درمان سرطان میتواند منجر به بروز عفونتهای قارچی شدید (کاندیدیازیس، که به آن برفک دهان نیز میگویند) در دهان شود. این وضعیت باعث ایجاد درد، مشکل در غذا خوردن و طولانیتر شدن مدت بستری شدن در بیمارستان میشود. عفونت گاهی میتواند در بدن گسترش یافته و تهدیدکننده زندگی شود. داروهای مختلفی برای درمان کاندیدیازیس استفاده میشوند. شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد کدامیک از داروهای ضدقارچ ممکن است عفونتهای قارچی دهان را در افراد مبتلا به سرطان درمان کنند و انجام تحقیقات بیشتری لازم است.
مطالعه چکیده کامل
درمان سرطان بهطور فزایندهای موثر است، اما به قیمت بروز عوارض جانبی کوتاهمدت و بلندمدت. عوارض جانبی دهانی و گوارشی، از جمله کاندیدیازیس دهانی، علیرغم استفاده از داروهای مختلف برای درمان آنها، همچنان منبع اصلی بیماری هستند.
اهداف
ارزیابی اثربخشی مداخلات درمانی کاندیدیازیس دهانی در بیماران مبتلا به سرطان که تحت شیمیدرمانی یا رادیوتراپی یا هر دو قرار دارند.
روشهای جستوجو
جستوجوهای کامپیوتری در پایگاههای ثبت کارآزماییهای گروه سلامت دهان در کاکرین و PaPaS (تا 1 جون 2010)، CENTRAL از طریق
کتابخانه کاکرین
(شماره 2، 2010، 1 جون 2010)، MEDLINE از طریق OVID (1 جون 2010)، EMBASE از طریق OVID (1 جون 2010)، CINAHL از طریق EBSCO (1 جون 2010)، CANCERLIT از طریق PubMed (1 جون 2010)، OpenSIGLE (1 جون 2010) و LILACS از طریق Virtual Health Library (1 جون 2010) انجام شدند.
فهرست منابع از مقالات مرتبط جستوجو شده و با نویسندگان کارآزماییهای واجد شرایط برای شناسایی کارآزماییها و کسب اطلاعات بیشتر تماس گرفته شد.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که به مقایسه داروهای تجویزشده برای درمان کاندیدیازیس دهانی در افراد مبتلا به سرطان و تحت درمان شیمیدرمانی یا رادیوتراپی پرداختند. پیامدها شامل ریشهکنی کاندیدیازیس دهانی، اختلال بلع (دیسفاژی)، عفونت سیستمیک، میزان ضددرد مصرفی، طول مدت بستری در بیمارستان، هزینه و کیفیت زندگی بیمار بودند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها، در دو نسخه، توسط دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم استخراج شدند. برای دریافت جزئیات تصادفیسازی و تعداد موارد خروج از مطالعه، با نویسندگان کارآزماییها تماس گرفته شد و ارزیابی کیفیت مطالعات انجام شد. خطر نسبی (RR) با استفاده از مدل اثر ثابت (fixed-effect model) محاسبه شد.
نتایج اصلی
ده کارآزمایی شامل 940 بیمار، معیارهای ورود را داشتند و در این مرور گنجانده شدند. داروهایی که از دستگاه گوارش (GI) جذب میشوند، در مقایسه با داروهایی که جذب از دستگاه گوارش ندارند، در ریشهکنی کاندیدیازیس دهانی مفید بودند (سه کارآزمایی: RR: 1.29؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 1.09 تا 1.52)، بااینحال، ناهمگونی (heterogeneity) قابل توجهی وجود داشت. کتوکونازول، دارویی که از GI جذب میشود، در مقایسه با دارونما (placebo) در ریشهکنی کاندیدیازیس دهانی مفیدتر بود (یک کارآزمایی: RR: 3.61؛ 95% CI؛ 1.47 تا 8.88). کلوتریمازول، با دوز بالای 50 میلیگرم، موثرتر از دوز پائین 10 میلیگرم، در ارزیابی قارچشناسی، در ریشهکنی کاندیدیازیس دهانی بود (یک کارآزمایی: RR: 2.00؛ 95% CI؛ 1.11 تا 3.60). فقط یکی از ده کارآزمایی در معرض خطر پائین سوگیری (bias) ارزیابی شد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد کافی برای تائید یا رد فایده هر داروی ضدقارچ در درمان کاندیدیازیس وجود ندارد. انجام کارآزماییهای بیشتر با طراحی خوب و کنترلشده با دارونما که اثربخشی مداخلات قدیمی و جدید را برای درمان کاندیدیازیس دهانی ارزیابی کنند، مورد نیاز است. پزشکان باید در مورد پیشگیری یا درمان کاندیدیازیس دهانی در بیمارانی که تحت درمان سرطان هستند، تصمیم بگیرند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
