، تزریق هیالورونیداز به داخل دهانه رحم است. مرور کارآزماییها، یک مطالعه را یافت، که نشان داد هیالورونیداز موثرتر از دارونما (placebo) بوده، و منجر به کاهش زایمان سزارین، کاهش در نیاز به استفاده از اکسیتوسین و افزایش مطلوب بودن دهانه رحم میشود. بااینحال، این یک روش تهاجمی است که ممکن است زنان در حضور روشهای کمتر تهاجمی برای آمادهسازی دهانه رحم، آن را قابل قبول ندانند. با توجه به این موضوع، نویسندگان این مرور آن را برای رویه بالینی توصیه نمیکنند.
مطالعه چکیده کامل
گشاد شدن (dilatation) و نازک شدن دهانه رحم (effacement) نهتنها نتیجه انقباضات رحمی است، بلکه به فرایندهای آمادهسازی درون دهانه رحم نیز بستگی دارد. دهانه رحم یک اندام فیبری است که عمدتا از اسید هیالورونیک، کلاژن و پروتئوگلیکان تشکیل شده است. اسید هیالورونیک پساز شروع زایمان بهطور قابل توجهی افزایش مییابد. افزایش سطح اسید هیالورونیک با افزایش محتوای آب بافت همراه است. آمادهسازی دهانه رحم (cervical ripening) در طول زایمان با تغییرات دهانه رحم و افزایش محتوای آب آن مشخص میشود. تزریق هیالورونیداز به دهانه رحم، افزایش آمادهسازی دهانه رحم را به دنبال دارد. این مطالعه یکی از مجموعه مرورهای انجامشده درباره بررسی روشهای آمادهسازی دهانه رحم و القای زایمان با استفاده از روششناسی (methodology) استاندارد است.
اهداف
تعیین تاثیرات هیالورونیداز برای آمادهسازی دهانه رحم در سه ماهه سوم یا القای زایمان در مقایسه با دیگر روشهای آمادهسازی دهانه رحم یا القای زایمان.
روشهای جستوجو
ما پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین (جولای 2009) و کتابشناختیهای (bibliography) مقالات مرتبط را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای بالینی از استفاده از هیالورونیداز برای آمادهسازی دهانه رحم یا القای زایمان در سه ماهه سوم.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
برای مقابله با حجم زیاد و پیچیدگی در دادههای کارآزماییهای مرتبط با القای زایمان، یک استراتژی ایجاد شد. این استراتژی شامل یک روش دو-مرحلهای برای استخراج دادهها بود. ما کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کردیم. برای کسب اطلاعات بیشتر، با نویسندگان مطالعه تماس گرفتیم. اطلاعات مربوط به عوارض جانبی را از کارآزماییها گردآوری کردیم.
نتایج اصلی
یک کارآزمایی، با 168 زن شرکتکننده، در این مرور وارد شد.
تزریق هیالورونیداز داخل دهانه رحم در مقایسه با دارونما (placebo) برای آمادهسازی دهانه رحم، منجر به کاهش قابل توجه تعداد زایمانهای سزارین (18% در مقابل 49%، نسبت خطر (relative risk; RR): 0.37؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.22 تا 0.61)، نیاز کمتر به تقویت با اکسیتوسین (10% در مقابل 47%، RR: 0.20؛ 95% CI؛ 0.10 تا 0.41) و افزایش مطلوب بودن دهانه رحم پساز 24 ساعت (60% در مقابل 98%، RR: 0.62؛ 95% CI؛ 0.52 تا 0.74) در زنان شد. در این کارآزمایی هیچ عارضه جانبی برای مادر یا نوزاد گزارش نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
تزریق هیالورونیداز داخل دهانه رحم برای آمادهسازی دهانه رحم مفید به نظر میرسد. بااینحال، این یک رویه رایج نیست. علاوهبر این، یک روش تهاجمی است که ممکن است زنان در حضور روشهای کمتر تهاجمی، آن را قابل قبول ندانند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
