این مرور، شواهد حاصل از مطالعاتی را بررسی میکند که انواع مختلف جراحی باز را برای افراد مبتلا به فتق کشاله ران مقایسه کردند. ما فقط مطالعات تصادفیسازیشدهای را وارد کردیم که به مقایسه 1) روشهای استفاده از مش مصنوعی در مقابل روشهای بدون مش یا 2) روشهای مش مسطح در مقابل روشهای پلاگ و مش پرداختند. روشهای مش را به مش مسطح، پلاگ و مش یا مش پریپریتونئال و روشهای بدون مش را به Shouldice یا دیگر ترمیمهای بدون مش تقسیم کردیم.
ما 20 مطالعه را یافتیم که ترمیم با مش را با ترمیم بدون مش، و دو مطالعه که مش مسطح را با پلاگ و مش مقایسه کردند. دادههای ارائهشده توسط نویسندگان 13 مطالعه را دوباره آنالیز کردیم، در چهار مطالعه نتایج بیشتری را از نویسندگان مطالعه دریافت کردیم و برای پنج مطالعه فقط از اطلاعات منتشرشده استفاده شد.
شواهد قوی نشان داد فتقهای کمتری پساز ترمیم با مش نسبت به ترمیم بدون مش عود میکنند. پیشنهادی وجود داشت مبنی بر اینکه افراد پساز ترمیم با مش، درد مداوم کمتری داشتند، اما نتایج فقط برای نه مورد از 20 کارآزمایی در دسترس بودند. روشهای جراحی باز با مش نسبت به روشهای Shouldice زمان کمتری طول کشیدند، اما نسبت به دیگر انواع ترمیم بدون مش، زمان بیشتری طول کشیدند. ما هیچ تفاوت بارزی را میان روشهای مش و بدون مش از نظر عوارض جراحی و بیحسی مداوم نیافتیم. در مجموع، افراد پساز ترمیم با مش، زمان کمتری را در بیمارستان گذراندند و سریعتر به فعالیتهای معمول خود بازگشتند، اما این الگو در همه مطالعات مشاهده نشد.
ما شواهد بارزی را از تفاوت میان ترمیم با مش مسطح و ترمیم با مش و پلاگ نیافتیم.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
ترمیم فتق اینگوئینال یا کشاله ران (inguinal hernia)، رایجترین نوع جراحی در جراحی عمومی است. تا همین اواخر، روش استاندارد، ترمیم باز عضلانی-آپونوروتیک (open musculo-aponeurotic) با استفاده از بخیههای تحت کشش برای بستن نقص بود، اما ترمیم «بدون کشش (tension-free)» با استفاده از مش مصنوعی در بسیاری از کشورها بهطور فزایندهای رایج شده است.
اهداف
هدف از این مرور، ارزیابی تکنیکهای جراحی باز با مش در مقایسه با تکنیکهای جراحی باز بدون مش برای جراحی ترمیم فتق کشاله ران است.
روشهای جستوجو
بانکهای اطلاعاتی الکترونیکی جستوجو شدند و کارآزماییهای بیشتر از فهرست منابع گزارشهای کارآزماییهای شناختهشده جستوجو شدند. از طریق همکاری محققان کارآزماییهای فتق اتحادیه اروپا (EU Hernia Trialists Collaboration)، از نویسندگان کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده شناساییشده، اطلاعات مربوط به کارآزماییهای دیگری که میشناسند، درخواست شد. هیچگونه محدودیتی از نظر زبان نگارش اعمال نشد.
معیارهای انتخاب
مطالعاتی واجد شرایط ورود بودند که کارآزماییهای تصادفیسازیشده یا شبه-تصادفیسازیشده بودند و الف) ترمیم فتق کشاله ران با جراحی باز را با مش با روش بدون مش یا ب) ترمیم فتق کشاله ران را با مش مسطح (flat mesh) با ترمیم پلاگ و مش (plug and mesh)، مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
برای هر پیامد، نتایج با استفاده از دادههای بهترین منبع موجود استخراج شدند. اکثر دادههای این مرور از دادههای فردی بیمار (IPD) بهدست آمدند که توسط محققان کارآزمایی ارائه شدند. اگر این دادهها در دسترس نبودند، از اطلاعات تجمیعشده اضافی یا از گزارشهای کارآزمایی منتشرشده استخراج شدند. تمام کارآزماییها با استفاده از اصل «قصد درمان (intention to treat)» آنالیز شدند.
نتایج اصلی
بیست کارآزمایی شناسایی شدند که ترمیم باز مش را با ترمیم باز بدون مش مقایسه کردند. روشهای جراحی باز با مش، بهطور متوسط، 7 تا 10 دقیقه کمتر از روشهای Shouldice طول کشیدند، اما 1 تا 4 دقیقه بیشتر از دیگر روشهای بدون مش به طول انجامیدند. هیچ تفاوت بارزی میان گروههای مش و بدون مش از نظر هماتوم، سروما یا عفونتهای زخم/سطحی وجود نداشت. سه مورد عارضه جدی جراحی پساز ترمیم باز با مش و سه مورد پساز ترمیم بدون مش گزارش شد. در مجموع، افراد گروه مش مدت بستری کوتاهتری در بیمارستان داشتند و سریعتر به فعالیتهای معمول خود بازگشتند، اما این الگو در همه کارآزماییها مشاهده نشد. فرضیهای وجود داشت مبنی بر اینکه درد مداوم پساز ترمیم با مش کمتر از ترمیم بدون مش بود، اما این نتیجه از یک کارآزمایی به دست آمد و دادههای مربوط به 11 کارآزمایی در دسترس نبودند. هیچ شواهدی مبنی بر تفاوت میان گروهها از نظر بیحسی مداوم محل جراحی وجود نداشت. عود کمتر فتق پساز ترمیم با مش گزارش شد (Peto OR: 0.37؛ 95% CI: 0.26 تا 0.51).
دادههای بسیار کمی برای بررسی قابل اعتماد تاثیرات افتراقی در بیماران مبتلا به فتقهای عودکننده، دوطرفه یا فمورال وجود داشتند.
دو کارآزمایی شناسایی شدند که مش مسطح را با پلاگ و مش مقایسه کردند. هیچ شواهد بارزی مبنی بر تفاوت میان گروهها وجود نداشت.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهدی وجود دارد که استفاده از ترمیم با جراحی باز با مش با کاهش خطر عود بین 50% و 75% همراه است. اگرچه کارآزماییها ناهمگن بودند، شواهدی از بازگشت سریعتر به کار و میزان پائینتر درد مداوم پساز ترمیم با مش نیز وجود دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
