چندین تکنیک جراحی مختلف برای ختم زودهنگام بارداری (سقط جنین در سه ماه نخست بارداری) وجود دارد. داروهای متعددی نیز میتوانند بهتنهایی یا بهصورت ترکیبی برای خاتمه دادن به بارداری در اوایل دوران بارداری تجویز شوند. این روش سقط جنین دارویی نامیده میشود و از هورمونهای پروستاگلاندینها و/یا میفپریستون (یک ضدپروژسترون که اغلب RU486 نامیده میشود) و/یا متوتروکسات استفاده میکند. مرور کارآزماییها نشان داد که روشهای دارویی سقط جنین در اوایل بارداری میتوانند بیخطر و موثر باشند و بیشترین شواهد اثربخشی برای ترکیبی از میفپریستون و میزوپروستول (یک پروستاگلاندین) وجود دارد. تقریبا تمام کارآزماییها در بیمارستانهای مجهز انجام شدند که زنان برای معاینه به آنها مراجعه کردند.
مطالعه چکیده کامل
سقط جنین القایی (Induced abortion) از مداخلات بسیار رایج در سراسر جهان است. علاوهبر روشهای جراحی موجود، در طول دهه گذشته روشهای سقط جنین دارویی متنوعی معرفی شدهاند. در این مرور، ما بهطور سیستماتیک تمام شواهد حاصل از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده را جستوجو و ترکیب کردیم که سقط جراحی را با سقط دارویی مقایسه کردند.
اهداف
ارزیابی روشهای دارویی در مقایسه با روشهای جراحی برای سقط جنین در سهماهه نخست بارداری از نظر اثربخشی، عوارض جانبی و قابلیت پذیرش مداخله.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین، MEDLINE (با روشهای جستوجوی 3-مرحلهای کاکرین؛ 2000-1966) و Popline (1970-2000) بهطور سیستماتیک جستوجو شدند. هیچ ترجیح زبانی در جستوجو وجود نداشت. فهرست منابع مقالات بازیابیشده بررسی شدند. با کارشناسان WHO/HRP تماس گرفته شد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده از هر نوع روش سقط جراحی در مقایسه با هر روش سقط دارویی در سهماهه نخست بارداری.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
کیفیت کارآزماییها ارزیابی شد و استخراج دادهها توسط دو نویسنده بهطور مستقل از هم صورت گرفت.
نتایج اصلی
هفت مطالعه که عمدتا حجمنمونههای کوچکی داشتند و 4 مداخله مختلف (پروستاگلاندینها بهتنهایی، میفپریستون بهتنهایی، و میفپریستون/میزوپرستول و متوتروکسات/میزوپرستول در مقایسه با آسپیراسیون وکیوم) را مقایسه کردند، وارد شدند. نتایج گاهی فقط براساس یک کارآزمایی حاصل شدند.
پروستاگلاندینها در مقایسه با آسپیراسیون وکیوم: میزان سقط جنینهای ناتمام با روش مورد نظر، در گروه پروستاگلاندین (2.7، 95% CI؛ 1.1 تا 6.8) در مقایسه با جراحی، از نظر آماری بهطور معنیداری بالاتر بود. هیچ دادهای در مورد رایجترین سقط جنین دارویی (میفپریستون/میزوپرستول) و سقط جراحی برای گنجاندن در این مرور موجود نیست.
طول دوره خونریزی در گروههای سقط جنین دارویی در مقایسه با آسپیراسیون وکیوم طولانیتر بود. فقط یک عارضه عمده (سوراخ شدن رحم) در یک کارآزمایی در گروه جراحی رخ داد. هیچ تفاوتی میان گروهها از نظر تداوم بارداریها در زمان پیگیری یا عفونتهای لگنی وجود نداشت. هیچ دادهای در مورد قابلیت پذیرش، عوارض جانبی یا رضایت زنان از این روش برای گنجاندن در این مرور در دسترس نبود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
نتایج از کارآزماییهای نسبتا کوچکی بهدست آمدند. به نظر میرسد پروستاگلاندینهایی که بهتنهایی استفاده میشوند، در مقایسه با سقط جنین با جراحی در سهماهه نخست بارداری، اثربخشی کمتری داشته و دردناکتر هستند. بااینحال، شواهد کافی برای اظهارنظر در مورد قابلیت پذیرش و عوارض جانبی ناشی از سقط جنین دارویی در مقایسه با سقط جنین جراحی در سهماهه نخست بارداری وجود ندارد. نیاز به انجام کارآزماییها وجود دارد که اثربخشی روشهای مورد استفاده فعلی و ترجیحات زنان را با اطمینان بیشتری بررسی کنند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
