گاهی به افراد وابسته به اوپیوئیدها، درحالی‌که تحت آرام‌بخشی یا بیهوشی عمیق هستند، داروهایی داده می‌شود که اوپیوئیدها را مسدود می‌کنند، تا روند ترک را تسریع کنند. مرور کارآزمایی‌ها نشان می‌دهد که این نوع درمان ترک اعتیاد سریع‌تر از درمان ترک با دوزهای کاهش‌یابنده متادون یا کلونیدین به‌همراه داروهای برطرف‌کننده علائم است. شدت علائم ترک با رویکردهای مبتنی بر بیهوشی مشابه با شدت علائم با رویکردهایی است که فقط از حداقل آرام‌بخشی استفاده می‌کنند، اما خطر عوارض جانبی جدی با رویکردهای با کمک بیهوشی به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. فقدان مزیت بیشتر و افزایش خطر آسیب، نشان می‌دهد که این نوع درمان نباید دنبال شود.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
ترک اعتیاد (سم‌زدایی) پیش‌از درمان بدون دارو یا به‌عنوان هدف درمان جایگزینی طولانی‌مدت ضروری است.
اهداف
ارزیابی اثربخشی استفاده از آنتاگونیست‌های اوپیوئیدی برای القای ترک اوپیوئید همراه با آرام‌بخشی یا بیهوشی عمیق همزمان، از نظر علائم و نشانه‌های ترک اعتیاد، تکمیل درمان و عوارض جانبی.
روش‌های جست‌وجو
ما در پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین ( کتابخانه کاکرین ، شماره 3، 2009)، Medline (ژانویه 1966 تا 11 آگوست 2009)، Embase (ژانویه 1985 تا هفته 32 سال 2009)، PsycINFO (1967 تا جولای 2009) و فهرست منابع مقالات جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
مطالعات کنترل‌شده از بررسی ترک اعتیاد با کمک آنتاگونیست، تحت آرام‌بخشی شدید یا بیهوشی در شرکت‌کنندگان وابسته به اوپیوئیدها در مقایسه با دیگر رویکردها، یا یک رژیم متفاوت ترک اعتیاد با کمک آنتاگونیست بر پایه بیهوشی.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
یکی از نویسندگان مرور، مطالعات را برای ورود به مطالعه ارزیابی کرد، استخراج داده‌ها را انجام داد و کیفیت آنها را ارزیابی کرد. تصمیمات مربوط به ورود مقالات و روند کلی مطالعه با مشورت میان همه نویسندگان تائید شدند.
نتایج اصلی
نه مطالعه (هشت کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده) شامل 1109 شرکت‌کننده، معیارهای ورود را برای این مرور داشتند.
ترک اعتیاد با کمک آنتاگونیست، شدیدتر اما کوتاه‌مدت‌تر از ترک مدیریت‌شده اعتیاد با دوزهای کاهنده متادون است، و دوزهای نالترکسون کافی برای مسدود کردن تاثیرات اوپیوئیدها را می‌توان با ترک اعتیاد با کمک آنتاگونیست، در مقایسه با ترک مدیریت‌شده با کلونیدین و داروهای برطرف کننده نشانه‌ها، به‌طور قابل توجهی سریع‌تر ایجاد کرد. سطح آرام‌بخشی بر شدت و مدت زمان ترک تاثیری ندارد، اگرچه مدت زمان بیهوشی ممکن است بر شدت ترک تاثیر بگذارد. خطر عوارض جانبی با آرام‌بخشی شدید، در مقایسه با آرام‌بخشی سبک (RR: 3.21؛ 95% CI؛ 1.13 تا 9.12، P = 0.03) و احتمالا با این رویکرد در مقایسه با دیگر اشکال سم‌زدایی، به‌طور قابل توجهی بیشتر است.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
آرام‌بخشی شدید در مقایسه با آرام‌بخشی سبک، مزایای بیشتری از نظر شدت کمتر علائم ترک اعتیاد یا افزایش میزان شروع درمان نگهدارنده با نالترکسون ندارد. با توجه به اینکه عوارض جانبی بالقوه تهدیدکننده زندگی هستند، از ارزش ترک اعتیاد با کمک آنتاگونیست تحت آرام‌بخشی یا بیهوشی عمیق پشتیبانی نمی‌شود. هزینه بالای رویکردهای مبتنی بر بیهوشی، چه از نظر مالی و چه از نظر استفاده از منابع کمیاب مراقبت‌های ویژه، نشان می‌دهد که این نوع درمان نباید دنبال شود.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
