آسم ناشی از ورزش (انقباض برونش (bronchoconstriction)) میتواند استقامت ورزشی فرد را محدود کند و منجر به اجتناب افراد از انجام ورزش شود. این مرور سیستماتیک نشان داد مصرف منظم کورتیکواستروئیدهای استنشاقی میتوانند آسم ناشی از ورزش را در کودکان و بزرگسالان کاهش دهند.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
پاتوژنز انقباض برونش ناشی از ورزش احتمالا چندعاملی است و بهطور کامل شناخته نشده است. التهاب نقش مهمی در پاتوژنز انقباض برونش (bronchoconstriction) ناشی از ورزش در افراد مبتلا به آسم دارد، اما شواهد در افراد غیرمبتلا به آسم کمتر قوی به نظر میرسد. مدیریت انقباض برونش ناشی از ورزش بر پیشگیری، از طریق مداخلات دارویی و غیردارویی، متمرکز است.
اهداف
اهداف این مرور، ارزیابی سیستماتیک استفاده از کورتیکواستروئیدهای استنشاقی در درمان انقباض برونش ناشی از ورزش بهطور سیستماتیک بود. بهطور خاص، این مرور بهگونهای طراحی شد که دریابد:
کورتیکواستروئیدهای استنشاقی (در مقایسه با دارونما (placebo)) تاثیر تضعیفکنندهای بر انقباض برونش ناشی از ورزش در بیماران بزرگسال و کودک مبتلا به آسم دارند یا خیر؛
بزرگی تاثیر تضعیفکنندگی مداخله را تخمین بزند.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت تخصصی کارآزماییهای گروه مرور راههای هوایی در کاکرین، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین، مقالات مروری، کتابهای درسی و فهرست منابع مقالات، جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده در بزرگسالان یا کودکان که کورتیکواستروئیدهای استنشاقی را با دارونما برای پیشگیری از انقباض برونش در بیماران مبتلا به انقباض برونش ناشی از ورزش مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
ارزیابی کیفیت کارآزمایی و استخراج دادهها توسط دو نویسنده بهطور جداگانه انجام شدند.
نتایج اصلی
نتایج حاصل از هشت کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده شامل 162 شرکتکننده آنالیز شدند (دو کارآزمایی شامل بزرگسالان و شش کارآزمایی شامل کودکان). با ترکیب نتایج حاصل از سه مطالعه موازی (parallel) با حداقل 4 هفته طول مدت مصرف کورتیکواستروئیدهای استنشاقی، استفاده از آنها بهطور قابل توجهی شاخص درصد افت را در حجم بازدمی اجباری در 1 ثانیه کاهش داد (WMD (مدل اثر ثابت)): 11.74%؛ 95% CI: 10.06% تا 13.42%). نتایج حاصل از یک مطالعه متقاطع (crossover) با مدت زمان مصرف کورتیکواستروئیدهای استنشاقی بهمدت 4 هفته، کاهش قابل توجهی را در درصد کاهش حجم بازدمی اجباری در 1 ثانیه (WMD؛ 11.70%؛ 95% CI: 7.51% تا 15.90%) و درصد کاهش در حداکثر جریان بازدمی (WMD؛ 11.50%؛ 95% CI: 6.31 تا 16.69) نشان دادند. مقدار کم دادههای حاصل از کارآزماییهای کنترلشده با دارونما که از یک درمان واحد استفاده کردند، امکان نتیجهگیری را فراهم نمیکند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
کورتیکواستروئیدهای استنشاقی که بهمدت 4 هفته یا بیشتر پیشاز تست ورزش استفاده شدند، انقباض برونش ناشی از ورزش را بهطور قابل توجهی کاهش دادند. مزایای نسبی کورتیکواستروئیدهای استنشاقی در مقایسه با دیگر اشکال درمان انقباض برونش ناشی از ورزش (کروموگلیکات سدیم، ندوکرومیل سدیم، سالبوتامول و دیگر داروهای ضدالتهابی) هنوز مشخص نیستند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
