زنان باردار مبتلا به هیپرتانسیون (پرفشاری خون) خفیف تا متوسط که با بتابلاکر درمان میشوند، فشار خونشان کاهش مییابد، اما این داروها ممکن است تاثیرات نامطلوبی بر نوزاد داشته باشند.
اگرچه فشار خون بسیار بالا (هیپرتانسیون) در دوران بارداری میتواند به دیواره عروق خونی آسیب برساند و منجر به ایجاد عوارض جدی شود، افزایش اندک فشار خون ممکن است آسیب چندانی نداشته باشد. سطح فشار خون که در آن باید درمان در دوران بارداری شروع شود، مشخص نیست. داروهای بتابلاکر باعث میشوند قلب آهستهتر و با قدرت کمتری بتپد و فشار روی عروق خونی را کاهش دهد. این مرور از کارآزماییها نشان داد که زنان باردار مبتلا به هیپرتانسیون خفیف تا متوسط که بتابلاکر مصرف میکنند، فشار خون پائینتری دارند، اما ممکن است نوزاد کندتر از حد انتظار رشد کند. شواهد کافی در مورد دیگر اثرات مداخله وجود ندارد. انجام پژوهشهای بیشتری در این زمینه مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
داروهای آنتیهیپرتانسیو، مانند بتابلاکرها، برای درمان هیپرتانسیون بارداری استفاده میشوند، با این باور که پیامد مادر و نوزاد را بهبود میبخشند.
اهداف
ارزیابی اینکه بتابلاکرهای خوراکی برای زنان مبتلا به هیپرتانسیون خفیف تا متوسط بارداری، بهتر از دارونما (placebo) یا عدم مصرف بتابلاکر بوده، و نسبت به دیگر داروهای آنتیهیپرتانسیو مزایایی دارند یا خیر.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین (ژانویه 2004)، و کتابشناختیهای (bibliography) مقالات بازیابیشده، و فایلهای شخصی را جستوجو کردیم. این جستوجو را در 4 جولای 2012 بهروز کرده و نتایج را به بخش در انتظار طبقهبندی مرور افزودیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهایی که بتابلاکرها را با دارونما یا عدم درمان، یا دیگر داروهای آنتیهیپرتانسیو، برای زنان مبتلا به هیپرتانسیون بارداری خفیف تا متوسط مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها را بهطور مستقل از هم استخراج کرده و نسبت به ویژگیها یا پیامدهای کارآزمایی، کورسازی نشده بودیم. در صورت امکان، برای یافتن دادههای ازدسترفته با نویسندگان تماس گرفتیم.
نتایج اصلی
بیست و نه کارآزمایی (تقریبا 2500 زن) در این مطالعه وارد شدند. سیزده کارآزمایی (1480 زن) بتابلاکرها را با دارونما/بدون بتابلاکر مقایسه کردند. بتابلاکرهای خوراکی خطر هیپرتانسیون شدید (نسبت خطر (RR): 0.37؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.26 تا 0.53؛ 11 کارآزمایی، 1128 زن) و نیاز به داروهای آنتیهیپرتانسیو بیشتر (RR: 0.44؛ 95% CI؛ 0.31 تا 0.62؛ 7 کارآزمایی، 856 زن) را کاهش میدهند. دادههای کافی برای نتیجهگیری در مورد تاثیر آنها بر مرگومیر پریناتال یا زایمان زودرس وجود ندارند. به نظر میرسد بتابلاکرها با افزایش در تعداد نوزادان کوچک برای سن جنینی (small-for-gestational-age; SGA) مرتبط هستند (RR: 1.36؛ 95% CI؛ 1.02 تا 1.82؛ 12 کارآزمایی، 1346 زن). ممکن است بستری شدن مادر در بیمارستان کاهش یابد، برادیکاردی نوزاد افزایش یابد و سندرم زجر تنفسی کم شود، اما این پیامدها فقط در بخش کوچکی از کارآزماییها گزارش شدند. در 13 کارآزمایی (854 زن)، بتابلاکرها با متیلدوپا (methyldopa) مقایسه شدند. به نظر نمیرسد بتابلاکرها موثرتر بوده و احتمالا به همان اندازه بیخطر باشند. کارآزماییهای کوچک تکی، بتابلاکرها را با هیدرالازین، نیکاردیپین یا ایسرادیپین مقایسه کردند. تغییر دارو به دلیل عوارض جانبی برای زنان غیرمعمول است.
نتیجهگیریهای نویسندگان
بهبودی در کنترل فشار خون مادر با استفاده از بتابلاکرها فقط در صورتی ارزشمند خواهد بود که در مزایای اساسی برای مادر و/یا نوزاد منعکس شود، و هیچکدام به وضوح نشان داده نشدهاند. تاثیر بتابلاکرها بر پیامد پریناتال نامشخص است؛ روند نگرانکننده افزایش نوزادان SGA تا حدودی به یک کارآزمایی کوچک وابسته است. برای تعیین اینکه درمان آنتیهیپرتانسیو بهطور کلی (و نه بهطور خاص درمان با بتابلاکرها) برای درمان هیپرتانسیون خفیف تا متوسط بارداری، فواید بیشتری نسبت به خطرات آن دارد یا خیر، انجام کارآزماییهای تصادفیسازیشده بزرگ مورد نیاز است. در این صورت، مناسب است که بررسی شود کدام داروی آنتیهیپرتانسیو بهتر است و بتابلاکرها باید ارزیابی شوند.
[نکته: هفده گزارش موجود در بخش در انتظار طبقهبندی این مرور، ممکن است پساز ارزیابی نتایج مرور را تغییر دهند.]
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
