دو مطالعه کوچک که افزایش حجم داخل عروقی (با استفاده از آلبومین) را با دوپامین (dopamine) مقایسه کردند، وارد مطالعه شدند. هر دو مطالعه، مطالعات تصادفی‌سازی‌شده و کورسازی‌نشده (unblinded) از مصرف آلبومین در مقابل دوپامین بودند که هیچ بیماری را در دوره پیگیری از دست ندادند و با هدف قصد درمان (intention to treat) آنالیز شدند. داده‌های مربوط به پیامدهای بالینی از یک مطالعه روی نوزادان نارس مبتلا به هیپوتانسیون در روز نخست پس‌از تولد در دسترس بودند. در این مطالعه، آلبومین نسبت به دوپامین میزان شکست بالاتری برای اصلاح هیپوتانسیون داشت (RR: 5.23؛ 95% CI؛ 1.33 تا 20.55). از آنجایی‌که 49% از این نوزادان قبلا افزایش حجم داخل عروقی دریافت کردند، به این سوال پاسخی داده نشد که کدام درمان باید ابتدا انجام شود. مطالعه دوم، آلبومین را با دوپامین در نوزادان نارس با میانگین فشار خون (BP) طبیعی در سن میانگین ​​32 ساعت مقایسه کرد. استفاده از دوپامین در مقایسه با آلبومین یا عدم درمان، افزایش قابل توجهی را در میانگین فشار خون ایجاد کرد، اگرچه تفاوت میان گروه‌های دوپامین و آلبومین به حد قابل توجهی نرسید. آلبومین و دوپامین افزایش مشابهی را در برون‌ده بطن چپ ایجاد کردند اما تغییر معنی‌داری در جریان خون مغزی مشاهده نشد. هیچ تفاوتی در مرگ‌ومیر (RR: 1.45؛ 95% CI؛ 0.53 تا 3.95) یا عوارضی شامل P/IVH با هر شدتی، بیماری مزمن ریوی یا رتینوپاتی مشاهده نشد. در یک مطالعه، میزان بالاتری از P/IVH درجه 2 تا 4 با اهمیت آماری مرزی در نوزادانی که آلبومین دریافت کردند، مشاهده شد (RR: 1.47؛ 95% CI؛ 0.96 تا 2.25: RD: 0.27؛ 95% CI؛ 0.00 تا 0.54). هیچ داده‌ای برای پیامدهای تکامل سیستم عصبی در دسترس نبود.