هپارین موجود در مایعات داخل وریدی ممکن است نیاز به تعویض لوله داخل وریدی را برای نوزادان تازهمتولدشده در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان کاهش دهد، اما برای تعیین بیخطر بودن آن تحقیقات بیشتری لازم است. نوزادان در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان اغلب به مایعات داخل وریدی (از طریق لولهای که به ورید وارد میشود) نیاز دارند. گاهی لوله داخل وریدی (IV) مسدود میشود، زیرا خون لخته شده و پوست متورم میشود. باکتریها همچنین میتوانند وارد شده و عفونت جدی را ایجاد کنند. تعویض منظم لوله (و اینکه از کدام ورید استفاده میشود) میتواند برخی از مشکلات را کاهش دهد، اما نوزادان وریدهای قابل استفاده کمی دارند. داروی هپارین مورد استفاده در مایعات داخل وریدی میتواند با رقیق کردن خون، انسداد را کاهش دهد، اما عوارض جانبی جدی ایجاد کند. مرور کارآزماییها نشان داد که برای تعیین اینکه استفاده از هپارین در مایعات IV برای نوزادان بدون ایجاد عوارض جانبی مفید است یا خیر، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
عوارض مکانیکی یا عفونی اغلب مستلزم برداشتن و/یا جایگزینی کاتترهای داخل وریدی محیطی هستند. نشان داده شده که هپارین در طولانیکردن مدت زمان باز ماندن کاتترهای شریانی محیطی و کاتترهای ورید مرکزی موثر است، اما ممکن است منجر به ایجاد عوارض تهدیدکننده زندگی، بهویژه در نوزادان نارس، شود.
اهداف
هدف اصلی، تعیین اثربخشی استفاده از هپارین در مقایسه با دارونما (placebo) یا عدم درمان بر مدت زمان باز ماندن کاتتر داخل وریدی محیطی (peripheral intravenous; PIV) در نوزادانی بود که به کاتتر PIV نیاز دارند.
روشهای جستوجو
جستوجوی منابع علمی با استفاده از بانکهای اطلاعاتی زیر انجام شد: MEDLINE (1966 تا فوریه 2005)؛ EMBASE (1980 تا فوریه 2005)؛ CINAHL (1982 تا فوریه 2005)؛ پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL؛ کتابخانه کاکرین، شماره 1؛ 2005)؛ و چکیده مقالات به دست آمده از جلسات سالانه انجمن تحقیقات کودکان، انجمن کودکان آمریکا و انجمنهای آکادمیک اطفال منتشرشده در Pediatric Research (1991 تا 2004). هیچگونه محدودیتی در زبان نگارش مقاله اعمال نشد.
این جستوجو در سال 2010 بهروزرسانی شد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده یا شبه-تصادفیسازیشده در مورد تجویز هپارین بهصورت فلاش (flush) یا تزریق در مقایسه با دارونما یا عدم درمان، وارد شدند. مطالعاتی که شامل جمعیت نوزادان بودند و حداقل یکی از پیامدها را گزارش کردند، وارد مطالعه شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
گردآوری و آنالیز دادهها براساس توصیههای روشهای گروه مرور نوزادان در کاکرین انجام شدند.
نتایج اصلی
ده مطالعه واجد شرایط شناسایی شدند. هپارین بهعنوان محلول فلاش یا افزودنی به محلول تغذیه کامل وریدی تجویز شد. پنج مطالعه دادههای مربوط به مدت زمان استفاده از اولین کاتتر را گزارش کردند. دو مورد از این مطالعات هیچ تاثیر معنیداری را از نظر آماری از هپارین نیافتند؛ دو مطالعه افزایش معنیداری را از نظر آماری و یک مطالعه کاهش معنیداری را از نظر آماری در مدت زمان استفاده از کاتتر PIV در گروه هپارین نشان دادند. تفاوتهای قابل توجهی میان مطالعات از نظر کیفیت روششناسی، دوز، زمانبندی، نحوه تجویز هپارین و پیامدهای گزارششده وجود داشتند. نتایج برای متاآنالیز ترکیب نشدند. مطالعات مجزا هیچ تفاوت معنیداری را میان گروههای هپارین و دارونما/عدم درمان در خطرات اینفیلتراسیون، فلبیت و خونریزی داخل جمجمهای گزارش نکردند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
دادههای کافی در مورد تاثیر هپارین بر طولانیشدن مدت استفاده از کاتتر PIV در نوزادان وجود ندارند. نمیتوان توصیههایی را برای استفاده از هپارین در نوزادان دارای کاتتر PIV ارائه داد. انجام تحقیقات بیشتر در مورد اثربخشی، دوز مطلوب و بیخطر بودن هپارین مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
